Yazara Gore Listeleme

Azmî; azmeden, azim etmeyi elden bırakmayan , azimli demektir Türkçemizde ki hayatla ilgili kendine hedef koyan çeşitli engellere rağmen koyduğu hedeften vaz geçmeyen, kararlı bir şekilde bıkmadan usanmadan hedefine yürüyen insanları anlatan bir sıfattır .Azmi de, azim+i ; azime ait olan demektir… Hakkı Hak Peşinde kitabıyla kamuoyunun karşısına çıkan Sevgili Azmi Ermiş, Altı Nokta Körler Derneği Denizli Şubesi Başkanı, Türkiye Körler Federasyonu GYK üyesi, Halen Anadolu Üniversitesi Sosyoloji Bölümünde okuyan, 2013 yılından bu yana resmî anlamda emekli öğretmen fakat hayatın her dâim içinde olan, Denizli sosyal hayatının renkli bir siması ve figürü olan çok sevgili bir ağabeyimizdir. Azmî, azmeden demektir dedik ya… Adı Azmî olmasa da aynı konuma sahip pek çok dostum var bu anlamda. Muzaffer Esgin ve Fazıl Esgin kardeşler hem müzisyen hem öğretmen kimlikleriyle azimlidirler… Emel ve Nevin öğretmenlerim, Veysel kardeşim eğitimci azimlilerdir. Ülkü Çetinkaya, hem el işleri hem de sanat ortamlarındaki katılımcı kimliğiyle azimlidir. PAÜ Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitiminde öğrencilerim olan Süleyman Ünlüer, satranç, futbol vb etkinlikleri ve memur kimliğiyle, Gamze öğrenciliğiyle azimlidir. Bir yıl öğrencimiz olan Söke’de memur olarak yaşayan Serkan Karagül’ün azmî, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitimi Bölümü öğrencisi sevgili şâir Yunus Yılmaz Cana Aşk Düştü şiir kitabı ve memur kimliğiyle bir başka azimli kişiliktir, Lokman Ayva ile Metin Şentürk’ü azimleri yönüyle saymaya gerek var mıdır bilmem!.. Hakkı Hak Peşinde’nin yazarı Azmi Ermiş ağabey 1948 Güney doğumlu. Aynı ilçenin, aynı mahallenin ve aynı sokağın çocuklarıydık Azmi ağabeylerle. Onlar yedi çocuklu bir ailenin bireyleri oldukları için hemen her zaman bir oyun kurarlardı sokakta. Biz de bir şekilde katılırdık oyunlarına. 1966’da başladığı öğretmenliğe 1973’te Afyonkarahisar’da geçirdiği bir hastalık yüzünden görme duyusunu kaybettiği için öğretmenlikten ayrılmak zorunda kaldı. Ailesinin desteğiyle bunalımlarını atlatan Azmi ağabeyin bitmek bilmeyen azmi de 1979’da yeniden memurluğa dönüşüyle başladı. İki kardeşiyle birlikte kurdukları Altı Nokta Körler derneği yöneticiliği ile de bir anlamda hayatın içine bodoslama atlayıverdi. O gündür bu gündür. hayatın hemen her alanında ya yönetici, ya katılımcı, ya paylaşımcı ya da icracı olarak yerini alır Azmî ağabey. Bu nedenle de hayat bürokratik bakanların pek de hoşuna gitmez haliyle. Fakat o yamasını, konuşmasını sürdürür gelir yıllardan beri. Bazen korolarda şarkı türkü söyleyen bir korist, bazen bir eylemde gözcü, bazen bir basın toplantısında basın sözcüsü, bazen dergi ve gazetelerde yazar ve dostlar meclisinde şakaları ve esprileriyle vazgeçilmez bir dosttur o. 28 Şubat 2015 günü Denizli Barosu Lokalindeki imza gününde bütün bu yaşam sürecinin geri dönüşünü gördük birkaç saat içerisinde. İşte hayatın içinden derledikleriyle oluşturduğu Hakkı Hak peşinde adlı kitabından bir alıntı: ….Op op diyen bir ses. Yavaşladı. -Hafız dimdirek git. -Nasıl…? Dedi gülümseyerek. -Bak bak şöyle gid şöyle. Yürüdü. -Öyle değil şöyle dedik yaa. Elini rast gele salladı. -Şu tarafa mı? Yüksek sesle: -Laf anlasana şu tarafa -Bastonun göüz görmüyor dedi gırgıra almıştı. Adam; -Cenabı Allah akıl noksanlığı vemesin adama. Hem gömüyo hem de anlamıyo… Azmî’nin (Bitmeyen) Azmi dedik ya, yazıya başlarken… Aslında her insana hepimize her zaman lâzım olan azmi adı da Azmî olan Azmi Ermiş ağabeyimin sergilemiş olması her türlü takdirin üzerinde. Tebrik ediyor hepimize örnek olmasını diliyoruz. Muhabbetle…

Bilginin Sesi'nde, Miguel Ruiz bize hepimiz için çok önemli olan derin bir gerçegi hatirlatmaktadir: Duygusal istirabimiza son vermemizin, hayatta tekrar mutlu olmamizin, bütünlügümüze yeniden kavusmamizin tek yolu yalanlara, özellikle kendi hakkimizdaki yalanlara inanmayi birakmaktir. Kadim Toltek bilgeligine dayanan bu aydinlatici kitap bize gerçege olan imanimizi tekrar nasil kazanabilecegimizi ve kendi sag-duyumuza nasil geri dönebilecegimizi çok açik biçimde göstermektedir. Ruiz bu kitapla kendimizi ve diger insanlari algilama biçimimizi çarpici bir biçimde degistirmekte ve bir-iki yasindayken algiladigimiz bir realitenin, bir gerçek, sevgi ve mutluluk realitesinin kapilarini açmaktadir. "Biz gerçek içinde dogar, ama yalanlara inanarak büyürüz... Insanligin hikayesindeki en büyük yalanlardan biri, bizim kusurlu oldugumuz yalanidir." -Don Miguel Ruiz (Arka Kapak)

Kierkegaard, Baştan Çıkarıcının Günlüğü'nde insanlık tarihi kadar eski olan baştan çıkarma "uğraşı"nı yeniden gözden geçirmeye teşvik ediyor bizi. Bununla bağlantılı olarak da öpüşme, genç kızlık, nişanlılık, evlilik vs. gibi "bildik" konulara ironik yorumlar getiriyor. Kierkegaard'a göre hayatın üç aşaması vardır: Estetik, etik ve dinsel aşama. Bunlardan ilki olan estetik aşamada her şey zevkin çevresinde toplanır. Ya/Ya Da'nın bir bölümünü oluşturan ancak bağımsız bir bütünlüğe de sahip olan Baştan Çıkarıcının Günlüğü işte bu estetik aşamaya dair... Kierkegaard, Regine Olsen adında on yedi yaşında bir kızla nişanlanır, bir sene sonra da kitapta da ipuçlarını bulabileceğiniz sebeplerden nişanı bozar ve Berlin'e kaçıp Ya/Ya Da'yı bitirir. Bazı temel otobiyografik özellikler yüzünden Kierkegaard'ı "baştan çıkarıcı" Johannes'le özdeşleştirenler olsa da günlük, kurmaca ağırlıklıdır. Aslında, kitapta ne sıradan bir baştan çıkarıcı söz konusu ne de alışıldık bir günlük: Johannes, kendini etik, estetik ve erotik içerimleri olan bir aşk bilgeliğiyle donatmış sıra dışı bir baştan çıkarıcı; bir estet, bir "erotist." Ayrıca özgürlük düşkünü biri. Hem kendisinin özgür olması gerekiyor, hem de baştan çıkardıklarının. Günlüğe gelince; her ne kadar bazı tarihler göze çarpıyorsa da okurun en az hissedeceği şey günlük formu olacak; en çok hissedeceği ise ironik gözlemlerle bezenmiş sıkı bir roman tadı. Özgürlükçü bir erotist estetin baştan çıkarma üzerine klasikleşmiş gözlemleri... (Tanıtım Bülteninden)

Ben her türlü ahlaki hüküm vermeye, övmeye ve mahkum etmeye karşı derin bir tepki duyarım. Alışılagelen ahlaki hükümlere karşı şunu sorarım: Hükmü veren hüküm vermeye esas itibarıyla haklı mıdır? O onun yeterli derecede üstünde midir? Onun sağgörüsü, hayalgücü, yeterli deneyimi var mıdır, bir bütünü tasarlaması için? Ruhumuzu taze, serin ve doğallığını yitirmemiş olarak tutun! His dolu olanların ılık havası, duygusalların boğucu sıcak havası sizden uzak olsun! İradene inan ve hepimize şunu söyle: "Ben sadece bu olmak istiyorum". Cezanın kendi yasasını kendi üzerine as. Biz onların infazcısı olmalıyız! Erişilen özgürlüğün mühürü nedir? Kişinin artık kendisinden utanç duymamasıdır. Size en yakınınızın çevresine sokuluyorsunuz ve bunun için güzel sözleriniz var. Ama ben yine de şunu söylüyorum: Sizi en yakınınıza olan sevginiz kendinize olan en fena sevginizdir!