En Son Eklenenler

Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi (AÖF) Kamu Diplomasisi Ve Uluslararası İlişkiler Dersidir

Yıl 1938. Lizbon. İspanya’da içsavaş, İtalya’da faşizm, Portekiz’de Salazar diktatörlüğü. Bir akşam gazetesinin kültür sayfasını hazırlayan Pereira’nın "ölümcül" bir gazetecilik anlayışı vardır: Ölmüş yazarlarla roilgili anma yazılarına ve yaşayan yazarlar için önceden yazılmış ölüm yazılarına meraklıdır. Tıpkı kendi yaşamının da geçmiş ve anılar üstüne kurulu olması gibi. En yakın dostu, ölmüş karısının resmidir. Monteiro Rossi adında bir delikanlı ve sevgilisi Marta’yla tanışması, yaşlı gazetecinin yaşamını temelden değiştirecek, onu içsel bir olgunluğa, acılarla yüklü bir bilinçlenmeye yöneltecektir. Fernando Pessoa’nın Son Üç Günü, Hint Gece Müziği, Ufuk Çizgisi adlı kitaplarını yayımladığımız Antonio Tabucchi, çağımızın en hümanist başyapıtlarından biri sayılabilecek Pereira İddia Ediyor’da, yakın geçmişimizin, belki de en belirsiz şimdimizin düşüncelerini sorguluyor, okurun belleğinden uzun yıllar silinmeyecek bir başkişi yaratıyor. 

“Yaşam, üstü kapanmamış bir yaradır.” Albert Camus Çetin Korkut, gerçek bir hayat hikâyesi anlatıyor bize. Dünyalar güzeli Perizat’ın hikâyesi… Yoğunluğu gittikçe artan simsiyah bir korku denizinde boğulmamak için, daha da önemlisi “insan kalabilmek” için umuda sıkı sıkıya sarılan bir kızın çocukluktan anneliğe giden çetrefilli, duygusal serüveninde kimi zaman içiniz burkulacak, kimi zaman da gözyaşlarınızı tutmakta zorlanacaksınız. Biyografi tarzında yazılmış olan bu dramatik-duygusal romanın başarılı kurgusu kadar, üslubunun sadeliği ve akıcılığıyla da hak ettiği ilgiyi göreceğini umuyoruz. “Peki, sen söyle, beni hikâyemle birlikte sevebilecek misin?"

“Ortalık yangın yeri, sen hâlâ ‘aşk, aşk’ mı diyorsun? Hadi, birbirimizi aptal yerine koymayalım artık. Ayrılık acısıyla baş etmenin kaç değişik yolu olabilir ki? Ya yerine koyacaksın kaybettiğini ya da kaybettiğinin yerine koyacaksın birini...” Bu romanda, benzer zamanda sevgililerinden ayrılmış iki kişinin yaşadıkları acıyla baş etme süreçleri anlatılıyor. Bir kadın ve bir erkeğin sevgiye, aşka, ayrılığa, sadakate bakış açılarını, fikir ayrılıklarını, benzerliklerini, tercihlerini, özlemlerini, birbirlerinin şahsında sorguladıkları kafa karışıklıklarını, kararlarını ve ülkenin içinde bulunduğu dönemin sosyo-politik ortamının ruh hallerine yansıması ile birlikte ortaya çıkan hikâyeyi bir çırpıda okuyup bitirmek isteyeceğiniz bir dünyada bulacaksınız kendinizi. Mahrem Gölgeler, romanın baş kahramanı Levent’in duygusuz ilişki yaşadığı, sadece yatak arkadaşlığı yaptığı kişilere verdiği isim... “Mahrem Gölge” olmadıkları zamanlarda onlar birer anne, baba, komşu, kardeş, yönetici, çalışan... Ortak özellikleri kaçıyor olmaları... Kendilerinden, acılarından, anılarından, onlara kalan ayrılıktan kaçıyor olmaları... Hayatın zaman zaman sıkıcı, zaman zaman yakıcı rutininde bir nefes almak gibiler aslında. Suya yazılan bir yazı gibi geçici, ne kadar görünmez olurlarsa o kadar kalıcılar... Belki de var olan duygusal yaraların üzerine yeni yaralar açarak hissizleşmeyi ve dayanmayı mümkün kılıyor onlar... Onlar, hepimiziz...