Yazara Gore Listeleme

İnsanın sırf toplum tarafından kabul edilmediği için cinsel yöneliminden vazgeçmesi mümkün mü? 1929'da basılan ve "toplum ahlakı o günden bu yana pek az değiştiği için" güncelliğini koruyan bu ilk romanında Marguerite Yourcenar, eşcinsellik sözünü tek kez bile anmadan, cinsel kimliğini inkâr etmekten vazgeçmeye karar veren bir adamın karısına yazdığı veda mektubu üzerinden kendisiyle mücadelesini anlatıyor. "Bu mektup bir açıklama. Bir savunma halini almasını istemem. Onaylanmayı dileyecek kadar çılgın değilim; kabul görmeyi bile talep etmiyorum: bu çok büyük bir talep. Sadece anlaşılmayı arzu ediyorum... "Hayat, Monique, olası bütün tanımlardan daha karmaşıktır; basite indirgenmiş her imge, kaba olma riskini taşır her zaman. Şairlerin kesin terimlerden kaçınmasını onayladığımı da sanmayın, onlar sadece düşlerini bilirler; şairlerin düşlerinde hakikat payı çoktur, fakat hayat bu düşlerden ibaret değildir. Hayat şiirden daha fazla bir şeydir; fizyolojiden daha fazla bir şeydir, o kadar uzun zaman inandığım ahlaktan da. Hayat bunların hepsidir ve çok daha fazlasıdır: hayat, hayattır. Tek servetimiz ve tek lanetimiz. ... "Kelimeleri o kadar çok kişi kullanıyor ki Monique, artık kimseye uygun düşmüyorlar; bilimsel bir terim bir hayatı nasıl açıklayabilir? Bir olayı bile açıklamaz; ona işaret eder. Hep aynı şekilde işaret eder, halbuki farklı hayatlarda birbirine tıpatıp benzeyen iki olay yoktur, aynı hayatın içinde bile yoktur. ..."

Eleştirmenlerin 'inanılmaz ve nefes kesici bir casusluk ve gerilim romanı' olarak nitelendirdiği Imprimatur, 17. yüzyılın Barok Roma'sında geçen soluk soluğa bir kovalamacayı anlatıyor. IMPRIMATUR SECRETUM VERITAS MYSTERIUM (Sırları istediğiniz kadar yayınlayın, gerçek esrarını korur) cümlesinin ilk kelimesinden ismini alan Imprimatur, adı 'Secretum', 'Veritas' ve 'Mysterium' olacak diğer kitaplarla birlikte dörtlemenin ilk kitabı. Imprimatur, 'yenik düşenlere' adanmış bir romandır; başka bir deyişle, metnin bir amacı da, uğultulu tarih ırmağının suları arasında yitip gitmiş, iktidarın sesine karşı seslerini duyuramamış yada yanlış duyurmuş kişilere bir 'söz hakkı' vermektir. Heyecanlı, iyi kaleme alınmış, entrika kurgusu iyi örülmüş, gerçek olaylara dayanan canlı detayları ve arşiv araştırmalarını içeren bir gerilim romanı. Türkiye'de ilk Barok müzik eşliğinde roman.

Geçmişten şimdiye uzanan hikâyelerin rüzgârına kapılmış bir yazar... Ailesindeki kadınların izini süren bir kâşif... Dört kadının da müşterek kaderi olan yolculuklar, bavullar, mektuplar ve acılar her şeye rağmen umutla birbirine bağlanıyor. Nafia Hanım’la başlayan hikâye, Mediha ve Leman ile devam ediyor ve yazar kadının ellerinde can buluyor. İrem Uzunhasanoğlu, Mubadillerin 1910’larda Yunanistan’da başlayan zorunlu göç hikâyesini, oradan oraya sürüklenen annelerin gözünden anlatarak tarihle aramızdaki mesafenin o kadar uzak olmadığını, elimizi uzatsak hissedebileceğimiz ama niyeyse görmeyi tercih etmediğimiz kaderleri dinlemenin ne kadar önemli olduğunu hatırlatıyor. Ve bir selam yolluyor Ege Denizi’nin her iki yakasına ve zeytin ağaçlarına ve sakız kokusuna ve derin maviye...

Kitaplara kasteden birileri var! Şehrin, şehirden de güzel bir kütüphanesi vardı. Sadece çocukların üye olduğu bu kütüphanenin görevlisi Süreyya Hanım'ın günleri, çevrilen sayfaların hışırtısı eşliğinde geçerdi. Bir gün, bir şey ya da birileri, bu keyif dolu hışırtıya zarar verdi. Önce kapaklar yok oldu. Sonra cümleler eksildi kitaplardan. Derken sayfalar… Süreyya Hanım, bu sorunun altından tek başına kalkabilir miydi? Öykü ve romanlarıyla her yaşa dokunan Aslı Tohumcu bu öyküyü, okumaya yeni başlayan çocuklar için yazdı!