En Son Eklenenler

Tefsir yazmak, başlı başına sorumluluk isteyen bir iştir. Bunun farkında olarak, iyi niyetle bu işe kalkıştım. Bugüne kadar birçok Tefsir yazılmış, daha da yazılıyor ve yazılacak. Bu gayretler, Allah'ın kitabının anlaşılmasını sağlamaya yönelik iyi niyetli girişimlerdir. Her müfessir elbette kendi bakış açısını, ilmini, anlayışını bu vesileyle ortaya koymaya çalışır. Bu tefsirde de eğitim ve öğretimin en önemli aracı olan "kitap" ve buna bağlı olarak "kitaplı" bir anlayışın yöntemleri öne çıkarılmaya çalışılmıştır. İster örgün, ister yaygın olsun, insan hayatı eğitime ve öğretime dayanır. Bu tefsirde bu mentalite benimsenmiştir. Yeri geldikçe, ilahi vurgundaki pedagojik yöntemler, özellikle belirtmeye çalışılmıştır. Bildiklerimi öğrendiklerimi insanlarla paylaşmak istedim. Yeni bir yaklaşımla, Allah'ın kitabını yorumlamaya çalıştım. Elbette daha mükemmel yorumlar yapılacaktır; bu tefsirle, iyiyi ve doğruyu bulma gayreti içinde olanlara sadece bir pencere açılmaya gayret edilmiştir. Ayrıca kavramların dünyasına girmeye ve oradan günümüz insanına ve onun sorunlarına ışık tutmaya çalıştım.

... Kahve geldi. Basil, kurşuni dudakların arasından biraz kahve dökmeye çalıştı. Fakat kolay değildi bu. Hastanenin doktoru yirmi dakika sonra geldiği zaman, Basil suni teneffüse başlamıştı bile.. Basil, ufak tefek adamın göz kapaklarını araladı, tekrar nabzını saydı. "Striknini bir deneyin." Kısa boylu yabancının kirpikleri titredi. Koltuğa yanlamasına devrildi. Dudakları uzun bir iç çekişiyle aralandı. "Ve.... hiç.... kuş.... ötmüyordu." Genç doktor, steteskopunu çıkararak bir an adamın kalbini dinledi. Sonra da Basil'e döndü. "Çok geç, efendim.... Öldü...."

Henry Miller yirminci yüzyılın başkaldırıcı yazarlarından. Kapitalizmi reddederken sosyalizmi efendi değiştirme olarak gördü. Anarşizmi Amerikan "doğaya dönüş" geleneğiyle, Beat Kuşağı ve "çiçek çocuklar" ile ilişkilendirilen Miller, Yitik Kuşak içinde de sayılmaz. Miller'ın Uykusuzluk'ta (Insomnia) sözünü ettiği Japon kadın, 1967'de yetmiş altı yaşındayken tanışıp âşık olduğu kabare sanatçısı Hoki Tokuda. Yine bu dönemde yaptığı suluboya resimler de kendi resimleri arasında özel bir bölümü, Insomnia Dizisi'ni oluşturur. "Henry mitolojik bir yaratığa benziyor. Yazıları ateşli, yıldırım gibi, girift, hain ve tehlikeli. Yazdıklarının gücünü, o günahtan arındırıcı, yıkıcı, gözüpek, korkunç gücünü seviyorum. Yaşama duyulan hayranlığın, coşkunun, her şeye olan tutkulu ilginin, enerjinin, taşkınlığın, gülüşün ve ansızın patlayan fırtınaların bu tuhaf karışımı aklımı başımdan alıyor. Her şey silinip süpürülüyor: ikiyüzlülük, korku, basitlik, yalancılık. İçgüdünün ortaya konması bu. Birinci tekil kişiyi, gerçek adları kullanıyor; düzenden biçimden hatta kurmacadan bile nefret ediyor."

Eski uyuşturucu satıcısı Monty Brogan’ın süresi dolmaktadır. Yirmi dört saat sonra, Otisville Cezaevi’nde yedi yıllık cezasını çekmek üzere New York’tan ayrılacaktır. Bu gece dostlarıyla vedalaşma gecesidir. Son kez ışıklarla, seslerle buluşup, bir zamanlar kendisine kapıları ardına kadar açık kentin en seçkin gece kulüpleriyle, Madison Square Garden’da her zaman en iyi bileti bulabilme imkanıyla vedalaşacaktır. Kız arkadaşı da yanındadır. Biri Wall Street borsa simsarı, diğeri idealist bir öğretmen olan en yakın iki arkadaşıyla buluşur. Hepsi bunun son geceleri olduğunu bilerek, Rus mafyasının elindeki, Manhattan’ın en kalabalık gece kulübünde bir araya gelirler. Ancak Monty Brogan’ın yirmi dört saatlik süresi dolmadan yapmak istedikleri vardır. Çünkü henüz özgürken seçim yapma şansı olduğunu bilmektedir. Ama seçim yapmak hiç de kolay değildir. Üstelik bu seçimlerin hepsi birbirinden zorludur.