Yazara Gore Listeleme

POLİSİYE ROMANLARIN KRALİÇESİ YÜZYILLARDIR UZMANLARI ŞAŞKINA ÇEVİREN OLAYIN SIRRINI ÇÖZDÜ!

“Gerilim dolu ve büyüleyici! Thompson, esrarlı eylemlerin öyküsüyle sonu olmayan kış gecelerinin ortasında bizi ürpertiyor ve aralık ayında Finlandiya’nın ne kadar ölümcül olabileceğini gösteriyor.” -Lisa Gardner “Dedektif Kari Vaara’nın hitabı, tehlikeli ve insani olduğu kadar kısa ve öz; dünyası soğuk ve çorak fakat aynı zamanda merak uyandırıcı bir biçimde egzotik, hikâyesi süratli ve vahşi ama yine de kaygısız bir sakinlikle anlatılmış.” - Peter Høeg Dedektif Kari Vaara’nın, Finlandiya’nın karanlık ve şiddet dolu sularına daldığı polisiye serisinin ilk kitabı. Kaamos, Noel’den hemen önce Lapland’ın en kasvetli zamanı. Kutup Dairesi’ndeki amansız karanlık ve soğuk herkesi biraz delirtir. Belki de cinayet işleyecek kadar... Karda, Somalili güzel bir göçmenin cesedi korkunç bir tahribata uğramış ve vücuduna hakaretler kazınmış şekilde bulunmuştur. Soruşturma, küçük bir kasabada yaşayan Dedektif Kari Vaara tarafından yürütülmektedir. Nefret cinayeti mi, tecavüz mü, yoksa her ikisi birden mi? Vaara, cinayeti olabildiğince gizli soruşturmadığı takdirde ırkçılığıyla yüzleşmeye korkan önyargılı ada halkını ayaklandıracağının farkındadır. İlk çocuklarına hamile olan Amerikalı genç eşi Kate çetin kutup soğuğuna, sessiz ve tecrit Fin kültürüne alışmaya çabalarken, soruşturmanın getirdikleri evliliklerini teklikeye atmaktadır. Bu sırada, çocukluğunda yaşadığı travmalar ve başarızlığa uğramış ilk evliliğiyle Vaara geçmişin hayaletleriyle yüzleşir. Katil, yıllar önce eski karısının uğruna Vaara’yı terk ettiği zengin adam mı? Uçsuz karanlık, herkesi cinayete sürükleyebilir.

Beni beklerken, her zaman olduğundan daha güzel, daha savunmasız, daha cazip, daha derindi. Kendi eksikliğimi onun anlamlı yüzünden okumak... Ya gelmezsem kaygısıyla gerilen hatları, büyüleyici bir tereddütle etrafına bakınması, milyarlarca insanın yaşadığı koskoca dünyada sadece beni bekliyor olması... İşte bu baş döndürücü görüntü karşısında huzur içinde ölebilirdim. İnsanın aşık olduğu kişinin kendisini bekleyişini izlemesi harika bir şey. Biliyorum, bu pek rastlanacak bir manzara değil. Çünkü o seni beklerken,sen orada olmazsın. Orada olduğundaysa, artık seni beklemiyordur. Cenaze evleri, egzoz kokusu, ucuz filmler, bağıran televizyonlar, kanepeler, uğultulu fotoğraflar, şehrin ağrıyan mafsalları, radyonun dalga boyunda sıkıntı, yağmurluklu adamlar, yılın en kötü gününün en berbat saatinde yaşanan hortlak beyazlığında tesadüfler, gazete ilanları, hırlayan köpekler, tribün çocukları, Hakan Bıçakcı apartmanları, paranormal domatesler, flaşlar ve evet Ninjalar… Tekmili birden… Hakan Bıçakcı tedirginliği, saplantıyı ve tatminsizliği ustaca anlatıyor. Romanlarındaki tekinsizliği bu defa hikâyeleriyle sürdürüyor. Hakan Bıçakcı’dan tuhaf hikâyeler… Ürkek ve kasvetli zaman prelüdü…

"Hoşça git," dedi tilki. "Vereceğim sır çok basit: İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir. Gerçeğin mayası gözle görülmez." Küçük Prens unutmamak için tekrarladı: "Gerçeğin mayası gözle görülmez." (Tanıtım Bülteninden)