Eserlere Göre Listeleme

Fırlama Marty ile çılgın bilim adamı dostu Dr. Brown için, bir kez daha zaman makinesine çevirdikleri DeLorean’a başvurma zamanı. Marty bu kez 2015’e gidip henüz doğmamış çocuğuna yardım etmek zorunda kalacak. Elbette bunu yaparken ortalığı karıştıp zamanın dokusuna ve düzenine zarar verecek. Dostumuz, yol açtığı sorunları çözmek için yeniden geçmişe, sonra da geleceğe gidip gelecek. 50’lere döndüğünde, ilk serüvendeki sahnelerin bazılarını yeniden yaşama fırsatı bulacak ama bu kez başka birinin gözünden! Zemeckis’in müthiş bir başarı kazanan 1985 yapımı Geleceğe Dönüş’ünün döneceğinden kimsenin şüphesi yoktu ama hiç kimse de bu kadar eğlenceli bir devam filmi beklemiyordu. Aynı kadro, aynı espri anlayışı ve bu kez biraz farklı bir tarih şeridi...

Modernite, insanlığın geleceği son nokta değildir, ‘tarihin sonu’nu Batı temsil ediyor değildir, dünyaya bundan sonra hep Batılı anlayış, düşünce ve değerlerin hükmetmesi diye bir alınyazısı sözkonusu değildir, İslâm dünde kalmış bir din değildir, Asr-ı Saadet ‘düne ait’ bir hatıra değildir. Bilakis Asr-ı Saadet, giderek uzaklaştığımız ‘geçmişimiz’ değil, örnek alınmak üzere önümüzde duran ‘geleceğimiz’dir. Gelecek, onu geçmişin dehlizlerine atarak kurulacak değildir. Aksine, yıllar ilerledikçe, Asr-ı Saadetle insanlığa miras bırakılan değerlere olan ihtiyaç daha bir görülür hale gelmektedir. O yüzden, yarına yolculuk, bir açıdan, ‘geleceğe dönüş’ niteliğindedir! Geleceğe Dönüş, Risale Okumaları dizisinin son kitabı olarak, ismini ve ana çerçevesini Bediüzzaman’ın Muhakemat’ının “Sekizinci Mukaddime”sinde dile getirilen bu temel yaklaşımdan alıyor. Modernitenin de sonuna gelinen bir zamanda İslâm’ın insanlığa sunduğu cevaplara dikkat çekerken, yarının dünyasına bir Kur’ânî medeniyet ikram etmenin imkânlarını da gösteriyor.”

20. yüzyıl edebiyatının kuşkusuz en önemli isimlerinden biri olan Stefan Zweig, insanlık durumuna gösterdiği duyarlılık ve olaylara, kişilere karşı hümanist yaklaşımıyla tanınan bir aydındı. Zweig, derin karakter analizleri ve detaylı betimlemeleriyle çağının en önemli yazarları arasında yer almıştı. Zweig’ın 1909-1941 yılları arasında kaleme aldığı bu denemeler, yazarın dünya görüşünün gelişimine önemli bir ışık tutuyor. I. Dünya Savaşı’na giden süreçten, ölümünden bir yıl önceye kadar geçen zamanda Zweig’ın düşüncelerinin ne tür evrelerden geçtiği, bugün öne çıkan hümanist yönünün nasıl sivrildiği bu yazılarda gözler önüne seriliyor. Geleceğe Güven, yazarı yakından tanıyanlar için şaşırtıcı, yazarla yeni tanışanlar içinse açıklayıcı nitelikte bir kitap. “Yıldızlarla güneşin tepemizde olduğu andan bu yana dünya hiç böylesine çılgınlaşmamış, insanları böylesine kıyılmamıştır. Birbirinden değişik çıkaryollara inansak da gelelim bir araya. (...) Politik görüşlerimiz ne olursa olsun birleşelim, karşı çıkalım, direnç gösterelim! Gösterelim insanlara bu çılgınlığa yığınların nasıl direndiğini, bir azınlığın dünyamızı nasıl yok ettiğini.”

Antik Yunan'ın ve dünyanın en büyük hatiplerinden biri olan Demosten, konuşabilmek için önce kekemeliğini yenmek zorunda kaldı. Ernest Hemingway, "İhtiyar Adam ve Deniz" adlı kitabının müsveddelerini yayımcıya göndermeden önce sekiz defa gözden geçirerek düzeltti. Beethoven, her musiki parçasını, en az on iki defa yazdı. İngiliz tarihçisi Edward Gibbon, "Roma İmparatorluğunun Gerileyiş ve Çöküşü" adlı büyük eserini 26 yılda bitirdi. Gibbon, kendi otobiyografisini de dokuz defa yeniden yazdı. Alexander Dumas, kırk yıl boyunca günde on altı saat yazdı. Fransız kompozitörü Maurice Ravel bir piyano konçertosunu tamamlamak için iki yıl boyunca günde on iki saat çalıştı.