Eserlere Göre Listeleme

Göçmen bir çocuğun özgürlük müziği... Yetişkinler ve gençler için yazdığı kitaplar kadar, Uçan Salı ve Acayip Bir Deniz Yolculuğu adlı resimli kitaplarıyla da sevilen ödüllü yazar Mu?ge İplikçi, bu kez çocuklara usta işi bir roman armağan ediyor. Kendini annesiyle birlikte Türkiye'de bir göçmen evinde bulan Salif'in öyku?su?, mu?ziğin iyileştirici gu?cu?nu?, göçmenliği ve dayanışmayı çocuk gözu?nden, dilinden aktarıyor. Zor bir konuyu, çocukların duygu dünyasını zedelemeden, çocuğa göreliği gözeterek anlatmayı başaran yazarın, komik sahnelerle, ilginç karakterlerle ve klasik müziğin önemli bestecilerinden birinin metne yayılan varlığıyla kurguladığı öykü, keyifli bir okuma vaat ediyor. Sanatçı Huban Korman'ın desenleriyle canlanan kitap, her yaştan okuru, görmezden gelinen yaşamlar üzerine düşünmeye davet ediyor. Nehirleri ve göğü ışıkla parlayan bir ülkeden Türkiye'ye gelen Salif için hayat, her gün bilinmezlerle doğar. Ayrı düştüğü müzisyen babasını özlemle beklerken, mahallenin okul orkestrasında bulur kendini. Oysa, gerçek bir adresi, okul kaydı yoktur. Üstelik mahalleli bu koyu tenli yabancılara hiç de iyi davranmamaktadır. Müziğin insanları birleştirdiği büyülü anlarla, Salif'in yaşamındaki hüzünlü anlar birbirine karışır. Salif, sevdiklerine kavuşabilecek midir?...

Zaman, bize öğretildiği gibi ne saniyeler, ne dakikalar, ne saatler, ne günler, ne haftalar, ne aylar ne de yıllardı… Zaman, onun için içerisinde dolaşılan büyük bir acundu… O, acuna adalet için getirilen bir milletin geçmişi ve geleceğiydi… O, dün de vardı, bugün de var ve yarın da olacak… O’nun görevi; ne zaman nerede olması ya da olmaması gerekeni yerine getirmekti… Sevinse de, üzülse de… O’na bazı zamanlar Hızır, bazı zamanlar Azrail, bazen de Aksakallı dediler… O’nun ise her zaman bir adı vardı… O’nun adı… (Tanıtım Bülteninden)

Jandarma Genel Komutanı Org. Eşref Bitlis'in uçağı kaza sonucu mu düştü, yoksa bir suikast mı söz konusuydu? "1990'lar, karanlık yıllar olarak tarihe geçti. Özellikle yolu Diyarbakır'dan geçen subaylar ya suikast sonucu ya da şaibeli kazalar nedeniyle öldüler. Komutanın Şüpheli Ölümü'nü bugün bir kez daha okuduktan sonra umarım siz de benim kadar bütün bu ölümlere şüpheyle bakıyorsunuzdur. Şüphe faydalıdır... Özellikle komplo teorileri yerine gerçeklere itibar eden bir gazetecilik şüphesi tarihin unutkanlığına mahkûm edilen pek çok 'kahramanı'nın kırılan onurlarının itibarını iade için şık bir madalyadır. Demokratik bir Türkiye özlemiyle..."