Eserlere Göre Listeleme

Ülkenin bir yerinde bir yaşlılar yurdu... Ve yolları burada kesişmiş, değişik yörelerden, değişik katmanlardan "yaralı" insanlar... Bayan Kasımpatı, Bayan Gümüş, Karikatür Adam, Cabbar, Bay Sakallı, Bayan Minnoş, Bayan Çığlık, Büyük Kız Kardeş, Küçük Kız Kardeş, Menekşe, Bayan Cennet, Bayan Öğretmen, Bayan İp, Benek, Doktor, Doktor'un Bayanı, Albay... Her birinin öyküsü ayrı olsa da, şu ya da bu biçimde ezilmiş, yok edilmiş, zavallı insanlardır hepsi. İrfan Yalçın, ustaca bir kurguyla, kahramanlarının birbirleriyle ilişkilerini geçmişleriyle harmanlayarak anlatıyor. Ve yaralar deşildikçe "yaralı" bir ülke görünümü çıkıyor ortaya. Yoğun bir anlatım, şiirsel bir dil... Elinizden bırakamayacak, bir solukta okuyacaksınız.

Son Bakışta Sanat Sanatın ve sanat eserlerinin hayatımızda ne kadar yeri var? Sanata nasıl bakıyoruz? Sanat bizim için ne ifade ediyor? Ya da ediyor mu? Bu sorulara yanıt vermeden önce şöyle bir düşünelim. Kendimizle, iç dünyamızla olan bütünlüğümüzü kaybettikçe aklımız da duyular dünyasına yabancılaşmaya başlamıyor mu? Maddi sınırlar içine sıkışıp kalan aklımız, nedensel bağlardan uzaklaşıp bizi ne kadar zenginleştirebiliyor? Görünen o ki doğadan kopan insana akıl şekil vermeye başladıkça duyular köreliyor. Akıl her şeyi belirler olduğunda bilgi, bilim de uzmanlaşarak bütünselliğini yitiriyor. Uzmanlaşan insan da bütünsel bakış geliştirmekten uzaklaşıyor. Bir alanda uzmanlaşırken birçok alandaki yetilerimiz körelmeye başlıyor. Ve ne yazık ki gelişmenin yegâne yolu da bu olarak görülüyor. Dolayısıyla çoğumuz için biçim içerikten daha önemli bir hale geliyor. Çünkü akıl biçimi meşrulaştırıyor içeriği değil. İşte tam da bu noktada, bu kısırdöngüden çıkabilmek için yukarıdaki soruları sormak önem kazanıyor. Taylan Altuğ, Yapı Kredi Yayınları'ndan çıkan kitabının adına Son Bakışta Sanat demiş. Buradaki “Son Bakış”, kendi ifadesiyle ilk elde, felsefi estetiğin sanata ve sanat eserlerine bakışını ima ediyor. Yazar, felsefi estetiğin sonda gelen, sonradan gelen bir son-görü olarak, sanatla olan zorunlu bağına, etkileşimine ve karşılıklı bağımlılığına bir telmihte bulunuyor; bunu yaparken “… zamanımızda salt duyumda duyulara hoş gelen şeyle eyleşip duran postmodern yüzey estetiği içinde ölüp gitmekte olan sanatın” yeniden kazanılıp kazanılamayacağını irdeliyor. Bir umut arayışının: Felsefi estetik çerçevesinde, sanatın bir şeyi ifade ederken aynı zamanda onu gizleyen özelliğinin peşine düşüyor.

ZAMANSIZ BİR AŞK DÜNYAYI YOK EDEBİLECEK BİR SIR On altı sene önce bir skandal dünyayı sarstı ve Katherine ile Matthew ortadan kayboldu. Şimdiyse Clove Sutcliffe onları bulmakta kararlıydı. Fakat ikilinin sırrını ortaya çıkardığında dünyayı yok edebilir ve hayatının aşkı Ella’yı sonsuza dek kaybedebilirdi… “Gerçek aşk ve reenkarnasyon üzerine eğlenceli, sürükleyici ve inanılmaz yaratıcı bir hikâye.” - Louise O’Neill, Kusursuzlar’ın yazarı - “Sürükleyici ve umut vaat edici… Lauren James takip edilmesi gereken bir yazar.” - Kirkus Reviews - “Uzaya ve farklı zaman dilimlerine yayılmış bir aşk hikâyesi, tahmin edilmesi güç ve içinizi ısıtacak bir roman.” - Melinda Salisbury, The Sin Eater’s Daughter romanının yazarı - “Sizi içine çekecek bir kitap. Başarılı bir ilk roman.” - Kendra Leighton, Glimpse romanının yazarı - “Eğlence, macera, entrika dolu bir roman ve epik bir aşk hikâyesi. Bir Sonraki Hayatımız, heyecan verici ve etkileyici bir çıkış romanı.” - Catherine Doyle, İntikam romanının yazarı -

Bu öykü, yazarın 'Başka Dillerin Şarkısı' adlı eserinden alınmıştır. DenizBank Öyküler Sesleniyor 2