Eserlere Göre Listeleme

Kahire Üçlemesinin ikinci kitabı Şevk Sarayında Ahmet Abdülcevat ve ailesinin hikâyesi devam ederken artık ikinci kuşağın, yani çocukların -Yasin, Kemal, Hatice ve Ayşe-yaşamı ağırlık kazanıyor. Yasin''in evinin bulunduğu Şevk Sarayı Sokağı''ndan adını alan bu ikinci kitabın arka planında 1920''lerin sonundaki Mısır ve Kahire de yerini koruyor.

Kahireli tüccar bir ailenin hayatı etrafında Mısır'ın siyasi ve toplumsal geçmişinin anlatıldığı bu son kitapta ailenin üçüncü kuşağı ele alınıyor. Üçlemenin son kitabında elden ayaktan düşmüş bir Ahmet Bey ile artık sokağa çıkmak için izin alması gerekmeyen bir Emine çıkıyor karşımıza. Onların yetişkin torunlarının hikâyesini okurken arka planda 1940'ların Mısır'ına vâkıf oluyoruz. Mısır toplumu giderek daha fazla dünyaya açılırken üçüncü kuşağın yaşam tarzı, ilişkileri, sorunları birinci kuşağın tasavvur edebileceğinin çok ötesine gitmiştir...

Büyük bir dehanın tanınmaması elbette üzücü; ama yanlış tanınması daha da beter. Ne yazık ki Kierkegaard bu iki durumu da dramatik şekillerde yaşadı ve yer yer de yaşamaya devam ediyor. Yaşadığı dönem olan XIX. yüzyılda kendi insanları tarafından anlaşılamadı; çünkü düşünceleri, eserleri onları kat kat aşıyordu. Kierkegaard'ın üzerine örtülen ölü toprağından sıyrılıp varlığını yeniden göstermesi için XX. yüzyılın başlarını beklemek gerekti: Yani "birey" kavramının yavaş yavaş uç verdiği, özleri bir "sistem" inşa etmeye dayalı felsefelerin çözülmeye başladığı bir zaman dilimini. Geçtiğimiz yüzyıla damgasını vuran pek çok düşünür ve yazar Kierkegaard'dan önemli ölçüde yararlanmışsa da, Kierkegaard'ı merak eden okurlar onun "yanlış" bir kitabından başlamak ya da hakkındaki yanıltıcı yorumları ciddiye almak suretiyle bir anlamda onu gözden kaçırmışlardır. İşte bu kitap Kierkegaard'ı tanıdığını sananlar, hakkında şöyle bir "tanıtım" kitabı. Tanıyanlara ise kesinlikle "yeni bir bakış" kazandıracak bir eser. Kierkegaard okuru birkaç şekilde şaşırtıyor: Öncelikle yüz elli yılı aşkın zaman önce kaleme almış olduğu konular halen güncelliğini sürdürüyor. Sözgelimi, kamu, basın, özel hayat gibi kavramları derinlemesine ele alırken bugün de önemini koruyan olağanüstü tespitler yapıyor. Bunun dışında değişik karakterlerin ağzından tartışma yaratacak sözler sarf ediyor. Örneğin. "Can sıkınıtısı bütün kötülüklerin anasıdır," diyerek eğlenmenin görevimiz olduğunu ilan ediyor. Dönemin etik, estetik, düşünsel ve doğrudan hayata dair alanlarında bayağılıklara karşı tek başına kıyasıya mücadele etmiş bir adamı (yeniden) tanımak, "sohbet"inden haz almak ve en nihayetinde Kierkegaard'a hakkını vermek için Kahkaha Benden Yana diyoruz

Gülersen değişir, gülmeye devam edersen iyileşirsin. Kahkaha yalnızca bir ses değil; bastırılmış duyguların, travmaların, kaygıların dışavurumu ve iyileşmenin anahtarıdır. Çocukken ne zaman kahkahalarla gülsek bir ses yükselirdi: “Çok gülme, sonra ağlarsın!” Biz de sustuk. Neşemizi, sesimizi, bedenimizin bildiği şifayı bastırdık. Peki ya bu öğreti sadece bir uyarı değil, yıllar boyunca bizi hasta eden, yaşama karşı endişeli ve mesafeli biri haline getiren bir travma koduysa? Kahkaha Terapisi, sinir sistemi regülasyonu, nöroplastisite ve kişisel farkındalıkla geçmiş travmaların nasıl dönüştürülebileceğini anlatan içten, dönüştürücü bir yolculuk sunuyor. Bu kitapta Arzu Erensoy çocukluk kodlarını fark edişini, hayatındaki kırılma noktalarıyla nasıl yüzleştiğini, hayal ettiği her şeyi nasıl gerçeğe dönüştürdüğünü ve kahkahanın dönüştürücü gücünü anlatıyor. Gülmenin sadece bir eylem değil, bir duygu dönüştürücü olduğunu; kahkahanın sadece eğlence değil, bir terapi olduğunu fark edeceksiniz. Gül ki hayat da sana gülsün