En Son Eklenenler

En­gin ha­yat­ta, al­çak gö­nül­lü, uz bir ki­şi­dir. Hiç bir şe­yi öy­le par­lak dı­şa vur­maz. İçinden ay­dın­la­nır her şey on­da. Sı­cak­lı­ğı, öf­ke­si, ya­ra­tı­cı­lı­ğı hep de­rin­de­dir. Bel­ki, abar­tı­cı­lı­ğı var­sa, de­rin­de­dir. Bir­lik­te, uzun bir sü­re ça­lış­tı­ğım için bi­li­rim, dur­ma­dan ya­ra­tır En­gin. Otu­rur, ko­nu­şur­ken, al­çak gö­nül­lü na­sıl gü­lüm­ser, bil­mem. Ama En­gin al­çak gö­nül­lü gü­lüm­ser. Böy­le gü­lüm­se­mek En­gin’e ver­gi­dir. Ben En­gin’in ya­ra­tıcılığını, us­ta ki­şi­li­ği­ni Ke­şan­lı Ali Des­ta­nı’nda gör­düm. On­dan ön­ce bu al­çak gönül­lü us­ta­nın ya­ra­tı­cı­lı­ğı­na var­ma­mış­tım. Ke­şan­lı Ali tür­lü duy­gu­lar için­de bo­ca­layan bir ki­şi­yi bü­tün can­lı­lı­ğıy­la ya­rat­mış­tı. Ke­şan­lı Ali’yi gör­dük­ten son­ra En­gin’e sor­muş­tum: “Ne ka­dar ha­pis­te kal­dın” di­ye. “Kal­ma­dım” de­yin­ce şa­şır­mış­tım. Ner­den ta­nı­mış da Ke­şan­lı Ali’yi bu ka­dar iyi can­lan­dır­mış­tı. Na­sıl ya­şı­yor­du En­gin Ke­şan­lı’yı ina­nıl­maz. Ben sa­na­tın ya­şan­mı­şın­dan ya­na­yım. Ya­şan­ma­mış­sa o ka­dar pa­buç bı­rak­mam. Ama bir En­gin kar­şı­ma çı­kı­yor, bir Ke­şan­lı Ali ya­ra­tı­yor­du ki, bu işin için­de bir iş var de­dir­ti­yor­du ba­na. Bu al­çak gö­nül­lü ada­mın ken­di­ne gö­re bir sa­nat gi­zi, bir sa­nat gü­cü var­dı ama ben çı­ka­ra­mı­yor­dum. Bel­ki ak­tör­lük sa­na­tı­nı bil­me­di­ğim­den­di. Ama En­gin Cez­zar’ı ya­kın­dan bi­li­yor­dum. En­gin Cez­zar o al­çak gö­nül­lü ha­liy­le ben­ce ha­ya­tı, bü­tün yö­re­le­riy­le, giz­li giz­li ya­şı­yor­dur. Bu ge­ce bir sa­nat­çı­nın ne ya­pa­ca­ğı hiç bel­li ol­maz. Top­ra­ğa ta­şa, in­san­la­ra ça­buk iş­le­yen bir ba­kı­şı var­dır sa­nat­çı so­yu­nun. En­gin’in­ki da­ha ça­buk ol­ma­sın… Bir köy an­lat­mış­tı ba­na En­gin. Ki­lis’in bir kö­yüy­dü her hal­de. Ke­pir taş­lı bir köy. Ku­rak. Aca­ip bir köy kal­dı ak­lım­da. Si­lah­lar, dost­luk­lar var şim­di ak­lım­da, o köy­den. Bir de ba­na öy­le gel­miş­ti ki o za­man, En­gin san­ki bu köy­lüy­dü. Hal­bu­ki an­cak iki yıl ya­şa­mış­tı o köy­de… De­mek ki al­çak gö­nül­lü gü­len En­gin yo­ğun ya­şı­yor­du ha­ya­tı… Ke­şan­lı’yı ne­re­de ya­şa­mış­tı?

Hayat dediğin bir ezanla bir sala arası. Veysel’in de tabiriyle uzun ince bir yol. Bizler bu yolu yürürken her köşe başında türlü engeller bekler bizi. Kah aşılmaz görünen dağlar kah dibi görünmeyen uçurumlar. Bizlere düşen, önümüze ne çıkarsa çıksın yılmamak, yıkılmamak, dizlerimiz kan içinde de kalsa vazgeçmemek. Unutmayın vazgeçmek en kolayıdır ve vazgeçenler her daim kaybetmeye mahkumdur. İnsan yere düştüğünde ya da başarısız olduğunda değil asıl vazgeçtiğinde kaybeder. Peki ya siz? Siz önünüze çıkan engeller karşısında vazgeçip bu savaşı en baştan kaybetmeyi mi seçeceksiniz, yoksa Can ve Mert gibi vazgeçmek nedir bilmeden her şeye rağmen kanınızın son damlasına kadar hayallerinizin peşinden koşup zafere ulaşmayı mı?

Balkan, Birinci Dünya ve İstiklâl Savaşı'nı kapsayan, cephe günlüğü niteliğindeki kitap, aynı zamanda Atatürk'ün yaşamından da kesitler sunuyor. Otuza yakın özgün fotoğrafla birlikte yazım dokusuna dokunulmadan yayımlandı.

Halikarnas Balıkçısı bu kitabında, bu diyarın gerçek varislerinin bizler olduğunu, ama bunu dört bucağa mirasyedice saçtığımızı dile getirir. 'Osmanlı Devleti zamanında dünyanın yedi harikasının elle tutulur sanat kalıntıları, babalarının mallarıymış gibi şimdi Batı'nın çeşitli müzelerindedir,' diye de ayrıca belirtir.