Yazara Gore Listeleme

Yıl 1939, Almanların Polonya'yı işgal etmelerinin üstünden az bir zaman geçmiştir. Ailesinden uzakta yaşayan ve ülkesinin geleceği hakkında karamsar düşüncelere sahip olan genç doktor Stefan Trzyniecki, bir arkadaşının önerisine uyarak taşradaki bir akıl hastanesinde çalışmaya başlar. Bu hastanede karşılaştığı tuhaflıklar ve acılar, dışardaki çılgın dünyanın bir yansıması gibidir; hekimler, belki de kendi akıllarını kaçırmamak için dış dünyadaki savaşa, katliamlara ve barbarlıklara kayıtsız bir tutum takınırlar, kendilerini mesleklerine ve soyut felsefi tartışmalara verirler.

Nazi işgali altında Varşova... Yahudi, Çingene, Durhırsız, Mutlu, Hızlı, İbrahim' in Aşağılık Soyu olarak adlandırılan bir çocuk... Varşova sokaklarında yaşayan bir çocuk... Kendisi ve yetimler için yiyecek çalan bir çocuk... Ekmeğe, annelere ve meleklere inanan bir çocuk... Birgün, uzun boylu, parlayan çizmeleriyle, şapkalarındaki gümüş kartallarıyla Nazi olmak isteyen bir çocuk... Ta ki, birgün bu fikrini değiştirinceye kadar... Birgün trenler, lanetlilerin yaşadığı gettoları boşaltmak için geldiklerinde, hiçkimse olmanın en güvenli şey olduğunu anlayan bir çocuk... İkinci Dünya Savaşı' nı ve Nazi işgalini anlatan en etkileyici eser olmaya aday bir kitap... Yaşanan bütün acıları saf bir çocuğun gözlerinden anlatan bir kitap... En acı gerçekleri, yüzünüzde bir gülümseme ile okumanızı sağlayan bir kitap...

Herkesin sadece yemek yemek ve para kazanmakla, eğlenmek ve emir vermekle ilgilendiği bir dünyada ara sıra birisinin çıkıp şeylerin görünümünü tazelemesi, olağan şeylerin olağanüstülüğünü, banallikteki gizemi, çöpteki güzelliği hissettirmesi gerekir. Fikir ve gelenek kölelerinden, asalak ve yapmacık ukalalardan, eski efsaneleri anlatan vaazcılardan, ahlaki ve mistik hapishanelerin tutsaklarından, tüm eski sosyal normların ve tüm ortak noktaların inatçı papağanlarından oluşan çok geniş ve çok güçlü bir katmanın ortasında, bir gece uyandırıcısına, bir saf zekâ gardiyanına, kaslı bir kazmacıya; meydan ışıklarına, yeniden kazanılmış özgürlük ağaçlarına, gelecekteki yapılara yer açmak adına yakan ve yıkan iyi niyetli bir yangıncıya gerek duyulur. * İtalya’da benim tükenmiş, güçten düşmüş, bitik bir adam olduğum söylentileri dolaşıyor, öyle mi? Gerçekten de benim bir saman alevi olduğumu ve son küllerimin de bahar esintisiyle uçup gittiğini mi söylüyorlar? Yavaş olun, çocuklar! Durun biraz, rica ederim. Bitmek de neymiş! Daha başlamadım bile. Yapmış olduğum –ne zaman!– her şeyi bir ön söz, bir giriş, erkene alınmış bir kaynakça, bir duyuru, bir ilan ve hatta isterseniz, içindekinin daha iyi bir şekilde olgunlaşmasını sağlayacak bir şıra ve köpük taşması olarak hayal edin. En iyisi şimdi başlıyor: Ben daha bugün doğuyorum. Saman alevi sevinç ateşiydi, yapay bir ateşti, kızların rüzgâr gülüydü, gülünecek, eğlendirici şeylerdi ama bugün kendimi hiçbir zaman söndürülemeyecek ve dünyayı ateşe verecek bir yangını başlatıyormuş gibi hissediyorum!

Her yerde ölüm, Her yerde düşman, Ve bu savaş meydanında ölmeye hazır; Yalnız bir drow... Savaşın dostlarından ayrı düşürdüğü, değer verdiği her şeyin yok olduğuna inanmış Drizzt Do’Urden, acımasız ‘Avcı’ kimliğine bürünmüş; ork sürüsünün dehşeti Kuzey’i yakıp yıkmaya devam ederken tek bir hedefe kitlenmişti; öldürmek... Geriye hiçbir düşman kalmayana dek öldürmek...