Yazara Gore Listeleme

Büyük usta Cengiz Aytmatov; Türk okuru ile ilk kez buluşan bu öykülerinde küçük insanların büyük toplumsal kırılmalarda yaşadığı yıkıcı savrulmayı, keskin bir yalınlıkla gözler önüne seriyor. Bulgar Kızı’nda, tüm dünyayı kasıp kavuran büyük savaşın hayatını altüst ettiği genç bir kızın kendisine sığınak arayışını anlatan Aytmatov; eski dünyanın un ufak olduğu, acı ve ölümün yok edici bir gölge olarak insanlığın üzerine çöktüğü bir dünyada var olmanın anlamını sorgularken yitirdiklerimiz ve muhafaza edebileceklerimize dair bir arayış teklif ediyor. Talas’ın Kıyısında’da ise okurunu hüznün öfke, pişmanlığın ise taze umutlar ile iç içe geçtiği, tanıdık ancak bir o kadar da kendine has bir baba oğul hikâyesine ortak ediyor. İnsanın doğa ile sürüp giden mücadelesindeki değişimi, modernleşmenin hayatlarımıza sinen o cüretkâr tavrını Beknazar’ın oğlu Alımbek ile yaşadığı çatışmayla anlatan Aytmatov, tüm bu mücadeleye rağmen hiç yitirmediğimiz doğa ile uyumlu olma becerimizin ona hükmetmeye, zarar vermeye ve yok etmeye evrilişine yaktığı ağıtı Beknazar’ın gözyaşlarında okuruna sunuyor.

Şimdi ikisinin de yazgısı aynı yolda, aynı rotanın üzerinde birleşmişti. Zaman durmadan geçiyor, gün akşama doğru ilerliyor, Esma ve Fırat gidiyorlar. Esma’nın aydınlık yüzüne ölümün karanlığı sinmiştir. Tıpkı Gılgamış gibi güneşin doğuşu yönünde dağdan ve karanlık tünelden geçerek, uzun, tehlikeli karanlık bir yol izleyerek ölümsüzlük otunun peşine düşecekler. Kadim zamanların, kadim kültürlerin, kadim seslerin peşinden gidecekler. Aşkın ve ölümün birleştiği yolda, sevgi ve nefretin iç içe geçtiği bu kadim topraklarda lirik aşkların coşkusu ve sevginin ışığı yeniden aydınlanacak. Aydınlık ve karanlık dünyanın başlangıcından beri durmadan yer değiştirip duruyorlar. İnsanın da içinde bir parça aydınlık, bir parça karanlık vardır. İç gözümüz hangisini daha iyi görürse ona doğru yöneliriz. Bilginler aydınlığa doğru, cahiller karanlığa doğru yürürler. Karanlıkta yürüyen kişi bütün dünyayı karanlıktan ibaret sanır, bu yüzden ışığı arama zahmetinde bulunmaz. Ama karanlıktan aydınlığa çıkan geri dönmeyi asla aklından geçirmez. Kimi insanlar yüreğinde ışığı, kimileri de karanlığı taşırlar; kötüler gittiği yere karanlığı, iyiler gittiği yere aydınlığı götürürler. (Tanıtım Bülteninden)

Ne seninle ne sensiz… Devlet yoksa biz neyiz? Birleşmiş Milletler’in devletlerin lağvedilmesi yönündeki kararı, limandan henüz ayrılmış olan kuru yük gemisi Kabuk’ta bomba etkisi yapar: Düzeni korumak taraftarı Kaptan, göçmen kökenli İkinci Kaptan ile Aşçı Kadın’ı yanına çekmeye çalışırken, özgürlükçü Çarkçıbaşı makine dairesinde, Lostromo ve Yağcı’nın desteğiyle bir tür isyan hazırlığına girişir. Karanlık sularda yol alırken beklenmedik misafirleri de ağırlamak zorunda kalan Kabuk’un kaderi, karşısına çıkan bir destroyerle değişecektir… Ödüllü yazar ve çevirmen Fuat Sevimay, Bata Çıka’da, dış dünyayla bağlantısı kopmuş bir demir yığınının tekinsiz evreninde dolaşırken hem devletin dümen suyunda evrilen insan doğasını hem de aynı gemide olmanın anlamını sorguluyor. “Sevgili seyirciler, sizler ne düşünüyorsunuz? Ben bu stüdyoda yıllarca, önüme ne konduysa, devletin bültenlerini okudum. Siz de bu ülkenin vatandaşısınız. Şimdi bizi kim yönetecek? Bir yandan da evet, birisinin yönetmesi gerekiyor mu? Belki de bunları konuşmak gerek.”