Eserlere Göre Listeleme

Damda yalnız kaldım. Bu, benim için hiçte iyi değildi. Çünkü canım oyun oynamak istiyordu. Kapıya doğru bir hamle yaptım. Baktım, kapı kapalı. Bir hamle daha yaptım, yine açamadım kapıyı. Canım sıkıldı. İlk günden kendimi kapana kısılmış gibi hissettim. Bir yandan kapıyı tırmalıyor, bir yandan avazım çıktığı kadar bağırıyordum: -Açın kapıyı! Ben daha oyun kedisiyim! Sizinle oynamak istiyorum… Böyle demek istiyordum ama ağzımdan sadece “miyav…” sesi çıkıyordu. O da zayıf, cılız bir ses… Bir bebek sesi gibi…

Naci, Ahmet, Ceyda ve Leyla... Dört arkadaş bir araya gelince, daha doğrusu adlarının baş harfleri bir araya gelince, tuz oluşuyor, yani tuzun kimyasal formülü olan NaCl... Beş kitaplık bu seride, mahalle sakinlerinin başlarına gelen gizemli olayları Tuz Dedektiflerinin nasıl çözdüklerini okuyacaksınız. Bakalım onlardan önce olayları çözebilecek misiniz? Şiir abi çok değişmiştir. Kimseye zararı dokunmazken artık bütün mahalleli ondan şikâyetçidir. Şiir abiyi bu kadar değiştiren şey nedir? Bakalım Tuz Dedektifleri, Şiir abilerine nasıl yardımcı olacak?

Denizin kokusunu, rengini, gerçeğini duygulu/duyarlı bir bakışla yansıtan Ömer Koray; Tuz Kokulu Öyküler’de, okuru insana, insanın denizle öyküsüne doğru yolculuklara çıkarıyor. Deniz, o insanların hayatının nefesi, yaşama sebebidir. Yaşanan, uğraş edinilen denizin doğası görkemli bir anlatımla karşımıza çıkıyor Koray’ın öykülerinde. Yazılmış en güzel bu deniz öykülerini, usta yazarımız Yaman Koray’ın anlatılarıyla yan yana görmek ise edebiyatımız için yepyeni bir zenginlik. Ömer Koray, gelecekte iz bırakan bir anlatıcı olarak bildiği/tanıklık ettiği bir coğrafyayı anlatacağını bu öyküleriyle bize muştuluyor. Denize, deniz insanlarına, yaşamlarını bu uğraşa adamışlara adanış öyküleri de diyebiliriz Tuz Kokulu Öyküler’e. Uzunca süre belleklerinizde iz bırakacak öyküler bir dil şenliğiyle karşılıyor okurunu. Feridun Andaç “Bu insanlar için, nasıl ve ne zaman biteceği bilinmez, umarsız bir kavga hiç durmamacasına sürüyor, sürüyordu. Arada pes eden ekiplerden vardiya alıp, direnmeye çalışanlar çıksa da, bir vardiyayı çıkaramadan, yıkılıyorlardı. Onca insandan arta kalan sayılı denizci yürütüyordu gemiyi. Tükenmeye karşı çıkan o bedenlerde, o beyinlerde direnmek ve savaşmaktan başkaca hiçbir düşünce, kaygı yoktu.