En Son Eklenenler

Gerek büyük şehirlerde gerekse Anadolu’da yaşayan insanların zaaflarını, açmazlarını, içlerinde kıstırıldıkları döngüleri büyük bir ustalıkla anlatan Orhan Kemal, Müfettişler Müfettişinde (1966), küçük bir şehrin yaşamını ele alıyor. Kim olduğunu bilmedikleri ama halinden, tavrından bir “devlet büyüğü” olduğuna karar verdikleri yabancıyla kurdukları ilişki, devletin bu insanlarda uyandırdığı korkuyla karışık saygı ve ayakta kalma telaşları ile bu küçük şehrin insanları Orhan Kemal’in usta kaleminden bir insanlık komedyasına dönüşüyor. Edebiyatımızın en çok konuşulan kitaplarından bir olna Müfettişler Müfettişi, her okurun kitaplığında bulunması gereken kitaplardan biri.

Jeremy Robinson’ın Satranç Takımı serisinin ilk kitabı, okurları heyecan dolu bir aksiyona, adrenalin yüklü bir maceraya davet ediyor. Genetik çalışmalar yürüten Manifold şirketinin kurucusu Richard Ridley, ölümsüzlüğe açılan kapıları keşfetmiştir: Peru çölünde üzerinde Antik Yunanca yazılar bulunan bir taşın altında gömülü tarihî bir eser ona istediğini vermiştir. Manifold şirketi tarihî eseri çalıp arkeolog Dr. George Pierce’ı kaçırınca, ABD Özel Kuvvetleri’nden Şah kod adlı Jack Siegler ve ekibi Satranç Takımı -Vezir, Kale, Fil, At ve Koyu Mavi-, Manifold’un peşine düşmüştür. Başkanın özel emriyle kurulan Satranç Takımı, her türlü tehdit ve tehlikeyle mücadele için bir araya getirilmiş teknolojik silahlara ve çok özel yeteneklere sahip, eğitimli bir birimdir. Ridley’nin bir ordu yaratma planı onu bir numaralı tehdide dönüştürmüştür.Satranç Takımı, Manifold şirketinin gelişmiş silahlarla donatılmış güvenlik güçleriyle ve ölümsüz canavarıyla başa çıkmak zorundadır. Aksi takdirde, Manifold insanlık tarihini sonsuza dek değiştirecektir. “Çılgınca bir aksiyon, zekice bir kurmaca ve mitolojiden esinlenilip yeniden yaratılmış bir dehşet; hepsi bir araya gelip, hız trenini andıran, kesintisiz bir gerilim ve maceraya dönüşüyor. Satrancın bu kadar eğlenceli olabileceği kimin aklına gelirdi?” -James Rollins “Nabız kendini aşmış, mermi gibi yol alıyor; keyifli vakit geçirmek isteyenler için…” -Scott Sigler “Robinson, okuyucusunu bir uçurumdan aşağı paraşütsüz itip, yere çarpmasına sadece bir iki santim kala yakalamayı başarıyor ve bunu yaparken hiçbir şeyden çekinmiyor!”-Jeff Long “Nabız kesinlikle ilgi uyandıran bir girişle başlıyor ve heyecan dolu bir macerayla devam ediyor; sonuysa oldukça şaşırtıcı.” Stel Pavlou "İşte size sayfalarını peş peşe çevireceğiniz bir kitap daha!” -Steve Alten

Lutje o kadar temiz bir çocuktu ki o güne dek hiç banyo yapması gerekmemişti. Ama annesi ondan yatağının altındaki dağınıklığı toplamasını istediğinde toza battı ve hayatında ilk defa banyo yapması gerekti. O zaman banyo suyuna alerjisi olduğu anlaşıldı. Lutje küçüldü, küçüldü ve giderin içinde kayboldu. İmdat! Ted van Lieshout, çocuk kitabı yazarlarına verilen ödüllerin neredeyse hepsini, Theo Thijssen ödülünü de eserlerinin tümü için aldı! (Tanıtım Bülteninden)

Türkiye'de arabesk müziği anlamlandırmaya dönük zaten çok sınırlı çabalara, farklı bakış açısı getiren bir inceleme. Arabeskin, teslimiyeti ve kaderciliği yayan bir oyalama kültürüne veya kültürsüzlüğe" indirgenemeyeceğini vurgulayan bir bakış bu: Arabesk müziğe, üretildiği, icra edildiği, dinlendiği, hitap ettiği toplumsal-sınıfsal atmosferden, kültür ikliminden, zaman ruhundan yalıtılmadan; bu ortamla ilişkisinin canlı dinamiği içinde bakılmalı. Onun sadece "söz" değil, aynı zamanda "ses" olduğunu da unutmadan... Meral Özbek, arabesk müziğe böyle bir pencereden ve onun klasiği sayılan Gencebay'ın eserlerinin sunduğu zengin malzeme üzerinden bakıyor. Çalışmada yeralan, Orhan Gencebay'la yapılmış uzun sohbet, bu bakış açısının arabesk için çizdiği anlam haritası ile Gencebay'ın kendi sesine ve sözüne atfettiği anlam arasında bir tür diyalog gibi... Meral Özbek, arabesk ve Orhan Gencebay'ı konu alırken, aslında, Türkiye'de solun ve Batıcı/modernleşmeci entelijensiyanın kültüre bakışını mesele ediyor. Aradığı, "yüksek" veya "ileri" kültür ile "halkımızın kültürü"nü karşıtlaştıran ya da yapay biçimde özdeşleştiren geleneksel sol yaklaşımları aşmaya sıvanmış; özgürleştirici bir kültürün ipuçlarını, kültür ürünlerinin popülerleşme dinamiğinden çıkarsamaya yetenekli bir tutum. Bu yönüyle, evrensel "popüler kültür" tartışmalarına açılan geniş bir yolda da seyrediyor.