Eserlere Göre Listeleme

Publishers Weekly tarafından "Tüm zamanların en iyi casus romanı" olarak seçilen bu romanında John Le Carre, yalanlarla kurulu bir dünyanın gerçeklerle örülü hikayesini anlatıyor. Soğuk Savaş'ın zirve yaptığı 1960'lar...Alec Leamas,İngiliz istihbaratı için Berlin Duvarının gölgesinde uzun yıllar boyunca sürdürdüğü görevinin ardından yorgun ve üzgündür. Pek çok şey görmüş, tehlikeler yaşamış ve son olarak da binbir güçlükle kurduğu ajan ağının en önemli adamı, tam Duvar'daki sınır kapısından geçerken gözlerinin önünde öldürülmüştür. Doğu Alman İstihbaratı ile oynanan bu karanlık ve kirli satrançta ağır bir yenilgi alan İngiliz İstihbaratı Leamas'ı kızağa çeker. Masa başı geri görevlerde gönülsüzce çalışan Leamas giderek bunalıma sürüklenir ve çöker. Ört bas edilen bir zimmet olayı sonunda kötü koşullarda emekli edilir ve bir Halk Kütüphanesinde zar zor iş bulur. Burada bir kızla tanışır..Ve kız, bu çökmüş, sefil adama aşık olur..Oysa Leamas, İstihbarat Şefi Kontrol ve yardımcısı G. Smiley tarafından, Doğu Almanya tarafına geçen bir hain rolü oynaması için gizlice görevlendirilmiştir. Doğu Alman İstihbaratının sefi Mundt'un acımasız sorgulamaları ile başlayan operasyonda Leamas tam başarı sağladığını düşünürken belki de bu aşk yüzünden, büyük bir felaketle yüzyüze gelecektir. Oyunun kartları yeniden dağılacak ve Leamas kendini, hayalinin ötesindeki korkunç bir politik oyunun pençesinde bulacaktır..

Riki, hayatının en soğuk ve uzun kışını yaşamaktadır. O yıl kış hiç bitmemiş, ilkbahar, yaz, hatta sonbahar hiç gelmemiştir. Sonunda sabrı tükenen Riki, kışla konuşup, onu gitmesi için ikna etmeye karar verir ve kışı bulmak üzere dünyanın en soğuk kentine gider. Buradaki tek canlı, soğuğa aldırmayan tuhaf bir kuştur. Riki, kışı bulmak için girdiği Dört Mevsim Oteli’nde, önce bu kurnaz Kuş’un oyunlarının üstesinden gelmek zorundadır…

Fırtınanın şiddetini hissetiyordu adam. Üç gün içinde karaya erişemezlerse ölüp gideceklerini de bilyordu. Bu seferde çok insan kaybettik, diye düşündü. Ölü bir filonun baş kılavuzuyum ben. Beş gemiden sadece biri kaldı.. Bu geminin yüz yedi kişilik personelinden de sadece yirmi sekiz kişi. İçlerinden de yalnız onu yürüyebilecek halde. Diğerleri ölmek üzere. Kaptanımız da bunların arasında. Yiyecek bitti. Su da öyle sayılır.Kalan su acı ve pis... (Kitabın Girişinden)

“Bu öykü netlikten kaçınıyor, gösterirmiş gibi yapıp göstermiyor, bizi içine çekiyor ve pek de açıklanmayan bir şeyle korkutuyor.” –Michael Dirda Tuhaf kurgu ve hayalet hikâyesi türlerinde çığır açan Algernon Blackwood, insanın duyguları ve mantığı arasındaki gerilimi kurcalayan, doğaüstü ile doğal olan arasındaki alacakaranlık coğrafyayı keşfe çıkan öncü bir yazar. Başyapıtlarından biri olan Söğütler ise H. P. Lovecraft’a göre tüm zamanların en iyi tuhaf öyküsü. Tuna Nehri’nde yolculuk yapan iki arkadaş, kanolarıyla süratle ilerlerken kendilerini âdeta başka bir dünyanın eşiğinde, söğütlerin ıssız diyarında bulur. Bu viran bölgede uygarlığa dair tek bir işaret yoktur. İnsanlığın dünyasından uzakta olma hissi, tabiatın orta yerinde olmanın cazibesi ikisini de büyüler ama bu diyarın tekinsiz yüzü yavaş yavaş kendini göstermeye başlayacak, dehşet, huşu ve hayret birleşerek benzersiz bir korkuyu doğuracaktır. Söğütler bize karşı.