En Son Eklenenler

"Ben sevgiden, sevinçten söz açmak istemez miyim, delice, çılgınca, içim taşa taşa, bir sevinçten söz açmak istemez miyim? Ben sevinçli adamım. Bu dünya böyle olmasa, böyle kara, karanlık olmasa, ben sevinçten taşar coşardım. Yaradılışım karanlıktan çok aydınlığa, acıdan çok sevince... Ne çare, ne çare ki sevinmek gelmiyor elimden... Dostluktan söz açmak, ne güzel. Bir dostum var. Sıcacık eli var. Sevgi dolu gözleri var. Ne güzel yalansız, salt sevgi dolu bir insan eli sıkmak. Sıcacık, sıcacık... Ben deli olurum, insanlar karanlık karanlık, kuşkulu baktıkça bana... Bütün insanlar kuşkusuz, korkusuz, çıkar düşünmeden, düşmanlık geçirmeden içlerinden baksalar biribirlerine... İnsan, ne olur biliyor musunuz, sıcacık bir bahar güneşinin bahtiyarlığında duyar kendisini... Bahar güneşinde bir sevinç içinde gerinir. İnsan bir bahar çiçeği temizliğinde olur." Böyle söylüyor Yaşar Kemal. Bu satırların geçtiği yazının başlığı Sevmek, Sevinmek, İyi Şeyler Üstüne, kitaba adını da veriyor. Yapı Kredi Yayınları'nın Doğan Kardeş-ilkgençlik dizisinden yayımlanan kitap, edebiyatını hümanizm üzerine kuran, Türkiye edebiyatının büyük ustası Yaşar Kemal'in edebiyat, kültür ve özgürlük üzerine temel düşüncelerini gençlere tanıtmak için seçilen yazılardan oluşuyor... Bu başlık, henüz Yaşar Kemal edebiyatıyla tanışmayanlar için, onun dünyaya yaklaşımını özetliyor. Bir insan, bir yazar ve bir aydın olarak hayattaki duruşunu olduğu kadar; kökleri asırlar öncesine dayanan olay ve duyguları acı, yoksunluk ve isyanla harmanlayan Anadolu ve Çukurova'nın kültüründen beslenerek yarattığı coşkulu, zengin ve evrensel dilini de ele veriyor.Sevmek, Sevinmek, İyi Şeyler Üstüne, Yaşar Kemal'in daha önce yayımlanan Baldaki Tuz, Zulmün Artsın, Ağacın Çürüğü ve Ustadır Arı kitaplarından seçildi. İlki 1960, sonuncusu 1993 yılına ait, onun düşünce evrenine ayna tutan toplam 18 yazı ve konuşmadaki eleştirel tavır, aynı zamanda Türkiye'nin 20. yüzyılın ikinci yarısındaki egemen politik, düşünsel yapısına da ayna tutuyor.Her işin başının "düşünce namusu" olduğunu söyler Yaşar Kemal. "Bence, Batı Batı dedikleri, düşünce namusuyla başlar, onunla biter. Düşünce namusunun bitmediği, gelişmediği yerde, hiçbir iyilik bitmez, gelişemez."Tembellik, bilim, masallar, korkular, kültür, özgürlük, sinema, Köy Enstitüleri, gericilik, ilericilik, sömürü düzeni, Çukurova, sanat, öfke, folklor, doğa, öğretmenler, İkinci Dünya Savaşı, vicdan, nükleer tehlike, Dostoyevski, Nâzım Hikmet... Ve daha nice kişi, konu ve fikir... Kimi coşkuyla, kimi küskünlükle, kimi başkaldırarak kaleme alınsa da, hepsinin temelinde sevgi var. (Tanıtım Bülteninden)

Zirzop şirin olduğu kadar yaramaz ve huysuz bir ayı yavrusuydu. Bir gün annesinin öğütlerine dayanamayarak inini terk etti. Ancak onu kötü günler bekliyordu. Çingenelerin kurduğu tuzaklar, kulağında küpe ile oynatıldığı günler, panayırda kafese hapsedildiğinde yaşadığı acı dolu anlar...Zirzop, yaşadığı her olumsuz olayda annesinin verdiği öğütleri hatırlıyordu. İstemediği hayatı yaşamaya mecbur edilirken annesini ve tek dostu Şerefi çok özlüyordu. Çünkü gerçek sevgiyi onlardan öğrenmişti.Peki, bütün bunlar geride kalacak mıydı? Ormanından aylarca uzakta yaşayan Zirzop tekrar annesini bulabilecek miydi? Yaramaz ayı Zirzop, Şeref ile doyasıya oyun oynadığı mutlu günlere yeniden dönebilecek miydi?Zirzop'un uzun ve maceralı yolculuğuna eşlik etmeye ne dersiniz? (Tanıtım Bülteninden)

Doğunun ruh kökü üzerinde, öz gövdesi ve dallarıyla içiçe, Batının maddi ağacını yetiştiren, böylece Doğu alemi içinden bir Büyük Doğu'nun fışkırmasını hedef tutan bir mefkure senfonyası çalınıyor!.. Her işi bırakıp bunu dinleyiniz!

Jemma, Leon’u ilk gördüğünde onun sözlüğünde “sonsuza kadar” diye bir sözcük olmadığını anlamıştı. Ama o kadar deneyimsizdi ve ona olan tutkusu o kadar güçlüydü ki mantığının değil kalbinin sesini dinledi ve Leon’un bütün şartlarını kabul etti.