En Son Eklenenler

Tatlı bir otorite çocuklarınızın üzerine son derece etkili olur. Çocuğun karakteri vakitlice oturur. Ama çocukların her dediğini yapar, onun sizi parmağının ucunda oynatmasına izin verirseniz, gerçek kimliğine bir türlü kavuşamaz. Bulûğa ermesi gecikir. Ergenliğini sorunlu geçirir. Oynak bir karakteri olur… Oysa çocuklarımızda hazzı biraz ertelemek onun güçlü bir kişiliği olmasına çok yararlı olur. Tüm anneler bunu rahatlıkla başarabilir. Tabii eşler arasındaki uyum ve ortak hareket çok önemlidir… Çocuk yetiştirirken annenin ‘ak’ dediğine babanın ‘kara’ demesi ya da babanın ‘ak’ dediğine annenin ‘kara’ demesi şeklindeki fikir ayrılıkları çocuğunuza kötü örnek olacağı gibi, onun çok şey kaybetmesine ve bir türlü kendini bulamamasına neden olacaktır. Çocuk için önemli şeyin ona iyi örnek olmak, istikrarlı davranış ve tatlı incitmeyen bir otorite olduğunu akıldan çıkarmamalıdır.

“Sanatçının görevi, açık bir tehlikeyi sezen kişilere ölüm reçetesi yazmak değil, çıkış yolları göstermektir…” Tolstoy Sanat üzerine düşüncelerini kaleme aldığı Sanat Nedir? adlı kitabı 1897’de yayımlandı. “İçinde acı çekmiş ve tatmin olmamış bir sanatçı” olan Tolstoy’un, güzel kavramından yola çıkıp sanat denilen estetik yaratıcılıktan neler anlamamız gerektiği hakkındaki görüşlerini açıklar. “Sanat Nedir” sorusuna İnanmak ve inanmamak arasında gidip gelen bir yaşamın çelişkileriyle beraber hayatın sonlarına yaklaştıkça işin özüne daha fazla din faktörünü de yerleştiriyor. Tolstoy, soylu/gerçek sanat anlayışından uzaklaşıp haz duygunsa önem verip gündelik sanata yöneldikleri için Beethoven, Nietzsche, Oscar Wilde, Baudelaire, Verlaine, Moreas, İbsen, Wagner vb. ünlü bazı isimleri eleştiriyor. İnsanları “birlik ve kardeşlik duygularına” yönlendiren Dickens, Hugo, Dostoyevski gibi bazı isimleri ise övüyor. “Ortalama insan için sanat, güzelin ortaya çıkmasıdır.” Tolstoy’un sanat konusundaki temel tezi, seçkin çevrelerde dinî inancın zayıflamasıyla halk sanatından uzaklaşarak eğlencelik sanatın giderek önem kazanmasının sakıncalı olduğudur. Avrupalı egemen sınıfların dinsel inançları zayıfladıkça sanat içerik yoksulluğuna uğrayıp, profesyonelleşen bir eğlence aracına dönüşünce gerçek sanat olmaktan uzaklaşır. Bu bağlamda sanatı; ilahî/gerçek sanat ve gündelik/basit sanat olarak iki türe ayır. Romancı Tolstoy, sanatta soysuzlaşmayı, “Hastalığın nedeni, İsa öğretisinin gerçek anlamıyla benimsenmemiş olmasına bağlar. Ona göre “Sanat ne keyiftir, ne avuntu, ne de eğlence, sanat yüce bir iştir.” Kitapta müzik, resim, tiyatro, edebiyat, opera gibi sanat dallarının yanısıra yaşamla ilgili ayrıntıları yer veriliyor. Yaşamı boyunca din ve bunun yanısıra eğitimle ilgilenmiş olan Tolstoy birikimlerini özel bir şekilde aktarıyor. Öğrendikleri, tanık oldukları, okudukları, dinledikleri ve etkilendiği her şeyden söz ediyor. Onun fazla bilmediği, ancak bildiğini sandığı konulardaki yetersizliğinden enikonu ve titiz bir çalışmada bile tiyatro eserlerini yarım gösterimlerle izlemesi ve değerlendirmesine varana dek bir çok eksik barındırıyor. Kendi öznel düşüncelerini genel geçer yargılarla tartmak yerine, çok kabul edilenin büyük ölçüde yanılgıdan ibaret olduğunu kanıtlamak gibi bir hedefi bile taşıyor Tolstoy…

Edward Yeoman, amcasının çiftliğinde bir kütüphanenin arkasına saklanmış, toz ve örümcek ağlarıyla kaplı bir kutu bulur. Kutunun içinden eski bir oyun tahtası çıkar. Oyunun adı "Albion´un Rüyası"dır. Edward kısa sürede üzerinde tuhaf simgeler olan kırmızı zarı ve esrarengiz çağrışımlar yapan oyun kartlarını kullanarak oyunu nasıl oynayacağını keşfeder ve büyüsüne kapılır. Ama çok geçmeden "Albion´un Rüyası"nın basit bir şans oyunundan çok daha fazla bir şey olduğunu anlayacaktır... Roger Norman´ın ilk yapıtı olan "Albion´un Rüyası", bir sis perdesini aralayarak sizleri beklenmedik garip olaylar örgüsü içinde gerilim dolu bir yolculuğa çıkaracak.