Yazara Gore Listeleme

Sesimizin değerini ancak susturulduğumuzda anlarız." 2014 Nobel Barış Ödülü'nün sahibi Malala Yusufzay'ın otobiyografisi BEN, MALALA tek bir insanın sesinin bile dünyaya değişim yönünde ne kadar büyük bir ilham verebileceğini kanıtlıyor… Taliban kuvvetleri Pakistan'ın Svat Vadisi'ni kontrol altına aldığında, küçük bir kız hiç korkmadan düşüncelerini dile getirdi. Malala Yusafzay susturulmayı reddederek eğitim hakkı için mücadeleye girişti. 9 Ekim 2012 Salı günü, 15 yaşındayken, neredeyse bunu canıyla ödüyordu. Okul servisiyle eve dönerken, yakın mesafeden açılan bir ateşle başından vurulmuştu. Malala'nın mucizevi şekilde hayatta kalıp iyileşmesi, onu Kuzey Pakistan'daki ücra bir vadiden New York'taki Birleşmiş Milletler binasının koridorlarına uzanan olağanüstü bir yolculuğa çıkardı. Malala 16 yaşında, barışçıl protesto eylemlerinin dünya çapında sembolü ve Nobel Barış Ödülü'nü kazanan en genç isim oldu. (Tanıtım Bülteninden)

Ben de ülkemdeki pek çok aklı başında, görgülü ve bilgili insan gibi, Tayyip Bey ve partisinin Türkiye'yi artık geri dönülmesi bence pek mümkün olmayan feci bir akıbete mahküm etmiş oldukları kanaatindeyim. Bu akıbetin, Türkiye'nin artık bugünkü sınırlarına sahip olmayan bir ülkeler topluluğu şeklinde tecelli edeceği kanaati bende her geçen gün kuvvetleniyor. Bu fikrimin temelinde de ülkemizin başındaki büyük sorunun ne AKP ne de Tayyip Bey olduğu inancı yatıyor. Tayyip Bey de, AKP de, Türkiye'nin yakasına bin yıldan fazladır yapışmış bir illettin günümüzdeki ürünlerinden, yani Türkiye sınırları içinde yaşayan insanların çok eski bir hastalığının arazından başka bir şey değillerdir. Bu hastalık en basit ifadesiyle cehalettir. Peki bu gidişat durdurulamaz mı? Ne yapılmalıdır? Kısa vadede pek yapılabilecek bir şey kaldığı kanısında değilim. Ne yazık ki, insan yaşamında bazan çok uzun bir zaman olabilen 12 sene içinde olan olmuştur. Türkiye halkı maalesef pek feci bir imtihan verecektir ve bu imtihandan alnının akıyla çıkacağını sanmak için pek de sebep bulunmamaktadır. Ama ileride kendini toparlamak isterse o zaman kendine tek bir kılavuz alabilir: Bilim. Bilim sırf bilim insanlarının yaptığı bir şey değildir. Halkın her seviyesi kendine göre bilimsel düşünebilir ve yaşam kalitesini arttırabilir. İşte bu kitabın tek amacı yurttaşlarıma ileride kendilerine lazım olabilecek bilimsel düşünce türünden örnekler vermektir. (Tanıtım Bülteninden)

Üç Köşeli Şapka, yayınlandıktan kısa bir süre sonra İspanyol edebiyatının baş yapıtları arasına girerek, Don Kişot' tan sonra en çok okunan roman oldu. Alarcon bu romanında, keskin bir gözlem yeteneği ile insanoğlunun değişik ruh hallerinin kimyasını çözümler. Alçaklığın yanında yüce gönüllülüğe, iyiliğin yanında kötülüğe işaret ederek, bütün bu karşıt özelliklerin bir insanda nasıl bir arada bulunabileceğini ironik bir dille anlatır. Bu nedenle Borges P. Antonio Alarcon'u 'İnsanlık hallerinin üzerine tutulmuş bir mercek' olarak tanımlar. Alarcon, kahramanlarına yargı ve kınamadan uzak, babacan bir gülümsemeyle bakar ve dilinin lirik yapısı nedeniyle kendisine verilen İspanya'nın Sahakespeare'i ünvanını gerçekten hak eder. Hemen hemen bütün dünya dillere çevrilen Üç Köşeli Şapka,1919 yılında aynı isimle Londra'da sergilenen ve büyük bir başarı kazanan Manuel de Falla'nın bale suitine ilham kaynağı olmuştur. Hugo Wolf, bu kitaptan ilham alarak bir opera yazmıştır. Aynı zamanda Pablo Picasso Üç Köşeli Şapka'dan esinlenerek resimler yapmıştır. (Tanıtım Bülteninden)

O Amerika ki geleceği düşünmeyi bilmiyor… Italo Calvino’nun “Amerika’da Bir İyimser” adlı kitabı ilk kez Türkçede… “… söze sığmayan şeylerle, dile alması güç bayağılıklarla dolu Amerika, o Amerika ki geleceği düşünmeyi bilmiyor, yine de hepimizin geleceğinin öylesine geniş bir bölümünü içinde barındırıyor…” Yolculuğun büyük düşmanı Cesare Pavese’nin izinden gitse de, Italo Calvino Kasım 1959-Mayıs 1960 tarihleri arasında ABD’ye ilk uzun yolculuğunu yaptı. En uzun süreyi New York’ta geçirdi, her yerden çok sevdiği o kent, “et yiyen bir bitkinin bir sineği içine çekip yuttuğu gibi yuttu” onu. Çok sayıda eyaleti ve kent merkezini dolaştı –Cleveland, Detroit, Chicago (“tam Amerikan kenti, üretken, maddeci, hoyrat”), San Francisco, Los Angeles, Montgomery, New Orleans, Savannah (“ABD’nin en güzel kenti”), Las Vegas, Houston–, yazarlarla, yayıncılarla, yazın ajanlarıyla tanıştı, ama aynı zamanda iş adamları, sendikacılar, insan hakları eylemcileriyle (başta Martin Luther King olmak üzere), sıradan kişilerle de görüştü. Neyyire Gül Işık’ın çevirdiği, Türkçede ilk kez yayımlanan “Amerika’da Bir İyimser”, son derece ufuk açıcı bir kitap… “ABD yolculuğuma başlarken, yolculuk boyunca da, Amerika üstüne bir kitap yazmayacağıma yeminler ediyordum (yazılmış zaten o kadar çok kitap var!). Oysa şimdi fikrimi değiştirdim. Seyahat kitapları yazın yapıtı oluşturmanın yararlı, iddiasız, yine de dört dörtlük bir biçimidir. Ülkeler yıldan yıla değiştiğinden, belli bir anda görüldükleri gibi sabitleştirildiğinde, değişken özleri kayıtta donduruluyor da olsa, ya da işte tam bu nedenle, işe yarayan kitaplardır ve ülkeler anlatılırken, görülen yerlerin betimlenmesinden daha ötelere varan bir şey, yazarın kendisiyle gerçek arasındaki bir ilişki, bir tanıma süreci anlatılır.”