Yazara Gore Listeleme

Osmanlı İmparatorluğu idaresi altında sadece dini kimliklerin esas alındığı Millet Sistemi dahilinde Ortodoksluk inancını benimsemiş farklı etnik gruplardan insanlar Fener Rum Ortodoks Patrikhanesi çatısı altında bir araya gelmişlerdir. Bu gerçekten hareketle, bugün Ortodoks Rum, Arnavut, Arap, Sırp ve Bulgar gibi farklı kimliklerin varlığı herkes tarafından bilinirken, Ortodoks nüfus arasında Karamanlı olarak adlandırılan ve 1924 yılında Türkiye ile Yunanistan arasında gerçekleştirilen nüfus mübadelesi sürecinde Ortodoks Rumlarla birlikte Yunanistan'a gönderilen başka bir Ortodoks topluluk daha bulunmaktadır. İşte Karamanlı Ortodoks Türkler başlıklı bu eser, Ortodoks Rumlardan farklı bir isimlendirmeyle. Karamanlı olarak adlandırılan bu Ortodoks topluluğun neden bu isimle anıldıklarını, Türklük ile bağlantılarının olup olmadığını, Osmanlı İmparatorluğu idaresinden çok daha öncelere giderek Türklerin Hıristiyanlıkla ilk temaslarını, Bizans Devleti ve Kilisesi ile Balkanlar'daki Türk boyları, Anadolu Selçuklu ve Türkmenleri arasındaki ilişkiler çerçevesinde Ortodoksluğu benimseyen Türklerin durumlarını ele almakta, daha sonra ise Osmanlı döneminde Karamanlı olarak adlandırılan Türkçe konuşan. Türkçe ibadet ederek Türkçe isimler taşıyan Karamanlıların konuştukları dil, sahip oldukları adet, gelenek ve görenekleri incelenmekte, Milli Mücadele ve sonrasında Papa Eftim liderliğinde Türk Ortodoks Patrikhanesi çatısı altındaki faaliyetleri, Türk-Yunan Nüfus Mübadelesi sonrasında Yunanistan'a gidiş ve yerleşme süreçleri ve bugünkü durumları yerli ve yabancı literatür ve gerçekleştirilen saha çalışmalarından elde edilen bilgiler çerçevesinde okuyucuya sunulmaktadır. (Tanıtım Bülteninden)

Küçükhanımefendi üzerine, 2009|da altmış yaşımdayken, yeniden yazarken; romandaki dingin, huzur dolu İstanbul|a şaşıyorum. Tenha banliyö trenleri Yeşilköy|e doğru; ancak dolunca kalkan arabalı vapurlar; bağlık bahçelik Yakacık; dünya yolculuğuna çıkılmış gibi gibi gidilen Bakırköy; henüz |ü|sünü kaybetmemiş Kadıköyü. Peki ama biz şehir kültürü konusunda |ileledik| mi diye okudum, durakaldım. Beyoğlu|na çıkanların loca ayırttıkları, |suvare|ye gittikleri Şehir Tiyatrosu…Ne var?!, hepsi yerli yerinde! Diyeceksiniz. Evet ama, köhnebahar gibi, bir güz bozgununda.| Sadece edebiyatımızın değil, tüm kültür hayatımızın vazgeçilmez ismi Selim İleri bizi İstanbul|un sokaklarına, gizli köşelerine, insanlarına, resimlerine, duygularına götürüyor. Bilge bir rehber olarak…

Hint Destanları'nın ünü sadece Hint Alt Kıtası'nda değil, aynı zamanda tüm Uzakdoğu'da, Asya'da ve hatta Avrupa'da bilinir. Rãmãyana danslı tiyatrosu Hindistan'ın her yerinde oynanır; Krishna, Rãma ve Hanumãn gibi tanrılaştırılmış kahramanlar Hint dans sanatında her fırsatta konu edinilir. Kãlidãsa ve Bhãsa gibi büyük dram yazarları, konularını hep bu destanlardan almışlardır. Mahãbhãrata ve Rãmãyana'nın dizi filmleri Hint televizyonlarında haftalarca, aylarca oynatılmaktadır. İnsanların belleklerine yerleşmiş destan sahneleri ülkenin pek çok yerinde kayalara da kazınmıştır. Özellikle Rãmãyana ve Mahãbhãrata büyüleyici güzelliktedir. Ne yazık ki bu destanların tamamının Türkçe çevirilerine sahip değiliz. Bu kitap, destanların konularını özet biçiminde vererek, onları sır olmaktan çıkarıyor ve okuyucunun bir fikir edinmesini sağlıyor.

Türkiye ve Ortadoğu üzerine önemli çalışmalarıyla tanınan usta gazeteci Stephen Kinzer, Ezber Bozmak’ta ABD’nin Ortadoğu politikasına dair bir tartışma açıyor. Öncelikle Amerikan “ezberini” hatırlatan Kinzer, Amerika’nın Ortadoğu siyasetinin Soğuk Savaş’tan bu yana değişmediğini, Suudiler ve İsrail’le uyumlu bir biçimde geliştiğini anlatıyor. Daha sonra ise ABD’nin mevcut siyasetini farklılaştıracak yeni bir güzergâh ve işbirliği haritası çiziyor. İran ve Türkiye’nin 20. yüzyıl tarihlerini yeniden ele alarak, bu iki ülkenin söz konusu yeni yapılanma içinde anahtar rolleri olduğunu ileri sürüyor. ABD’nin Ortadoğu politikasını İran ve Türkiye merkezli düşünmesi gerektiğini düşünen Kinzer, geçmişteki hatalı politikaları, süregiden tutumları ve kendini tekrar eden söylemleri başkalaştıracak, ezber bozacak, sil baştan başlatacak bir işbirliği politikası hakkındaki tasarımlarını aktarıyor. Türkiye tarihinin “dışarıdan”, Amerika’dan nasıl göründüğüne dair bir yorum olmasının ötesinde Kinzer’in kitabı, Türkiye’nin bölgesinde bir aktör olarak nasıl anlaşıldığını da gösteriyor. Ezber Bozmak, Ortadoğu barışı ve geleceği hakkında İran ve Türkiye’yi önemseyerek yapılmış bir siyaset revizyonu önerisi. Obama sonrası Amerika imgesinin bir örneği... Dikkat çekici ve tartışmacı bir “global siyaset” kitabı. Zaten hemfikir olup olmamak bakımından değil, Türkiye’nin nasıl göründüğünü, nasıl yorumlandığını öğrenmek bakımından önemli, bu kitap.