En Son Eklenenler

Hayatın iki değişmez gerçeği var: doğum ve ölüm Nerede doğduğumuz, kim olduğumuz, ne kadar yaşadığımız fark etmez; hepimiz aynı sona varırız. Ölüm, tüm ayrımları silen en büyük eşitleyicidir. Bazen bir fırtına gibi aniden gelir, bazen de ağır ağır yaklaşır. Sevdiklerimizi kaybetmek istemeyiz, ama hayat er ya da geç bizi bu gerçekle yüzleştirir. Kaçınılmaz olanı kabul etmek, acıyı bastırmaktan daha derin bir farkındalık sağlar. Çünkü anlam, kayıpların boşluğunda değil, onlarla kurduğumuz bağda gizlidir. İnsanlık var olduğu günden beri ölümü sorguladı. Korkuyla baktı, merakla düşündü. Oysa ölüm, doğum kadar doğal, yaşam kadar gerçektir. Bilinmezlik karşısında doğumu nasıl kabul ediyorsak, ölümü de aynı doğallıkla karşılamayı öğrenebiliriz. Bu kitap, ölümün biyolojik, psikolojik ve felsefi boyutlarına ışık tutarken, kaybın ve yeniden başlamanın iç içe geçtiği o hassas çizgide yürümeye davet ediyor okuru. Çünkü hayat, eksilmeler ve yeniden tamamlanmalarla ilerleyen bir döngüdür. Unutmayın: Her son, yeni bir başlangıcın eşiğidir. YAZAR HAKKINDA Doç. Dr. Şafak Nakajima, lise eğitimini, burslu öğrenci olarak ABD’nin Minneapolis şehrinde St. Louis Park Senior High School’da tamamladı. Tıp eğitimini Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde aldıktan sonra, zorunlu hizmetini Kahramanmaraş’ta Aile Planlaması ve Ana-Çocuk Sağlığı hekimi olarak yaptı. Hacettepe Üniversitesi ve Dr. Sami Ulus Çocuk Hastanesi Çocuk Cerrahisi bölümüne kabul edilen ilk kadın doktor oldu ve iki yıl süreyle Çocuk Cerrahisi uzmanlık eğitimi aldı. Klinik Mikrobiyoloji alanında uzmanlığını Akdeniz Üniversitesi’nde, Viroloji alanındaki doktorasını ise Japonya’daki Osaka Üniversitesi’nde tamamladı. 1991 yılında, T.C. Üniversitelerarası Kurulu tarafından düzenlenen sınav ve değerlendirme sonucunda doçent unvanını kazandı. Meslek hayatının klinik ve laboratuvar odaklı yıllarında, modern tıbbın zihin, beden ve sosyal bütünlüğü göz ardı eden yaklaşımındaki eksiklikleri fark etti. Bu farkındalık, onu uzun yıllar süren nitelikli eğitimler almaya ve kendi biyopsikososyal bütüncül tıp modelini geliştirmeye yönlendirdi. Bu süreçte Institute NHC Doğal Tıp ve Bilinçli Yaşam Programı, ToDo Institute Morita ve Naikan Japon Psikoterapileri, Yıldız Teknik Üniversitesi Aile Danışmanlığı, Wisconsin Üniversitesi Matem ve Travma Danışmanlığı, Vermont Üniversitesi Yaşam Sonu Destek Danışmanlığı, Pekin Çin Tıbbı Üniversitesi Geleneksel Çin Tıbbı ve Akupunktur (T.C. Sağlık Bakanlığı onaylı) gibi birçok eğitim programını tamamladı. Felsefe lisans eğitimini İstanbul Üniversitesi (AUZEF), sosyoloji lisans eğitimini ise Anadolu Üniversitesi’nde aldı. Memorial Sağlık Grubu Zorlu Wellness’ta stres ve öfke yönetimi, bilinçli yaşam ve özgüven konularında bireysel eğitim seansları düzenledi. Tıp, psikoloji, felsefe, sosyoloji ve bilim konularında yazdığı makaleler, sosyal medya platformlarında geniş bir okuyucu kitlesince takip edilmektedir. Endişesiz İlaçsız, Aklın Kutsal Kitabı, İlişkilerin Karanlık Kuyuları ve Benlik Aynasına Bakmak kitaplarının yazarıdır. Hasta ve danışanlarının zihin, beden ve sosyal sağlık sorunlarını, modern tıp ile bilimsel ilaçsız tedavi yöntemlerini bir araya getirerek ele alan bütüncül bir biyopsikososyal tıp doktoru olarak özel muayenehanesinde hizmet veriyor. Japon bir beyle evli olup, iki kızı ve bir erkek torunu vardır.

Yıl 1923. Almanya’da enflasyon almış başını gidiyor. Ülke bir uçuruma sürükleniyor. Bencilleşen bireyler yazgılarını ellerine alıyor. Paranın çılgın gibi değer yitirdiği dönemde insanlar kendilerini, parçalanmaya başlayan toplumun içine düştüğü bataktan kurtarmaya çabalıyor. O günlerin karmaşasında, yaşamın gittikçe çılgınlaştığı başkent Berlin’de tekrar karşılaşan, Birinci Dünya Savaşı’nda birlikte cepheye gitmiş üç insanın yazgısından yola çıkıyor Hans Fallada. Kurtlar Sofrasında adını verdiği bu dev romanda, toplumun her kesiminden özenle seçtiği kahramanlarına adeta bir resmigeçit yaptırıyor; kısa sürede zenginleşenler, bir günde varını yoğunu yitirenler, tüm servetini kumara yatıranlar, dönekler, karaborsacılar, yeraltı babaları, büyük arazi sahibi soylular, subaylar, küçük insanlar, vurguncular, sokak kadınları, uyuşturucu bağımlıları ve daha niceleri… 20. yüzyıl Alman edebiyatının en önemli isimlerinden Fallada, o yılların Almanya’sında yaşanan sosyal ve ekonomik kriz sonucu eriyen orta sınıfın, parçalanan toplumun sorunlarını ele aldığı bu ünlü romanıyla Hitler öncesi dönemi çok kurnazca ve çekici bir anlatımla okura sunuyor. Kurtlar Sofrasında, toplum karmaşasının yaşandığı, gerilim dolu yılları başarıyla anlatan büyük bir eser, epik bir belge! “Güzel bir romanı değerli yapan her şey var bu eserinizde. Sağlam ve güvenilir bir temele dayandırdığınız konuyu tümüyle ele alıp işliyorsunuz. İnsanlarınız kişiliklerine uygun gelişiyor. Yazar olarak hiçbirini zorlamıyorsunuz, onları kendilerine bırakıyorsunuz. Eser, bir mimar titizliği ile yaratılmış. Dilinden yapısına dek her şey öylesine kusursuz ki, bir meslektaşınız olarak sizi bu başarınız nedeniyle kıskanmadım değil...” HERMANN BROCH Fallada’ya 22 Kasım 1937’de yazdığı mektuptan

Yazar, diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitaptaki öykülerinde de toplumun, toplumu şekillendiren her türlü kural ve kural koyucu sistemlerin, insan hayatının kutsallığını ve her bireyin yaşama hakkını savunması gerektiğini bir kez daha hatırlatıyor bizlere. Ustalıkla örülmüş sözcük ağında, insanın en derin duygularını, en karmaşık ilişkilerini ve en yalnız anılarını gözler önüne seriyor, bilinç akışının büyülü dokunuşuyla karakterlerin iç dünyalarına inerek onların en gizli köşelerindeki sırları keşfediyoruz. Öykülerin her biri şiirsel duygularla bezenirken, aynı zamanda acımasız gerçekliği de yansıtıyor. Bu denge, okuyucuyu hem duygusal bir yolculuğa çıkarıyor hem de derin düşüncelere sevk ediyor. MERİZAT, sadece öykülerden oluşan bir kitap değil, aynı zamanda varoluşun kendisiyle yüzleşme çağrısı. Hayatın anlamını sorgulayan, içsel çatışmalarla boğuşan karakterler, okuyucuda derin bir empati uyandırıyor ve kendimizdeki yitirilmiş parçaları ararken, her bir hikâye, bir ayna tutuyor. Öykülerdeki karakterlerin yaşadıklarında, kendi acılarımızı ve sevinçlerimizi buluyoruz. Unutmayın, her hikâyenin içinde, kendi hikâyemiz yatar.

Nasıl ki son bir sevgili, son bir bahar varsa son bir kitap da mutlaka olacaktır fakat bunun hangisi olduğunu anlayacak hiçbir işaret yok. Başından beri “58’deki kız” adını koyduğum o kız hakkında bir şey yazamadan ölebileceğim düşüncesi zihnimi kemiriyor. Bir gün, onu hatırlayacak hiç kimse kalmayacak. Bir başkasının değil, o kızın yaşadığı şey açıklanmadan kalacak, bir hiç uğruna yaşanmış olacak. 1958 yazı. On sekiz yaşındaki Annie Duchesne, küçük bir kafe-bakkal işleten ve varoluşlarıyla kendisini utandıran ailesinin yanından bir yaz kampında eğitmen olarak çalışmak üzere ayrılır. İlk kez yalnız ve özgürdür. Sofistike Fransız gençleri arasında onlar gibi olmaya, onlar gibi hissetmeye can atan bir genç kızdır. Çok geçmeden kamptaki başeğitmenle geçirdiği ilk gecenin ardından iradesini onunkine teslim edecek ve kendini bir başkasının iradesi ve arzusu karşısında ezilmiş bulacaktır. Annie Ernaux’nun hayatı boyunca yazmayı düşündüğü kitap olarak tanımladığı Kızın Hikâyesi bugünün Ernaux’suyla 58’deki genç kızı buluşturan son derece cesur ve açıksözlü bir metin. “Zamanın, şimdiki benliğimiz ile bir zamanlar sahip olduğumuz benliğin arasına ördüğü aşılmaz duvarın derin ve güzel bir incelemesi. Bu duvarın yarattığı hüsranı, cazibeyi ve onu aşmaya çalışırken yaşadığımız kalp kırıklıklarını, özlemi bu denli canlı anlatan başka bir kitap daha okumadım.”