Eserlere Göre Listeleme

Bize kendi 'hayat hikayesi'nden söz eden biriyle karşılaşınca şaşırmıyoruz. Herkesin bir hikayesi olduğu öylesine tanıdık ki bize şaşırmamız için bir neden yok. Üzerinde düşünmeye değer bulmadığımız bir kavram bu; ilgi çekici bile değil. Randall, işte bu beylik eğretilemenin üzerine bir büyüteç tutarak oyunu bozuyor. Roman/hikaye karakterlerinin psikolojik tahlillere konu edilmesine alışığız; ama Randall bu alışkanlığı tersyüz edip 'gerçek karakterler'i edebiyatın 'kurmaca' dünyasına sokuyor.

Norman Maclean (1903-1990) yarım yüzyıl kadar Chicao Üniversitesinde (ABD) edebiyat öğrettikten sonra, yetmiş bir yaşında Bizi Ayıran Nehiri yazdı. Kuzey Amerika edebiyatının öyküleme geleneğinin en güzel örneklerinden olan, birer kısa roman sayılabilecek iki uzun öykü ile yirmi sayfalık bir öyküden oluşan bu kitap, okurların olduğu kadar (aylarca en çok satan kitap listelerinden inmedi) edebiyat eleştirmenlerinin de ilgisini çekti ve çoğu eleştirmenler tarafından bir başyapıt olarak değerlendirildi. Öykülerin kahramanı, yaşamı anlamaya ve öğrenmeye çalışan bir yeniyetmeymiş (daha sonra otuz yaşlarında) gibi görünmesine karşın, gerçek kahramanlar, dağlarıyla, ırmaklarıyla, ormanlarıyla, bitki ve hayvanlarıyla doğa ve balık avı. Televizyonun, hızlı uçakların, bilgisayarların bulunmadığı, ulaşım ve taşımacılığın katır sırtında yapıldığı; ormancıların kumar, içki, kadın ve kavga aracılığıyla kasaba dağıttığı lirik ve destansı bir dünya. Norman Maclean, üniversitede yarım yüzyıl edebiyat öğrettikten sonra, Bizi Ayıran Nehir ile öykünün nasıl yazılacağını dünyaya kanıtlıyor. 1920'lerin ABD taşra yaşam tarzını da betimleyen Bizi Ayıran Nehir, Robert Redford tarafından sinemaya aktarıldı ve filmin başrollerini Brad Pitt ile Graig Scheffer paylaştılar. Yazarın Delikanlı ve Yangın adlı kitabı da yakında yayınevimizce yayınlanacak.

Afşar Timuçin Bizi biz yapan sevda adlı beşinci romanında aşk teması çerçevesinde bu toprakların orta kesim insanlarını gündelik ilişkileri içinde ayrıştırıcı bir gözle inceliyor. Öbür romanlarında olduğu gibi bu romanında da yazar dünyayla çekişmeden yaşayan az çok okumuş etmiş kendi halinde kimseleri güçlü yanlarıyla ve zayıflıklarıyla, umutlarıyla ve açmazlarıyla, tutkularıyla ve inançlarıyla, korkularıyla ve atılganlıklarıyla yansıtmaya yöneliyor. Bizi biz yapan sevda bu arada bu sıradan savaşçıların gündelik yaşam koşulları içinde göze aldıkları küçük serüvenleri ve yaşamı yeniden kurmak için ortaya koydukları çabaları konu ediniyor.

Beğenilme, takdir ve tebrik edilme arzusu fıtridir. Belki belli bir ölçüde iyidir de. Güzel bir söz vardır: “Tenkit tüketir, takdir üretir.” Öğrenciyi takdir etmek başarısını artırabilir. Çalışanı, memuru takdir etmek verimliliği yükseltebilir. Müspet yaklaşım genellikle güzel netice verir. 'Arial',sans-serif;">Ancak benim vurgulamak istediğim; iş yaparken, söz söylerken bizi kimin beğenmesini beklediğimiz hususudur. “Amirim, müdürüm, patronum, başkamın beğensin...” niyetiyle yapılan işleri, söylenen sözleri acaba Rabbim beğenir mi? (Tanıtım Bülteninden)