Yazara Gore Listeleme

Yeni sınıfına alışmaya çalışan Ziya, okula hiç gelmeyen sıra arkadaşı Şule’yi her geçen gün daha çok merak etmektedir. Geç de olsa tanışan ikili, Şule’nin annesinin sağlığına kavuşması için sevginin iyileştirici gücünü ilmek ilmek örmeye başlar. Çocuklar; esrarengiz Kıpırdamayan Adam, tambaki balığı ve örgü kursundakilerin yardımıyla bir anneyi yeniden gülümsetebilecek midir?..

Bay Baykuş evde tek başına, sıcacık ateşin karşısında oturmaktadır. Tam bezelye çorbasını içerken kapı vurulur. Bay Baykuş konuksever biridir, gelen ziyaretçileri içeri davet eder. Böylece olaylar başlar: Ziyaretçiler evde neler yaparlar neler! Sonra iki garip tümsek belirir Bay Baykuş'un yatağında, Bay Baykuş'u hiç rahat bırakmazlar… Bay Baykuş, nefis bir çay yapar kendine, ona mutluluğun değerini düşündüren… Bay Baykuş daha sonra, evinde çok huzurlu bir yer keşfeder… Ve son olarak da, dünyanın en yuvarlak, en iyi, en tatlı dostu ile uykuya dalar! Evet, Bay Baykuş evde tek başınadır ama hiç de yalnız değildir; çünkü dostları, arkadaşları ve ona mutluluk veren çok şey vardır! "Kış, Bay Baykuş'un evine misafir olarak gelmesine rağmen onun evini darmadağın edip gider. Sonra Bay Baykuş, kendisini üzen bir olaydan sonra gözyaşı çayı demlemeye karar verir ve 'Biraz uğraşmak gerekiyor ama gözyaşı çayı, mutluluğun değerini düşünürken içmek için gerçekten nefis oluyor,' der kendi kendine. Bu cümle, onun davranışlarının temelini anlatan ve onu tanıtan en etkileyici cümlelerden biri bence… Bay Baykuş'un Ay ile olan dostluğunda da, dostluğun sadece aynı şeyleri yapabilen insanlarla karşı hissedilemeyeceği, kendimizi yalnız ve üzgün hissettiğimizde bizi yalnız bırakmayan bir dostumuzun varlığının bizi ne denli huzurlu hissettirdiği vurgulanıyor içtenlikle."

Algül ile Akgül anneleriyle yaşıyan iki kardeşmiş. Kar fırtınalarının yaşandığı bir gün kapılarını çalan bir ayıya yardım edip onu bir gece misafir etmişler. Bütün gece sohbet edip, arkadaş olmuşlar. Bu iki kardeş sürekli ormanda beraber gezer, hiç ayrılmazlarmış. Birgün ormanda gezerken yaşlı bir cüceni upuzun sakallarının çalılara takıldığını görmüşler ve yardım etmek istemişler. Tüm uğraşılarına rağmen kurtaramayınca sakalın bir kısmını kesip kurtarmışlar. Bu iyilik karşısında teşekkür beklerken yaşlı cüce onları azarlamış, onlara bağırıp çağırmış ve ardına bile bakmadan ordan uzaklaşmış. Olaylara çok şaşıran yardımsever kızlar evlerinin yolunu tutmuş.Yolda giderken yine birinin “imdat,imdat” diye bağırdığını duyunca yardıma koşmuşlar. Birde bakmışlarki cüce derede su içerken uzun sakalını kocaman bir balığa kaptırmış. Cüceyi çekmişler çekmişler ama kurtaramamışlar. Son çare olarak yine sakalından bir tutam kesmişler. Cüce yine avazı çıktığı kadar bağırıp çağırmış ardına bile bakmadan oradan uzaklaşmış. Kızlar yine evlerinin yolunu tutmuşlar ki az sonra yine cüceyle karşılaşmışlar. Cüce kızlara bağırmış. -Yine mi siz?gidin buradan..sakalımı kesip kesip bitirdiniz. Sizin yüzünüzden ne hale geldim! demiş. Aslında cüce gücünü sakalından alan bir büyücüymüş. Sakalı kesildikçe gücü de azalıyormuş.Tam o sırada çalıların arasından birayı çıkıp yaşlı cüceyle kavga etmeye başlamış. Bu ayı kızların eve alıp yardım ettikleri ayıymış. Ayı cüceye öyle bir vurmuşki cüce havalandıktan sonra cansız bedeni yere düşmüş. Daha sonrada ayı değişip bir prens dönüşmüş. Beraber yürüyüp konuşmuşlar, dost olmuşlar. Meğer prensi yılar önce ayıya çeviren yine o yaşlı cüceymiş. Prens ile Algül birbirini çok sevmişler ve tekrar görüşmek için sözleşmişler. Algül ile Akgül eve dönümce olanları annelerine birbir anlatmışlar. Prens günler sonra kardeşiyle ava çılkmış ve yolda Algül ile Akgül’e rastlamışlar. Akgül ile prensin kardeşide birbirini çok sevmişler. Birbirlerinden hiç ayrılmamak için evlenmişler ve sonsuza kadar mutlu yaşamışlar.