Yazara Gore Listeleme

Teknoloji kullanımı çağdaş eğitim anlayışının temelini oluşturmaktadır. Eğitim sisteminde derslerin hedeflerinin gerçekleştirilmesinde teknoloji kullanımı önemli katkılar sağlamaktadır. Özellikle teknolojinin ders programları ile bütünleştirilerek uygun bir şekilde kullanılması bu katkının boyutlarını artırmaktadır. Ancak öğrenme hedeflerine ulaşmada teknolojinin nasıl kullanılacağı ve programlarla nasıl bütünleştirileceği konusu birçok ortamda bir sorun olarak kendisini göstermektedir. Bu kitap öğrenme-öğretme sürecinde teknoloji kullanımının gerekliliğine inanan eğitimcilere kılavuzluk yapmak amacıyla hazırlanmıştır. Kitap, eğitimcilere çeşitli öğretim materyallerini seçme, hazırlama, geliştirme, kullanma ve değerlendirme sürecinde yol göstermeye çalışmakta, onlara teknolojiyi öğretme-öğrenme süreçleriyle bütünleştirmelerinde yardımcı olmayı ve bunları değişik örneklerle somutlaştırmayı amaçlamaktadır.

Bu kitap, Öğretimi anlamlı hale getirme yollarını arayan, öğrencilerinin kafasında imkânsızları resmetmeyecek tüm öğretmenler için belli bir ölçüde de olsa yardımcı olabilmek amacıyla hazırlanmıştır. Eğitim ve öğretim süreçlerinin genel tanımı, öğretim ve öğrenmeye ilişkin ilkeler, öğretim etkinliklerinin planlanması ve uygulanması, öğretim yöntemleri ve stratejileri, sınıf yönetimi-disiplin, görsel-işitsel araçlar (özellikleri ve seçimi), öğrencilerin çalışma alışkanlık ve tutumlarının geliştirilmesi gibi konular kitapta derinlemesine ele alınmıştır.

Öğrenme–öğretme süreci üç temel boyuttan oluşmaktadır: 1) Program veya içerik, 2) Süreç veya yöntem, 3) Değerlendirme. Bu üç temel boyut birbiriyle sürekli olarak devam eden dinamik bir etkileşim içindedir. Kitabın amacı; çeşitli öğrenme-öğretme teorilerinin ışığı altında, öğrencilerin aktif, katılımcı, işbirlikçi ve sürekli öğrenmelerini sağlayacak öğrenme yaşantılarının planlanması ve uygulanmasında kullanılabilecek ilkeleri, yöntemleri ve stratejileri tartışmaktır. Bu yönüyle bu kitabın eğitim fakültelerinde öğrenim gören öğretmen adaylarına, uygulamadaki öğretmenlere ve eğitim işine gönül vermiş bireylere yararlı olacağına inanıyoruz. Kitapta konular; psikolojik tip teorisi ve bilişsel öğrenme stilleri, çoklu zekâ teorisi ve öğretimde bireysel farklılıklar, demokratik sınıf ortamı ve yönetimi, sınıftaki dâhileri uyandırmak, yaratıcılığı geliştirmek, düşünmeyi öğrenmek, yapısalcı kuram ve öğrenme-öğretme süreci, iş birliğine dayalı öğrenme, problem çözmeye dayalı öğrenme, aktif öğrenmeyi gerçekleştirmek, alternatif öğretim modelleri ve öğretimin bireyselleştirilmesi başlıkları altında ele alınmıştır.

Son Ada’nın adsız anlatıcısı, adını kendisinin koyduğu bu yeri “son sığınak, son insani köşe” olarak niteliyor. Anlattığı, nerdeyse bir ütopya: “Herkes elinden geldiği kadarını, içinden geldiği kadarını yapıyordu.” Ancak bu durum uzun sürmez: Ülkenin darbeci başkanının emekliliğini huzur içinde geçirmek için adaya yerleşmesi, bu cennet adada yaşayanların huzurunu kaçıracaktır. Başkan, Son Ada’yı her tür “anarşi”den kurtarmaya kararlıdır. Adanın halinden hoşnut toplumunu “çoğunluğun oyları neyi işaret ediyorsa onu yaparak” oluşturduğu “kurul”lar eliyle yönetmeye, adanın ağaçlıklı yolunu “park ve bahçe geleneklerine göre düzenlenmiş” bir hale getirerek başlar. Görünüşte her şey demokratik geleneklere uygundur. Ütopya tam bir distopyaya dönüşürken, başta martılar, bu gidişe başkaldıranlar da vardır...