Yazara Gore Listeleme

Lefteri üç gün toprak altında kalmıştı... Sırtında kırbaç izleri. Sırtı paramparça. Karnını deşip kemiğe saplanmış lakerda bıçağı. Köpekler burunlarını toprağa vermiş, en pes seslerden ağlıyor. Denizkızları bir bir gırtlaklarını kesip kayalara vuruyor diri bedenlerini. "Ave Maria" söylüyor koro. "Allahümme salli âlâ seyyidina Muhammed," diye bağırıyor kurbanlık koyunlar. Karlar örtüyor eflatun şallarını köyün üstüne. Lefteri'yi çarmıha gerdiler. Ve o hiçbir şey demedi. Rakılar, esrarlar ağladı. "Ölüm Allah'ın emri ayrılık olmasa," dedi kedi imam. Helal ettiler haklarını. Lefteri gömüldü. Sevgilisi Melina Ratsis'in yanına. Sarıldılar. Bıçağı söktü aldı karnından Melina. Bir bir yaralarını sevdi okşadı. Gözlerini öptü. Saçlarını koparıp bedenine sürdü. Mezarın diplerine çekti Lefteri'yi. Çekildikçe su geldi çekildikçe deniz, indikçe tuz geldi burnuna. Balıklar öptü gözlerini. "Derin nefes al sevgilim," dedi Melina. Son nefesini aldı Lefteri. Daldılar derinlere derinlere. Denizkızı Melina sevdasına kavuştu. Denizin bittiği yerlere gittiler, Karya mezarlarına, yüksek manastırlara... Onlar çağırmadı bu olup biteni. Bu felaket klavyeleri. Bu yarılmış kar tepelerinden fırlamış ten kokusu. Oluk oluk. Onlar bağırmadı.

Anna için bu sorunun tek bir cevabı var. O da geçmişine gidip annesi, gerçek kimliği ve yeteneği hakkındaki bilinmeyenleri ortaya çıkarmak. Ancak yaşanmışlıkları kurcalamaya başladıkça annesinin, tahmin ettiğinden çok daha karanlık bir kaçış nedeni olduğunu görmeye başlıyor. Diğer taraftan cadı klanları hız kesmeyen bir savaşın içine Anna'yı da çekmek istiyorlar. Anna ise hayatının aşkı Seth tarafından terk edilmenin ve en yakın dostu Abe'in ona karşı hissettiği duyguların karmaşası içinde. Er ya da geç, dostları ile düşman cadı klanları arasında bir seçim yapmak zorunda kalacak. Ve tabii aşk ile büyü arasında da!

Dag, elini annesinin omzuna koydu, eli o kadar ağırdı ki Alma'yı yere gömebilirdi, aynı zamanda o kadar hafifti ki uçurabilirdi. Dag'ın eli Alma'nın içini ısıttı, daha önce hiç tanımadığı bir sıcaklıktı bu, yalnızca Dag'dan gelebilir ve bütün dünyada bunu yalnızca Alma hissedebilirdi. Bütün dünyada onun sesini yalnızca Alma duydu. Kulağına fısıldıyordu: "Anne anne, benim küçük, iyi kalpli annem." 1978 yılında bir pazar günü, Norveç halkı, tarihinin en dramatik cinnet vakalarından birine şahit olur. Çılgınca koşan bir piroman evleri küle, ağaçları alev topuna dönüştürür. İçlerinden hangisi bu derece kendini kaybetmişti? Bunu neden yapmıştı? Alev alev yanan evin önünde sessizce oturan kimdi? Tüm yaşamını ateşin hikâyesiyle geçiren Gaute Heivoll, yıllar sonra bu izleri takip ederek, gerçekle kurmacanın iç içe geçtiği doyumsuz bir esere imza atacaktır. Yanıp Kül Omadan Önce, kaybın, özlemin, anıların, insan ruhunu saran görünmez alevlerin sıradışı bir incelikle dokunduğu edebî bir şölen.

Onur Caymaz 1977 doğumlu. Daha çok öykü ve şiirleriyle tanınan Caymaz, "Hayalperistanbul" adlı uzun öyküsüyle 1999 Gençlik Kitabevi Öykü Ödülü'nü, Kâh ve Rengi dosyasıyla 2000 Orhon Murat Arıburnu Şiir Ödülü'nü, "Nokta" adlı öyküsüyle 2002 Haldun Taner Öykü Ödülü ikinciliğini, Bak Hâlâ Çok Güzelsin ile 2005 Behçet Aysan Şiir Ödülü'nü ve Sanki Yarın Nisan ile 2006 Naim Tirali Öykü Ödülü'nü aldı. Aynı zamanda 1995 yılından beri Adam Sanat, E, Kaçak Yayın, Varlık, Radikal Kitap, Radikal, Cumhuriyet Kitap gibi çeşitli gazete ve dergilerde deneme ve makale yayımlamaktadır.