Yazara Gore Listeleme

This path-breaking international handbook of disability studies signals the emergence of a vital new area of scholarship, social policy and activism. Drawing on the insights of disability scholars around the world and the creative advice of an international editorial board, the book engages the reader in the critical issues and debates framing disability studies and places them in an historical and cultural context. Five years in the making, this one volume summarizes the ongoing discourse ranging across continents and traditional academic disciplines. To provide insight and perspective, the volume is divided into three sections: The shaping of disability studies as a field; experiencing disability; and, disability in context. Each section, written by world class figures, consists of original chapters designed to map the field and explore the key conceptual, theoretical, methodological, practice and policy issues that constitute the field. Each chapter provides a critical review of an area, positions and literature and an agenda for future research and practice. The handbook answers the need expressed by the disability community for a thought provoking, interdisciplinary, international examination of the vibrant field of disability studies. The book will be of interest to disabled people, scholars, policy makers and activists alike. The book aims to define the existing field, stimulate future debate, encourage respectful discourse between different interest groups and move the field a step forward.

The Call of the Wild is a short adventure novel by Jack London published in 1903 and set in Yukon, Canada during the 1890s Klondike Gold Rush, when strong sled dogs were in high demand. The central character is a dog named Buck. The story opens at a ranch in the Santa Clara Valley of California when Buck is stolen from his home and sold into service as a sled dog in Alaska. He progressively reverts to a wild state in the harsh climate, where he is forced to fight to dominate other dogs. By the end, he sheds the veneer of civilization and relies on primordial instinct and learned experience to emerge as a leader in the wild.

Tanrı'nın Öpücüğü Kitap Açıklaması Hayat bu! Mevzuu zaaflar ve değerlerse tüm sahip olduklarını unut! Gücün yetiyorsa bir tek, benliğini ayakta tut. Zaafları bir insanı yaşarken kaç kez öldürebilir ki? Ya değerleri! Değerleri için ölümü göze alırken, aynı değerler artık yaşamak için de yeterli gelir mi? Ona hangisi başlattı bu psikolojik savaşın kısır döngüsünü peki... Zaafları mı, yoksa değerleri mi? Varlık içinde büyümüş, şehvetle günahlarını yoğurmuş, popüler, güçlü birisi; sırlarına rağmen, benliğini defalarca kendi duvarlarına çarpa çarpa da ayakta tutabilir mi? Şimdi tüm bildiklerini tekrar unut! Peki ya aşk! Aşk gerçekten her şeyi affeder mi?

“Saçların yandığım ateş, elmasların yolumun ışığı, ellerin korkularım, zihnin hapishanemdi. Ve kalbin… Senin kalbin, benim kıyametimdi.” Korel Erezli’nin ortadan kayboluşu bir yandan Minel Karaer’in kafasında onlarca soru işareti bırakırken öte yandan bunalıma girmesine neden olur. Minel’in aile kavramını yeniden hayatına sokmaya çalışması ise kalbinde büyüttüğü özlemin aslında aileye olmadığını ortaya çıkarır. Geçmiş, şimdi ve gelecek iç içe geçmeye başladığında Korel Erezli’nin dönüşü büyük kıyametleri de yanında getirir. Prometheus cinayetlerine yeniden başlamıştır. Sırlar yavaş yavaş açığa çıkarken Minel Karaer de geçmişindeki asıl kendisiyle yüzleşmeye başlar; cehennem azabına dönüşen yüzleşmeler, aklının sınırlarını zorlayan olaylar ve gerçekler kaldırabileceğinden daha ağırdır. Çünkü hesaplaşma sırası artık Prometheus’tadır ve maskeler düşmeye başlar. Eli elimin üzerine dokunmuştu, teni sıcaktı. “Bana dokunduğunda yaşadığımı hissediyorsun çünkü sıcağım, Çilli. Eğer insanlar öldüğünde soğumasıydı geride kalanlar onların yaşadığına inanırdı.” Uzun süre düşünüp, “Haklısın,” demiştim. “Ama bir konuda da haksızsın.” “Hangi konuda?” “Eğer sıcak yaşatsaydı, yananların öldüğünü de hissetmezdik.” “Her şeyi yine unut ve yine iste, uslanmam, yine söz veririm. Neden mi? Çünkü gündüz geceye sadece güneş batana kadar karşı çıkabiliyor.” “Benim kalbim pusulam. Ben pusulamı küçük bir kız için kaybettim ama yok etmedim. Fakat o boşluğu iyilik ya da kötülük için yine küçük bir kız uğruna hep var edeceğim, söz veriyorum.”