En Son Eklenenler

Yitik Hazine Yayınları’nın ilk Eski Çağ tarihi üzerine çalışması olan Milattan Önce tarih öncesi dönemlerden insanın yaratılışına ve ilkçağ medeniyetlerine kadar geniş zaman diliminde yaşanan ilginçliklere konunun uzmanı bir bilim adamının kaleminden yer veriyor. Evrim teorisinin tarihle nasıl desteklendiğinden, tarihin çağlara ayrılmasında yapılan hatalara; İstanbul’un yedi tepeli olup olmadığından, Eti ve Hitit diye medeniyetlerin olup olmadığına kadar çok çeşitli konular akıcı, anlaşılır, keyifli bir üslupla ele alınıyor.

Borges, Morel’in Buluşu için yazdığı önsözde diyor ki: “Entrikanın ayrıntılarını yazarıyla tartıştım, onu yeniden okudum; onu kusursuz olarak nitelemenin bir yanlışlık ya da abartma olacağını sanmıyorum.” Ben de sanmıyorum. Pek iyi de, nasıl bir roman ki bu 1940’da yayınlandığından beri ıcık cıcık incelense de hâlâ tasvir edilemiyor, tanımlanamıyor? Neden Arjantin ve dünya edebiyatının en önemli kitapları arasında yer alıyor? Bu soruya cevabım yok, ama benim için niye önemli olduğunu biliyorum: Bir kere, hayal var. Macera var. Gerçekliğin sınırlarında gezintiye çıkmak var. Daha sonra boş olmadığı anlaşılacak bir ada ve o adaya sığınan bir kaçak var (ne çok kullanılmıştır değil mi bu “boş ada” konusu romanlarda!). Sonra gizemli bir kadın belirecek, adadaki kaçağın dünyası değişecek. Uzaktan âşık olacak: Umutsuzca kadını cezbetmeye çalışacak, kaybedecek onu, arayacak... Öyle bir an gelecek ki, arzunun bu karanlık nesnesinin var olup olmadığından bile emin olamayacak.

"Hür Sehrin Insanlari" ölümünden sonra Kemal Tahir'in 'sari defterleri' arasinda bulunmus bir romandir. Metnin sonundaki tarihten anlasildigina göre, ünlü romanci, bu yapitini 1949 yilinda Çorum Cezaevi'nde tamamlamis, sonradan üzerinde çalismak üzere bir kenara koymustur. Gerek öyküleme teknigi, gerek roman mimarisi yönünden 'bitmis' izlenimini veren bu roman, sonradan Kemal Tahir diyalogu diye adlandirilan diyalog özelliklerini de tasimakta, bu bakimdan da dikkati çekmektedir. Yine de Kemal Tahir'in "Hür Sehrin Insanlari"ni 'bitmis' bir eser saymadigini sagliginda yayinlamayisi kadar, eserde geçen bazi olaylari ve kisileri, baska romanlarinda, sözgelisi "Yol Ayrimi" ve "Kurt Kanunu"nda kullanmis olmasindan da bellidir. Zaten, otobiyografik niteligi agir basan bu yapit, zaman olarak, adini andigimiz iki romanin yerlestirildigi dönemi kapsamaktadir. "Hür Sehrin Insanlari", bu perspektif içinde okunmalidir ama, bu biçimde birakilmis da olsa, Kemal Tahir'in bu romaninda yazarin kendisine özgü anlatimi, atmosferi ve kisileri, saglam bir öyküleme düzeni içinde sergilenmekte; eserin bütünü, kurtulustan sonraki Istanbul'dan canli ve hareketli bir kesiti gözler önüne sermektedir.

Cumhuriyet Ordusu, ordunun içindeki işbirlikçilerin desteği ile tasfiye edildi. Bu süreçte, Genelkurmay Başkanı Özkök'ün ve Özel'in, bu millete kendi dönemlerini yazma borçları var. Genelkurmay Başkanı Büyükanıt'ın, Başbuğ'un, Koşaner'in ve bu dönemde görev yapmış kuvvet komutanlarının, Türkiye'nin bu günlere gelişine ışık tutacak anılarını kaleme alma borçları var. Atatürk ve Cumhuriyet düşmanı bir yapının, Türk Silahlı Kuvvetleri (TSK) içinde nasıl yuvalandığını ve bu insanları kimlerin üst rütbeye yükselttiğini, kimlerin imzasıyla kritik görevlere atandıklarını anlatma borçları var. Güneydoğu'da PKK hendek kazarken,patlayıcı madde döşerken, siper hazırlarken, silah ve cephane depolarken göz yumulmasına, sessiz kalınmasına ve operasyon izni verilmemesine karşı tepkisiz kalmak ve Türkiye'nin bölünmenin eşiğine getirilmesine tanıklık yapmak nasıl bir duyguydu? PKK güç kazanırken, anayasa ve yasalar çerçevesinde tepki gösterip, Türkiye'yi bir tehlikeden kurtarmak mümkün değil miydi? Tarih, gelecek kuşaklar okusun diye şehitlerin kanıyla "terörle mücadelede alınan dersler"i yazdığında, görevini yapmayanlar kendilerini nasıl savunacaklar? Dış politikada, kendi sahasında bile tek maç kazanamayan bir ülke, varlığını sürdürebilir mi? Ulusal çıkarlara öncelik vermeyen bir strateji, terörle mücadele edebilir mi? Türkiye, neden tüm cephelerde kaybetmiştir? Yozlaşmanın yaygınlaştığı, cehaletin bilgeliğin yerini aldığı, güneşin battığı bir toplumda, bilgi ve liyakat neden gereksizdir? TSK içindeki ayıklanmayan cemaat yapılanmasının boyutları, sanıldığı kadar endişe verici değil mi? Cumhuriyetin birikimlerini, köklü kurumların da iş birliği ile yok eden bir Türkiye, gelecek kuşaklara acı ve gözyaşı vadetmeye hazır bir zihniyetle, toprak bütünlüğünü 2023'e kadar koruyabilir mi? 30-40 yıl sonra, bugünün tarihi yazıldığında gelecek kuşakların, bugünlerde yaşanan gerçekleri bilme hakkı var. Atatürk'ün en büyük eseri ve kutsal emaneti olan Cumhuriyet'in, getirildiği durumun nedenlerini gelecek kuşakların öğrenme hakkı var. İşte bu nedenle, elinizdeki kitapta, herkesin gözü önünde çöken bir devletin öyküsünü, yaşanan gerçekler ışığında okuyacaksınız. Bu, sadece tarihe bir not düşmek için atılmış küçük bir adımdır… (Tanıtım Bülteninden)