Yazara Gore Listeleme

Bir abla, bir ruh ikizi, bir cimri? "Merhaba! Ben Becky. Alışveriş yaparken kendini kaybeden biriyim ve yeni evliyim. Durumum şu. Cezalıyım. Yani, yeni evlenmiş olduğum kocam Luke ile aramız yaptığım bir tür müsriflikten dolayı açıldı. Kocam, ki kocam demeye bile alışamadım daha, tüm musluklarımı sıktı. Katı bir alışveriş diyetinde ve işsizim. Ayrıca yalnızım. Kankim Suze'un artık yeni bir Becky'si var. Feci durumdayım! Fakat, bir rivayete göre bir ablam olabilirmiş. Öyle diyorlar. Bir sevindim sormayın. Ruh ikizimdir şimdi o benim. Limitleri de açıktır belki. Sınırsız alışveriş olasılığı! Daha ne isterim!" Biliyorsunuz, geçen bölümde, yani Alışverişkolik ve Bebeği'nde muhteşem Becky'yi bebeği üzerinden yakalandığı bir alışveriş manisi döneminde etüt etmiştik. Şimdi ise bir tık geriye gidiyor, evliliğinin cicim sürecindeki şu mesut günlerine (!) ve birden ortaya çıkan ablasına da kavuştuğu coşkulu anılara dönüyoruz! Abla mı? Yani bir ruh ikizi! He, he. Tabii, tabii emin olun öyle!

Küçük İskender'den yeni şiirler! Memetler ölu?rken Aliler öldu?ru?lu?r bir coğrafya için. Ali'nin gömleği onun için başka bir kanlı. Aliler sokakta, varoşta, her ağızda varken yokturlar. Ali'nin öfkesi onun için eğlenceli ve herkesinkiyle eşit. Aliler kibarlık nedir bilmeden konuşurlar, dobradırlar, samimidirler. Ali'nin sabıka kaydı onun için kalbi. Aliler akıllarına takılanı tekrar ede ede bu?yu?rler. Ali'nin yaşı onun için ele geçirilemedi hâlâ. Ali'den ötesini görenlere kanatlardan teki artık haktır. ku?çu?k İskender, Ali ile şiirde inatlaştığı, direndiği şeyleri bir kez daha gözden geçiriyor; yeniden deniyor ve ulaştığı yalanları, yanlışları şuursuzca paylaşıyor. Çu?nku? şuurun da sistemin öngördu?ğu? bir disiplin ve baskı olduğunu kanıtlayacak ipuçlarına ulaştı. Aşk bazen çok Ali!

Öpmezdi, koklardı, dedem beni İçine çekerdi, temiz hava gibi. Ziyan olmayan emek, derdi bizlere Emek neydi? Bilirdi, ne geçer, bir elmanın aklından Alınmak isterdi, düşmeden yere. Aklı yoktu elmanın, bize kalırsa Okulda öğretmişlerdi... Yakındı Üsküp ona, çok uzaktı Bomonti Bir sürü örnek, bunun gibi. Acıkmak tok tutar kimi insanı, Bilirdi, kimde, imza yetkisi. Yeterdi, artardı, normal süre Namazdandı, dizindeki yamalar. İkindi miydi, neydi, şimdi unuttum Durmadan ağlıyordu kadınlar... Koymazdı ölümü adam yerine...

“Koşun, diye düşündü Ada. Ateşinizi yakın. Direnin! Ada, insanların yanışını izlemekten zevk duyacaktı. Yanmak en beter acıları getiriyordu. Ada hatırlayınca içi bir tuhaf oldu, ardından o hatırasındaki acıyla kükredi, nefretle köpürdü, gözünü kan bürüdü ve asla dinmeyecek bir intikam hırsıyla tutuştu. Ama bu gece başlangıç olacaktı.”   “Gerilim dolu, güçlü bir çıkış romanı. Ada’nın sinematografik anlatımı ve tehlikelerle dolu doğası, Lost dizisi hayranlarına yepyeni bir bölüm gibi gelecek.” –Publishers Weekly “Nil Adası’na geri dönmek için sabırsızlanan okurlar için sürükleyici, gerilim dolu bir hikâye.” –Kirkus Review Kaybetmek seçenek değildi fakat kazanmak Skye’ın her şeyine mal olabilirdi... Skye’ın ve Rives’ın adayı yok etmek için göstermiş olduğu çabaya rağmen Nil Adası hâlâ varlığını sürdürüyordu. Ve Skye’ın peşini bırakmaya niyeti yok gibiydi. Gün geçtikçe kötüleşen, inkâr edemediği bir karanlıkla mücadele eden Skye giderek dağılmanın eşiğine doğru sürükleniyordu. Adanın gücü giderek artıyor ve Skye da karşı koymak için savaşıyordu. Kısa süre içinde Skye, Nil Adası’ndan gerçekten kurtulabilmek için adanın acımasız döngüsünü kırması gerektiğini keşfetti; ve bunu yalnız başına yapmazdı. Ada tüm gücünü serbest bıraktığında Skye hayal bir edemeyeceği kadar acımasız, imkânsız bir seçim yapmak zorunda kalacaktı. Ada saati ilerledikçe sadece acı dolu tek bir gerçek ortaya çıkmıştı: Yalnızca bir taraf kazanabilirdi. Kimler Nil Adası’na geri dönecek ve kimler hayatta kalmayı başaracaktı?