Eserlere Göre Listeleme

Son Yeniçeri, on sekizinci yüzyıl İstanbul'unun romanı. Rus asıllı Petru'nun Sarı Abdullah'a dönüşüm süreci, dönemin İstanbul ve Osmanlı İmparatorluğu yaşamının en ilginç dönemlerinden biriyle çakışmaktadır. Son Yeniçeri, savaşların, seferberliklerin, mürşitlerin, müritlerin İstanbul'unun ve yeniçeri döneminin kapanışın ı anlatıyor. 'Rivayete göre Sultan Selim, yeniçerinin Kabakçı'yı desteklediğini öğrenince yüzünü ulemaya dönmüş, onlar da suskunlukla cevap verdiğinde yalnız kaldığını anlamıştı. Bu belki Memaliki Osmaniye'de böyle değildi ama İslambul'da kesinkes böyleydi.'

Tarihçi kimliği ve Alevilik üstüne yaptığı kapsamlı araştırmalarla tanındığı kadar, romancılığıyla da büyük beğeni toplayan Reha Çamurğolu'nun, çok konuşulan romanı Son Yeniçeri de Everest Yayınları'nda. Son Yeniçeri, on sekizinci yüzyıl İstanbul'unun romanı. Rus asıllı Petru'nun Sarı Abdullah'a dönüşüm süreci, dönemin İstanbul ve Osmanlı İmparatorluğu yaşamının en ilginç dönemlerinden biriyle çakışmaktadır. Son Yeniçeri, savaşların, seferberliklerin, müşritlerin, müritlerin İstanbul’unu ve yeniçeri döneminin kapanışını anlatıyor.Tarihçi kimliği ve Alevilik üstüne yaptığı kapsamlı araştırmalarla tanındığı kadar, romancılığıyla da büyük beğeni toplayan Reha Çamurğolu'nun, çok konuşulan romanı Son Yeniçeri de Everest Yayınları'nda. Son Yeniçeri, on sekizinci yüzyıl İstanbul'unun romanı. Rus asıllı Petru'nun Sarı Abdullah'a dönüşüm süreci, dönemin İstanbul ve Osmanlı İmparatorluğu yaşamının en ilginç dönemlerinden biriyle çakışmaktadır. Son Yeniçeri, savaşların, seferberliklerin, müşritlerin, müritlerin İstanbul’unu ve yeniçeri döneminin kapanışını anlatıyor.

Düşman öteki. Düşman biziz. Düşman burada, yukarıda ve hiçbir yerde. Dünya'yı istiyorlar, dünya'nın bizim olmasını da. Bizi yok etmeye geldiler, bizi kurtarmaya da. Düşman onlar. Düşman kendimiz. Düşman her yerde ve hiçbir yerde. Bizi yok etmeye geldiler. Ve kurtarmaya.

Nedim Gürsel bu romanında kendi “ruh ikizi”nin portresini çiziyor. Hayatıyla yapıtının, öznel coğrafyalarının dökümünü yapıyor bir bakıma. Paris’le İstanbul, Saraybosna’yla Diyarbakır, Yunan eşiyle Kürt sevgilisi, yaşam coşkusuyla ölüm korkusu arasında gidip gelen bir yazarın dünyasında dolaştırıyor okuru. Ve beklenmedik gelişmelerin yaşandığı bir yolculuğa çıkarıp azınlıkların yakın tarihiyle de buluşturuyor. Kurmacayla otobiyografik unsurların ustaca harmanlandığı anlatının odak noktasındaki yazar Deniz Çakır’ın belki bir ayağı çukurda ama, ülkesinin aydınlık geleceğine inancı da tam. Ne var ki, otoriter yönetime meydan okuduğu için tutuklanmadan önce “Son Yolcu”yu yazabilecek mi acaba? Unutulmuşların, yüzyıllar boyunca zulme uğrayıp göçe zorlanmışların, yerlerinden yurtlarından koparılmışların acısını dile getirebilecek mi? “Küçük sevgilisi aslında özgürlüğüydü onun, başının belası değil. Hem öyle olsaydı bile tatlı, akıllı, sevdalı bir genç kadındı. Bal akıyordu ağzından. Kara, kapkara bakışlarıyla Diyarbakır’ın ta kendisiydi. Dışı sert, içi yumuşak. İlle de bela aramak gerekiyorsa aynaya bakmalıydı.” “Tarih ne cumhurbaşkanının nutuklarına ne de sapına kadar milliyetçi Osmanlı tarihçilerine bırakılmayacak kadar önemli bir alandır.”