Eserlere Göre Listeleme

Bu kitap bir devre tutulan aynadır. Sözler uçar, yazılar kalır! İleride genç kuşaklar, bu ülkenin hangi badirelerden geçtiğini, birliğimizi yok etmek isteyenlerin alçaklığını, ülke olarak ne tehlikeler atlattığımızı bu ve bunun gibi kitaplardan öğrenecektir. Aynalar yalnızca gerçeklerden korkmayanların dostudur. Günümüzün siyasetçileri ise aynada kendilerini gördükleri vakit kızıp köpürürler… Aslında aynalara kızılmaz ama… Akıl körelince, gözlerin yararı az oluyor! Yoksulluk, gericilik, ıstırap ve çile insanlarımızın kaderi değil. Böyle bir kader olamaz! Aklımızla görmemiz, kalbimizle duymamız gerekiyor. Ulus olarak bizi aklımız kurtarır! Akıl para ile satılmaz ama en çok para eden de odur. Ülkemizde güven depremi olduğu için ekonomi çarkı da, siyaset de iyi işlemiyor. Hep atıp tutuyor, gerçek olmayan refah ve mutluluktan söz ediyorlar… Gerici zihniyet bir yandan, bölücüler öbür yandan ülkemizi sıkıştırıyor. Dünyada belki de haini en bol olan ülkeyiz. İçimiz-dışımız hainle dolu! Hedefleri Türk milletini, Atatürk’ü, Atatürk ilkelerini ve bayrağımızı yok etmek ama asla başaramayacaklar! “Türk” adı ve “Atatürk” bu milletin çimentosudur… Ve beton çok sağlamdır! -Rahmi Turan- (Tanıtım Bülteninden)

"Bu kitabın içinde eleştiri konusu, kurum olarak parlamento değildir. Parlamentoları oluşturan kişilerin aritmetik çoğunluğu da değildir. Bu kitap ile yalnız, parlamento çalışmalarını engelleyen, kürsülerde yurt ve dünya sorunlarının özgürce konuşulmasını engelleyen sorumsuz bir azınlık eleştirilmiş, bu azınlığın sergilediği çirkinlikler eleştiri konusu yapılmıştır."

Söz Mühendisi (Biz Acılarımıza Aşık İnsanlarız) Hiç bitmesin dediğin zamanlara, gün geliyor keşke hiç yaşamasaydık diyorsun. Hayat ne garip. İyi ki varsın dediğiniz insanın yokluğu ile huzur bulduğunuz günler de gelecek.

Güldüm, ağlattın. Yalandı, inandım. Çağırmadın, geldim. Gittin, takip ettim. Söz verdin, unuttun. Dayanabileceğim kadarını göze aldım. Fazlası beni öldürürdü. Belki bunu da isterdin. Çünkü seni bir tek ben böyle sevdim. Kimsede görmedin aynısını. Hatta başkaları itmişken seni, ben çektim aldım. Güvenmezken kimseye, hiçbir zaman kandırmadım. Sadece siyahtın, başka renkler kattım. Çaresizdi bakışların, şimdi korkusuz. Yani benimleyken güzeldin. Artık tek başınasın. Neden mi? Ben türettim, sen tükettin. Hâlâ gözlerimin içine bakarak “Sana inanıyorum” deme, inanmam...