En Son Eklenenler

On yedinci yüzyıldan itibaren tüm Avrupa’yı etkisi altına alan büyük bir değişimin nedenlerini ve sonuçlarını tartışıyor Büyük Kapatılma.Foucault’ya göre bu süreç, kapitalizmin iktisadi işleyişinin doğrudan bir sonucudur. Çalışamayacak durumda olan veya çalışmak istemeyen, fabrikanın boğucu karanlığı yerine önceki dönemlerde olduğu gibi gün ışığı altında yaşamak isteyen, işsiz ve yertsiz yurtsuz bir kalabalık, ilk kez bu dönemde, Paris’te kurulan Hôpital général adlı bir mekâna kapatıldı. Hastalar, sakatlar, akıl hastaları, suçlular, ahlâksızlar, eşcinseller, kadın-erkek ayrımı yapılmadan aynı yere koyuldu. Diğer Avrupa ülkelerindeki benzer uygulamalarla paralellik gösteren bu süreç, on dokuzuncu yüzyılın başında modern hastane, akıl hastanesi, hapishane, okul gibi bir dizi kurumun ortaya çıkmasıyla sonuçlandı.Görünürde hastalar, akıl hastaları, suçlular gibi norm dışı bireylerin insanca koşullarda tedavi veya ıslah edilmesini ya da normal bireylerin doğru biçimde eğitilmesini sağlayan bu kurumlar, esasen, modern kapitalist toplumun disiplinci tekniklerinin geliştirildiği mikro-iktidar mekanizmalarıydı. Bu kurumlarda geliştirilen teknikler, tüm topluma yayılarak kapitalizmin ihtiyaç duyduğu üretken ve itaatkâr bedenlerin üretilmesinde kullanılmıştır. Nitekim bu disiplinci teknikler, günümüzün polis devletlerinde, Büyük Kapatılma’nın ve Büyük Gözaltı’nın toplumun tüm hücrelerine nüfuz ettiği “güvenlik toplumları”nda en yetkin halini almıştır.Bu tarihsel süreçten yola çıkan Foucault, çalışmalarını tamamen arkeolojik bir kazı biçiminde sürdürmüş, kurumların iç işleyişlerini, mekanizmalarını, tarihsel belgeler ışığında gözler önüne sererken, aynı zamanda da, bu kapatılma kurumlarının bugününe dair ciddi karşı çıkışların, protestoların da kaynağında, pratiğinde yer almıştır.İktidarın günümüzde insanları özneleştirme, bireyselleştirme ve böylece denetim altına alma tekniklerinin ayrıntılı bir analizini yapan Foucault’nun, gerek kliniklerdeki akıl hastalarıyla kişisel çalışmaları, gerekse de Hapishaneler Üzerine Enformasyon Grubu’nun kurucusu ve aktif elemanı olarak sürdürdüğü çalışmalar, özellikle hapishaneler konusunun sürekli gündemde olduğu Türkiye’nin tüm entelektüelleri ve aktivistleri için can alıcı çözümlemeler içermektedir.Niçin ve nasıl kapatıldığımızı; kapatılmaya direnişin biçim ve içeriklerini düşünmek isteyenlerin tekrar tekrar okuyacağı metinler...

Alzheimer hastası annesi ile birlikte yaşayan Sevgi'nin hayatı pek kolay değildir. Zamanın anılarımız üzerindeki acımasız etkisi olarak tanımlayabileceğimiz bu hastalıkla mücadelede yaşanan zorlukları aşmak için uğraş vermektedir. Bu süre zarfında annesine annelik yapmak zorunda kalırken, bir taraftan da kendine ait bir dünya kurmaya çabalamaktadır. Hastalığı ve yaşanan zorlukları kabullenmek istemeyen diğer kardeşleri de Sevgi'yi bu mücadelede yalnız bırakmışlardır. Annesi ile yaptığı bu özel yolculukta, anlar birleştirip, anılar biriktirmenin önemini kavradığı zaman, yaşamın hüzne yer bırakmayacak kadar kısa olduğu sonucuna varacaktır… "Bana bak Orhan'a mı göz koydun yoksa? Gözünü oyarım!" "Annecim bir insan nasıl babasına göz koyar…" "Anne seni çok özledim ben!" "Öyle mi? Nerdeydin ki sen Serdarım bunca zaman? Ben de seni pek özledim." "Anadolu yakasında oturuyorum ya ben annecim. Bu tarafa geçmek Erzurum'a gitmekten beter." "Öyle ya a oğul ama ben seni yıllardır yüreğimde taşımanın ağırlığını hissetmedim, o neden?" (Tanıtım Bülteninden)

Süreli yayın.

Aylık sesli dergi.