En Son Eklenenler

Tecrübeli gazeteci Jim Qwilleran için kariyerinin en berbat anlarında gibiydi. Yıllar önce bir savaş muhabiri olarak çalışırken kumsalda yaylım ateşine tutulmuştu. Polis muhabiri olarak çalıştığı dönemdeyse Mafya'nın hedefi olmuştu. Şimdi, ortabatıda çıkan Daily Fluxion adlı bir gazetede gurme köşesini hazırlıyordu ve Basın Kulübü'nde kendini bekleyen şoka hiç de hazır değildi doğrusu. Güne oldukça iyi başlamıştı. Kaldığı bir pansiyonda güzel bir kahvaltı yaptı: Bir dilim tatlı bir kavun, içinde tavuk ciğeri bulunan nefis bir omlet, peynirli sufle ve üç finca kahve. Öğle yemeği için eski dostu Arch Riker'le uğrak yerleri olan Basın Kulübü'nde buluşmayı planlıyorlardı.

Şiddet dolu, katı, kırılan ama bükülmeyen bir gelenek. Gerekirse kanla korunan alternatif bir ahlak. Bir jest olarak ölünen ve öldürülen, stilize bir savaş... Hatırlanacak ve unutulacak ne çok şey var...

İlkbahar Şafağı'nda bıraktığımız Tanis Yarımelf, dev savaşçı Caramon, hırslı ve gizemli kişiliğiyle usta büyücü Raistlin, sevimli ve korkusuz kender Tas ve diğerlerine Raistlin ile karmaşık duygu ve ilişkiler içerisindeki Paladine'ın Kutsal Rahibesi Crysania katılıyor.Zayıf ve hastalıklı Raistlin'den bütün dengeleri, zamanı bile değiştirebilecek güçlü büyücü Raistlin'e güçlü sağlıklı ama zayıf kişilikli Caramon'dan şişmiş, alkolik Caramon'a...İkizlerin zıt karakterleri; Ejderhaların Dünyasında Crysania'nın etrafında acımasız bir savaşa doğru sürükleniyorlar.

12 Eylül1980 askerî darbesi sonrasında başlayan tarih araştırmaları ve tartışmaları furyası günümüzde de devam ediyor. 1980 sonrası her siyasî, fikrî ve toplumsal hareket kendisini resmî tarih ve ideoloji ile hesaplaşmaya veya en azından mesafe tayin etmeye mecbur addetmeye başladı. Ancak bu tartışmalar çok verimli neticeler doğurmadı. Hatta provakatif üslûpları ve çapaçul bakışlarıyla bu tartışmalar resmî tarih ve ideolojinin yeniden üretimine katkıda bulundular. Böylece tarihin bir “inanç alanı” olduğu kabulü değişmedi. Bu kabul değişmeyince de, tarih araştırmalarının bir önemi kalmıyordu. Tuttuğu takıma uygun bir tarih anlayışı şeması taraftara yetiyordu… Elbette bu yaygın anlayışın dışında tarihçiler ve tarih çalışmalarından bahsetmek de mümkün. Elinizdeki kitap, bu tür çalışmalarda bir öncü hüviyetiyle temayüz eden Mete Tunçay’ın önemli makalelerinin derlemesinden oluşuyor. Tek Parti Yönetimi’nin Kurulması (1923-1931) adlı kitabıyla tek parti dönemi araştırmaları hakkında yeni bir çığır açan Tunçay’ın Eleştirel Tarih Yazıları kitabı da bu vadiyi derinleştiriyor. Her biri konusunda klasikleşen bu makaleler, siyasî tarihteki süreklilik ve kopuşları siyaset ve sosyal bilimlerin kavram ve yaklaşımlarıyla ama muhakkak ziyadesiyle malzeme kullanarak yapıyor. Bu hâliyle Eleştirel Tarih Yazıları, Tunçay’ın açtığı yoldan gelecek tarihçiler için hesaplaşılması ve aşılması gereken bir düzey ortaya koyuyor. Bu düzey, Türkiye’deki tarih anlayışının değişmesinin somut tezahürlerinden birini ifade ediyor. Bugün tarih merakı 1980’lerden daha verimli sonuçlar doğuruyor ve “inanç alanları” dışında müzakere edilebilir bir tarihten bahsedebiliyorsak, buraya Mete Tunçay’ın çalışmalarının açtığı yoldan geldiğimizi de teslim etmeliyiz. Murat Yılmaz