En Son Eklenenler

İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi (AUZEF) Göç Ve Sosyal Hizmet Dersi Final Deneme Sınavlarıdır

İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi (AUZEF) Engelliler Ve Sosyal Hizmet Dersidir

Dilimiz yaşamla kurduğumuz ilişkinin yansıması olduğu için, dilimize gösterdiğimiz özen kadar özen gösteriyoruz yaşamımıza da. Dilimizi kullanabildiğimiz kadar düşünebiliyor, dilimizi koruyabildiğimiz kadar kendimizi de tutarlı bir bütün olarak koruyabiliyoruz. Üstünde durmadan, hoyratça kullandığımız dil, yaşamımızı çoraklaştırıyor, çölleştiriyor. Hiçbir zaman derinine inemediğimiz, üstümüzde iğreti duran bireyliklerimizle, gitgide anonim bir karmaşaya dönüşüyoruz. Bu tuhaf "olamamak" halinden kurtulabilmemizin öncelikli yolu, hiç kuşkusuz, dilimizi doğru kullanmaktan, daha doğrusu kullandığımız dili sorgulamaktan geçiyor. Dilimizle, Türkçeyle toplum olarak kurduğumuz bu ilişkiyi en çarpıcı biçimiyle sorgulayan yazarların başında Feyza Hepçilingirler geliyor. Hepçilingirler, Türkçe "Off'un üçüncü cildi olan Dilim Dilim Anadilim'de halimizi, zaman zaman gülümseyerek, bir kez daha, büyük bir ustalıkla ortaya döküyor. Okurları da gülümsetiyor bu yazılar ama derinde kolay kolay silinmeyecek bir iz, bir soru alıyor. Nereye gidiyoruz? "Dili 'kan' gibi düşünüyorum. Vücudumuzu dolaşan ve bedenin bütün organlarını ayakta tutmaya çalışan, diri tutmaya yarayan kan... Böyle baktığımızda şunu rahatça söyleyebiliriz: Eğer dilde bir kirlenme varsa vücudun öteki organlarında da bu kirlilik kendini gösterecektir."

“Bir aileden bir yazar çıkarsa, o aile bitmiş demektir” İtalyan edebiyatının genç ve ödüllü seslerinden Veronica Raimo, hem anlatıcısı hem de kahramanı olduğu dördüncü romanı Yalan Dolan’da, kimsenin içinden çıkamadığı derin bir konuyu ele alıyor: kusurlu aile. Aşırı endişeli, her şeye müdahil bir anne, mimari ve temizlik takıntısı olan bir baba ve ailenin dâhisi ağabey arasında kalan Vero, can sıkıntısını alt etmek ve akıl sağlığını korumak için kitaplara sığınır, hikâyeler yazmaya başlar. Kurnaz ve zeki Vero, el yordamıyla özgürlüğü ve hayatı öğrenirken Roma sokaklarından Berlin’e uzanır, sadık arkadaşlar edinir, sonu gelmeyen ilişkiler kurar; ancak ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın her yol onu ailesine geri götürür. Nihayetinde kendi varoluş hikâyesi boyunca unutulmaz çakıl taşları saçarak özgürce ilerler. Bu komik olduğu kadar acımasız romanda Veronica Raimo, absürt, sevgi dolu ve travmatik bir yetişkinliğe geçiş hikâyesi anlatıyor. Günümüzün genç özgür kadını, Raimo’nun esprili, yakıcı ve muhteşem sesiyle parlıyor.İtalyan edebiyatının genç ve ödüllü seslerinden Veronica Raimo’dan, sözünü sakınmayan, gülünç ve bir o kadar da aykırı bir büyüme ve özgürleşme hikâyesi.Kaygı bozukluğu yaşayan aşırı kontrolcü bir anne, takıntılı işkolik bir baba, ailenin dâhisi ağabey ve hepsinin ortasında Veroʼnun sorunlu yaşamı: Roma ve Berlin sokaklarında sürtmeler, sıkıntılı sevgililer, yazma tutkusu ve toplumda bir kadın olmanın dayattığı kalın kırılgan duvarlar…