Eserlere Göre Listeleme

İşgal günleri... Bir neslin soluk soluğa acısı, nesillerin vicdansız sızısı... Yetim minarelerin, öksüz camilerin, ıssız türbelerin eşiğinde varlık arayanların umutları, hayal kırıklıkları... Ve büyük diriliş hamlesi: İstiklal savaşı... Kimince can diyeti, kiminin servetine servet... Kerami Efe'ler, Hafız Murad'lar, Tekgöz Hamdi'ler, Meryem Bacı'lar canlarını dişlerine takıp işgalcilerle savaşırken, Davut Ağalar keyif çatıyor, kese dolduruyor... Davut Ağalar, işgal kuvvetleriyle işbirliği yapıp, kendi halkına kan kusturuyor... Nihayet zafer: Zafer, milli şahlanışın eseri. Ardından bir hüsran daha... Yunan işbirlikçisi Davut Ağa'lar ikbal merdivenlerini tırmanırken, ezilen Kerami Efe'ler, Hafız Murad'lar, Tekgöz Hamdi'ler, Meryem Bacı'lar... Duaya kalkan ellerde kelepçe izi, minarelerde hicran, kubbelerde gözyaşı... gözyaşları bizim gözyaşlarımızdır: Hepimizin...

Öyküleriyle tanınan Sine Ergün bu ilk romanında bir foto muhabirini nerede olduğunu bilmediğimiz, isimsiz, zamansız bir dünyanın içinde tedirgin edici bir atmosferle karşımıza çıkarıyor. Kopuk’un tekrar eden seslerle, taşlarla, tozlarla kaplı ortamında hatırlamak, unutmak, kaçışlarımız üzerine düşünürken, yazarın hassas, yalın ve sakin dili bize rehberlik ediyor. Z ipini koparmıştı. Onun ipi olmamıştı hiç, öyle düşünüyordu. Ya da koptuğunu anımsamayacağı denli zaman geçmişti aradan. Başka bir şey, diye düşündü. Bir boşluğun içinde, yapış yapış bir boşluğun içinde hareket eder gibi. Ne zamandır. Amaçsız. Kopuk.