Eserlere Göre Listeleme

On dokuzuncu yüzyıl Rus edebiyatının altın çağının en parlak isimlerinden biri kabul edilen ve Rusya’nın ilk köy edebiyatı yazarlarından olan Dmitri Grigoroviç, Balıkçılar adlı romanıyla ilk defa Türkçede. Rusya’nın bir balıkçı köyünde yaşayan ihtiyar Gleb Saviniç ile ailesinin hikâyesini konu edinen Balıkçılar’da küçük ve basit insanların başından geçen olaylara tanık oluyoruz. Akıcı, anlaşılır bir dille kaleme alınan bu dramatik dozu yüksek roman, ellerinde sevgi, dayanışma ve dostluktan başka paylaşabilecek pek de bir şeyi bulunmayan küçük insanların, Dostoyevski’nin tabiriyle “insancıklar”ın etkileyici bir anlatısı. Balıkçılar, aksi bir adam olan Gleb Saviniç’i, onun uzak akrabası Akim Amcayı ve onun evlatlık oğlunu (Grişka) da kabul ederek büyüttüğü çekirdek ailesinin hikâyesinin etrafında, 1850’lerin Rusya’sındaki gündelik hayatın tarihine de ışık tutan bir Rus klasiği...

Balıkçının Ölümü / Yaşasın Edebiyat, Sait Faik'in kitaplarına girmemiş yazılarından oluşan, bu bakımdan yeni bir kitap anlamı taşıyan, ilk eseridir.

“Ses sevebilir mi? Annem de babam da hiç anlamadığım şeylerden söz ederken bile sesleriyle severler beni. Çocuklar sevildiklerini seslerden anlarmış. Bir gün yine onlar öğrencilerinden biriyle sohbet ederlerken “çocuk” kelimesi geçince kulak kabarttım. Çocuk olma hakkının nasıl uygulandığına ilişkin bir şeyler anlatıyordu babam. Bizim haklarımıza gereken saygının gösterilmemesi çok üzücüymüş. “Ben de çocuğum” diye seslendim oturduğum yerden. Güldüler. Çocuk haklarından ilk o gün haberim oldu benim…” Ne mutlu ki bize, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, tüm dünyada çocuklara armağan edilen tek çocuk bayramı. Ama “Çocuk Hakları” konusunda ne biliyoruz? Çocuklarımız, sağlıklı yaşamdan eğitime, sahip oldukları vazgeçilmez haklardan ne kadar haberdarlar? Bu hakların korunması yönünde ne yapıyoruz?.. Bu kitaptaki öyküler, çocuklarımızın seslerde bile algıladıkları sevgiyi, vazgeçilmez haklarının olduğu her yerde, her zaman yaşamaları için yazılan bir damla belki de. Sevgi denizinde, çocuklar için bir damla…

Balıklarla İlgili Rivayet romanında Faruk Duman okurunu, İncir Tarihi gibi, harikulade olaylarla dolu bir masal dünyasına sürüklüyor; daha doğrusu efsaneler diyarı İstanbul’un çok eski zamanlarına götürüyor. Bazen Binbir Gece’nin büyülü havasına sokuyor, bazen peygamber kıssalarındaki mucizeleri anımsatıyor, bazen Çelebi yazarların sıcaklığını duyuruyor, bazen halk masallarındaki dili yeniden kuruyor, bazen dünya klasiklerindeki heyecanlı serüvenleri yaşatıyor. Faruk Duman o sevilen, iksirli diliyle düşsel ve düşünsel bir yer ve zaman yaratıyor Balıklarla İlgili Rivayet’te tuhaf bir İstanbul masalı anlatıyor. İstanbul’un üzerinden büyük bir dev, bir dev sürüsü, sanki hunharca yıkıp yakarak geçmişti. Vah yazık vah, diye hayıflandı, ne de olsa İstanbul İstanbul’dur, böyle bir mamur mülke bunca eziyet ve de bunca insafsızlık edilir mi? Evleri yıkılsın. Evi dini dikilsin. Karaköyü’nün balçık suyundan yine sahile yosunlu küflü çamur akıyordu. Balçık sıçrıyordu. Denizin sırtında kabarcıklar çıkmıştı. Boğaz’ın ortasında, daha önce görmediği bir yükselti vardı. Sivri bir ada gibi yükseliyordu.