Eserlere Göre Listeleme

Ülkemizde henüz zayıf bir mevkide bulunan tarihi ve nehir roman türlerinin erken ve güzel örnekleri… Köse Kadı ve Uçdaki Adam birbirini takip eder tarzda yazılmış; esas karakterlerin bir ikisi eksilse de yardımcı ve gölge karakterlerin önemli bir kısmı iki romanda da var olmuştur. Özkişi, gidiş heyecanıyla dönüş acısını birbirine ekleyerek Macar serhadlerindeki sergüzeştimizi hikâyeleştirmiş. Serhad boylarının atmosferini oluştururken gerçeklere riayet etmeye gayret etmiş, ayrıntıları işlerken hayal gücünün okuyana zevk veren kıvrımlarında dolaşmış. Romanlar böyle bir amaçları olmasa dahi okuyucuya bir bilinmeyen tarih muhayyilesi kazandırıyor ve fetih mücadelelerinin zannedildiği kadar iptidai bir hüviyetinin olmadığını; hadiselerin zannedildiğinden daha çetrefilli bir mahiyet arz ettiğini düşündürüyor. Harap kulübelerde yaşayan casus dilenciler vardır; kâşanelerde gününü gün eden korkak yöneticiler de. Cihanşümul bir imparatorluğun daracık bir havalide can bulmaya başladığı vakitlerde, tarih yalnızca kılıçların gölgesinde serinleyen bir tembel değildir. Akıl oyunlarının ve bin bir türlü cambazlığın da bu oluşta bir rolü vardır. Varlıklarının her zerresini Devlet-i Ebed Müddet'e adamış Osmanlıları okurken gözleriniz dolacak.

Köşe Yazıları Cilt 2

"Tarihi romandan tarih öğrenilir mi?" Günümüzün en sık sorulan sorularından biri bu. Her kitap bir müfredat parçası gibi algılanmak istenirse, bu soruya cevap, elbette, "Hayır" olacaktır. Ama eğer yazar, Reşad Ekrem Koçu gibi çok iyi bildiği bir ortamda dolaşırcasına bir "Kösem Sultan" resmediyorsa, en iyisi her okurun kendi cevabını vermesidir. Bir "Muhteşem Valide"nin romanı!

Saltanat Hırsı Evlat Sevgisini, Kader Düğünsüz Sultanı Alt Edecekti… Saltanatın Aklı Olsa Da Kalbi Yoktur Çocuk yaşta memleketinden koparılan Nasya, dünyaya korku salan bir devletin en tepesinde oturacağını hayal dahi edemezdi. Aklını kullanmış, kalbini söküp atmıştı. Kösem’di artık o. Yıllar yılı taç verdiği padişahların ardından cihana hükmetmiş, tarihi bizzat kendi yazmıştı. Oğlu Murad’ın hükümdarlığı ile Valide Sultan unvanını alan ve oğlu adına devleti yöneten Kösem’e söküp attığı kalbini tek bir şey hatırlatabilirdi. Korku. Oğlu Murad’ın idareyi tam olarak eline alması ve payitahta zalimce hükmetmesi, Kösem’in ta derinlerinde ölüm korkusunu uyandırmış, bir zamanlar Osmanlı’nın yolunu çizen Mahpeyker Kösem Sultan, kendisini geçmişin hayaletlerinden yardım ararken bulmuştu. Gerilimler, suikastler, darbeler, ihanetler ve gecikmiş aşklar, hem Kösem’in hem Osmanlı’nın kaderine yeni bir yol çiziyordu şimdi. Ama Kösem, hiçbir şeyi talihe bırakmamaya kararlıydı. Entrikalara, hiç uyumayan düşmanlara, sinsice kol gezen ölüme ve ihanetlere zekâsı ve güzelliğiyle meydan okudu.