Yazara Gore Listeleme

İslam dininin hükümleri ve temel prensiplerinin asıl gayesi, insanın dünyada ve ahirette mutlu olmasını sağlamaktır. Dinimiz, bize bu mutluluğun aydınlık yolunu göstermiş, görev ve sorumluluklarımızı bildirmiştir. Bu mutluluğa ulaşabilmemiz, yükümlü olduğumuz görevleri yerine getirmemize bağlıdır. Bu ise doğru ve yeterli bir dinî bilgiye sahip olmakla mümkündür. “Bilmemek” dinimizde geçerli bir mazeret değildir. Böyle bir mazeret ileri sürmekle insan sorumluluktan kurtulamaz. Çünkü ilk emri “Oku” olan dinimiz, ilim öğrenmeyi her Müslümana farz kılmıştır. Müslümanın başta gelen görevlerinden birisi, din ve dünya işlerinde gerekli olan bilgileri doğru olarak öğrenmesidir. Dinî görevlerimiz, önce inanmak, sonra inancımızın gereği olan ibadetleri yerine getirmektir. Dinî emirleri yerine getirmekle yükümlü olduğumuz gibi, haram kılınan şeylerden de sakınmamız icap eder. Bunlardan başka ailemize, içinde yaşadığımız topluma ve diğer insanlara karşı da sorumluluklarımız ve yapmamız gereken ahlaki görevlerimiz vardır. Her Müslümanın öğrenmesi gereken dinî bilgilerin yer aldığı ve sahasında büyük bir ihtiyacı karşılayan bu kitap, dinimizin inanç esasları ve ibadetlerini ayrıntılı olarak ele alıyor, Müslümanların sakınması gereken haramlar ve günahlar hakkında gerekli bilgilere yer verirken, günlük hayatımızda karşılaşılan birtakım konular ile çok tartışılan bazı dinî meselelere açıklık getiriyor. İman ve ibadetlerle çok yakın bağlantısı bulunan ahlakın önemi ve ahlaki görevlerimiz ayet ve hadislerin ışığında kısaca izah ediliyor. Muteber kaynaklardan yararlanılarak hazırlanan İslam İlmihali, herkesin kolaylıkla anlayabileceği bir dille yazılmış, dinî terimler mümkün olduğu kadar sadeleştirilmiştir. Bundan başka önemli ve dikkati çeken konular ile bazı meselelerde diğer mezheplerin görüşlerine de yine dipnotlar hâlinde yer verilmiştir.

Son dönemin tanınmış bilimcilerinden Lynn Margulis, "değişik türlerden canlıların birbiriyle fiziksel temas halinde yaşaması" anlamına gelen ortakyaşamın, evrim sürecinde yeni türlerin ortaya çıkmasında çok büyük rol oynadığını gösteriyor. Bizi oluşturan hücrelerin de, çeşitli bakterilerin ortakyaşam bileşiminden ibaret olduğunu; kuru toprağın ancak, yosun ve mantar ortakyaşamları bitkilere dönüştüğünde ağaçlandığını, bütün canlı yaratıklar aynı sulardan ve atmosferden yararlandığı için, tüm yeryüzü sakinlerinin birer ortakyaşar olduğunu açıklıyor.

"Özgürlüğe doğru çırpıyordum kanatlarımı. Bu, kanatlanmanın sudaki haliydi. Uçmanın denizdeki yansımasıydı. Hiç kimse, hiçbir şey ve hiçbir duygu bunu tarif etmeye cesaret edemiyor, sadece tadını çıkarıyordu. Yani yaşıyordu. Yaşamak; bu kadar özgür hissettiğin bir anda, ellerinde kelepçeler yokken, parmaklıklar yahut duvarlar ardında değilken, denizdeyken..' Şehrin çevreni saran duvarları arasındaki sokaklarda âşık olmakla, önünde masmavi suların uzandığı bir sahil kasabasında âşık olmak arasında fark var. Peki, sen hangisini seçerdin? Beyaz tenli bir şehirliyi mi yoksa esmer bir kasabalıyı mı? Ya da âşık olmak için erken deyip yollara mı düşerdin? Aslında hiçbir şey için ne erken, ne de geç kalınmıştır. Korkmadan karar verebiliyorsan, rüzgârı arkana alıp yelkenleri açmanın tam zamanıdır. (Tanıtım Bülteninden)

Avrupalı Yahudilerin, Nazi soykırımından kaçarken bu amaçla kullandıkları deniz araçları genellikle gemi adı dahi verilemeyecek küçük yük gemileri, mavnalar hatta kayıklardı. Seyahat, genellikle son derece güç, insanlık dışı ve tehlikeli koşullarda yapılmaktaydı. Filistin’e gitmek üzere Bulgaristan’ın Varna Limanı’ndan yola çıkan, çoğu batan veya batırılan gemilerden biri de Salvador’du… 352 yolcu taşıyan Salvador Gemisi 1940 yılının 12 Aralık günü Silivri açıklarında şiddetli bir fırtınaya yakalandı. Cambaz Burnu önünde kayalara çarparak battı. 127 yolcu azgın dalgalar arasında boğularak ya da donarak yaşamını yitirdi, 103 kişi kayboldu… Ölenlerin 70’i çocuktu... Aradan 64 yıl geçtikten sonra Salvador Gemisi kurtulanlarından beş kişi anılarını tazelemek üzere olay yeri Silivri’ye geri döndü. Kitapta, Nelly Barokas’ın olayın canlı tanıklarıyla 2004 yılında gerçekleştirdiği söyleşilere de yer veriliyor. İtalya’nın İkinci Dünya Savaşına girmesiyle deniz yolu da kapanınca yeni yolların aranması gerekiyordu. Tek kaçış yolu olarak Türkiye üzerinden Suriye kalmıştı. İkinci Dünya Savaşı yıllarında ve öncesinde, milliyetçi akımların çok güçlendiği Türkiye’de, Nazilerden kaçmaya çalışan Avrupa Yahudilerine yardım amaçlı her türlü girişim dahi düşmanca bir davranış olarak nitelendirilmekteydi. Yakup Barokas incelemesinde, göçe yardımcı olan gençlerin ülke içi örgütlenmelerini, keza Filistin’den gelen Yahudi temsilcilerin kimi zaman devletin bilgisi dâhilinde sürdürdükleri kurtarma çalışmalarını tanıkların anlatımlarıyla aktarıyor. “Türkiye Üzerinden Yasadışı Göç” adlı tarihsel incelemede, Yahudi göçmenlerin kurtarılmalarına yönelik engelleyici, kimi zaman da insancıl ve savaşın gidişatına göre değişkenlik gösteren Türkiye’nin tutumu da sergileniyor.