Eserlere Göre Listeleme

Handan bakındı bakındı, “Yumurta alayım,” dedi. “Ama az olsun. Taze olsun,” dedi. “Nasıl olsa burayı öğrendim. Gelir taze taze alırım,” dedi. Sen gel tabii. Senin gelmediğin dükkânın ben anasını satarım.Sen gel tabii. Senin almadığın yumurtayı ben yere çalarım. Sen gel tabii, ben tüm Yozgat’ı bırakır tüm malı sana saklarım sultanım, diyemedim. “Her zaman,” dedim. “Her zaman bekleriz.” Her işin ivilini civilini bilen esnaflar, Çamlığa çıkan, Yozgat’a yukarıdan bakan âşıklar, öpçe bebeler, sesi kılavlı, öyle ataşlı öyle delikanlı kopiller, iyi pişmiş gözlemeler... Tina’nın çilleri var. Aziz Efendi ne kokuyor? Ayva, sobanın üstünde döne döne pişiyor. Mahalleye Bursa’dan bir Mersedes geliyor, Piç Sevi nasıl da çalım atıyor, Refet Efendi nasıl da dertleniyor... Lan Şahin, yazık değil mi Memnune’ye? Yazık değil mi sana? Mustafa Çiftci, şeker gibi iyimser hikâyeler anlatıyor taşradan, kıtlıktan... Kara sakız, kendir, kına, kaya tuzu, iğde... “Vatandaş, ne isterse vereceksin, yok demeyeceksin.” Bozkırda Altmışaltı, gülerek memlekete bakıyor... Allah için, Elif de kolay unutulmuyor işte...

Öykülerinin yanı sıra senaryolarıyla da tanınan, çok ödüllü yazar Osman Şahin'in bütün öyküleri Can Yayınları tarafından yayımlanmaya devam ediyor. Toplamanın üçüncü bölümünde 1989'da yayımlanan Ay Bazen Mavidir ve yazara Sait Faik Hikâye Armağanı'nı kazandıran 1993 tarihli Selam Ateşleri'nden toplam 18 öykü yer alıyor. Tüm eserlerinde Torosları ve Yörükleri anlatan Şahin, bu 18 öyküde de yine masalsı özellikler taşıyan, egzotik güzellikteki yöresel hikâyelerle karşımıza çıkıyor. Töreler, sevenlerin kavuşamaması, eşkıyalar, fakirlik, sınıf ayrımı, erkeklik, ölüm, cinayet gibi pek çok kavramın işlendiği bu öykülerde; sonu ölümle biten yasak bir aşkın destansı öyküsü de, anne baskısıyla büyüyen bir erkek çocuğunun ilerde yaşadığı cinsel çatışmaları da, namlı bir eşkıyanın zalimlik dolu yıllarının ardından yaşlılıkla yüzleştiği dönemde yaşadığı korkular da, bir köyün birbirine rakip ölü gömücülerinin ilginç öyküsü de aynı duyarlılıkta ve son derece renkli bir biçimde anlatılıyor

Türk eğitim tarihinin en orijinal girişimlerinden biri olan Köy Enstitüleri, üzerinde konuşulması ve yazılması tabu sayılan konulardan biridir bir bakıma. Kemal Tahir, "Bozkırdaki Çekirdek"te, diğer romanlarında da yaptığı gibi bu tabuyu yıkmaya çalışarak Türk toplumunun Osmanlı'dan Cumhuriyet'e uzanırken bazı devrimleri yukarıdan aşağıya uygulamak zorunda kalışını gözden geçirir. Nisan 1965'te Cumhuriyet gazetesinde tefrika edilen "Bozkırdaki Çekirdek", dünya eğitim tarihinde de reform olarak değerlendirilen Köy Enstitüleri'ni anlamamıza da yardım edecek bir Kemal Tahir klasiği...