Basit Katalog

"Bensu Kaya, biliyorum, tanığıyım, hikâye sanatına öyle saygı duydu ki, yıllarca ve yıllarca yazdıklarını yayımlamaktan uzak durdu. Bugün yayımlıyorsa, bizlerin âdeta dürtüklemesiyle. Yoğun bir hüznün gizlendiği, içe kapanışların sürüp gittiği Bensu Kaya hikâyeleri bence mutlaka yayımlanmalıydı..." -Selim İleri- "Kediler, mektuplar, evlerde yalnızlıklar, birbirini hiç anlamayanlar, belki de anlamaktan korkanlar... Gerçekten de kimselerin vakti yok mu durup ince şeyleri düşünmeye? Bensu Kaya derin bir duyarlılıkla bu gün yaşanmakta olan hoyratlığı, bir başka deyişle insan ilişkilerindeki açmazları aktarıyor ve yüzleşmeye çağırıyor bizi. Öte yandan şiirlerle sarmaşan bu sıcacık, hüzünlü öyküler karamsar olmaktan uzak, hâlâ umudun var olduğunu da imliyorlar. Böylelikle de toza değil yüreğimize yazılıyorlar." -Jale Sancak- (Tanıtım Bülteninden)

Türk edebiyatının en önemli kalemlerinden biri olan Orhan Kemalin başyapıtlarından biri olan 72. Koğuş, insan haysiyetinin düşebileceği en dipsiz kuyunun hikâyesidir Tüm yapıtlarında her şeye rağmen insana olan inancını ve sevgisini korumuş olan Orhan Kemal, bu derin çukura yuvarlanmış olan insanların, en yakınını bile üç kuruşa vurabilecek kadar alçalmış olanların dünyasını bir koğuşun karanlığında anlatırken bile direnişin sesini duyuruyor okurlarına. Alçalışın bile yok edemeyeceği insanlık onurunu dile getiriyor. Orhan Kemalin kitapları bîr okurum hayatta rastlayabileceği o çok nadir hazineler arasında yer alır. Çok az yazar okurunun dünyasında onun kadar iz kakır, çok az yazar okurunu onun kadar biçimlendirir. Orhan Kemal umudu ve aydınlığı yeniden kazanmamız için yol gösterir bize. Orhan Kemalin kitapları bîr okurum hayatta rastlayabileceği o çok nadir hazineler arasında yer alır. Çok az yazar okurunun dünyasında onun kadar iz kakır, çok az yazar okurunu onun kadar biçimlendirir.

15 Yazar Çocukluğunu Anlatıyor İstanbul’dan Tunceli’ye Türkiye Atlasından Bir Dönemin Çocukluk Fotoğrafı Altın Ülke: Çocukluk, 20. yüzyılın ikinci yarısında, özellikle de değerler kuşağının değişmesinde birkırılma noktası olan 1980 öncesinde Türkiye’de çocukluğa, artık “kayıp bir zaman”a odaklanması bakımından bir belge niteliğinde. Bu kitapta çocukluklarını anlatan yazarlar, İstanbul’dan Tunceli’ye, Kayseri’ye, Erzincan’a, Samsun’a, Kars’a ve daha nicelerine kadar Türkiye’nin çeşitli şehirlerinde, farklı koşullarda doğup büyümüşler. Çocukken baktıkları, etkilendikleri, biriktirdikleri ne varsa, nereye giderlerse gitsinler, hep o “çocukluğun görünmeyen bavulu”yla taşımışlar yanlarında. Sonunda hepsi yazarlıkta, kitaplarda buluşmuş. Altın Ülke: Çocukluk / 15 Yazar Çocukluğunu Anlatıyor, 20. yüzyılın ikinci yarısında, özellikle de değerler kuşağının değişmesinde bir kırılma noktası olan 1980 öncesinde Türkiye’de çocukluğa odaklanması bakımından bir belge niteliğinde. Doğum tarihleri 1940’lar ile 1970’ler arasında değişen yazarların çocukluğuna ayna tutan bu metinler, en ücra köyünden, taşrasına, büyük şehirlerine kadar Türkiye’de farklı coğrafya, kültür ve etnik renklere sahip hayatların da billurlaştığı bir çalışma. Ayşegül Çelik, Berat Alanyalı, Doğan Yarıcı, “Emine” Sevgi Özdamar, Faruk Duman, Filiz Özdem, Gürsel Korat, Güven Turan, Haydar Ergülen, İnan Çetin, Mine Söğüt, Murat Yalçın, Nursel Duruel, Semra Topal ve Yekta Kopan’ın çocukluklarını anlattığı bu kitapta metinlere eşlik eden 144 fotoğraf yer alıyor. Filiz Özdem’in hazırladığı, her yaştan okura seslenen bu etkileyici kitaptaki otobiyografik metinler sadece bir “çocukluk arkeolojisi” yapmakla kalmıyor; ayrıca, bir dönemin sosyolojik panoramasını sunduğu gibi, “bir çocuk olarak yazarın portresi”ni de açığa çıkarıyor. Ne de olsa, kimseye belli etmede

(Kadın ve Ailenin Önemi- Evlilik ve Aile Hayatı- Çocuk Eğitimi)

Bu kitapta Kuzey Amerika yerlilerinin yürek ve ruhlarından çağlayıp, onların kamp ateşi yakıp ateşin etrafında toplandıklarında, babadan oğula, dededen, toruna, kulaktan kulağa anlattıkları 150'den fazla efsane ve masal yer alıyor. Binlerce yıldan bu yana dillerde dolaşan sevimli, heyecan dolu, sıra dışı hikâyeleri; efsane ve masalları okurken hem eğlenecek, hem de Kızılderililerin mitolojik kültürüyle daha yakından tanıyacaksınız. Efsane ve masallarını okurken Kızılderililerin nasıl doğaya saygı duyduklarını, paylaşıma, insan ya da hayvan olsun canlıya nasıl değer verdiklerini izleyeceksiniz. Bu efsane ve masalların, o kadar uzak kültürler olmasına rağmen, bazen Yunan mitolojisi ile benzeştiğini, bazen de Uzakdoğu ve Asya kültürüyle yakınlaştığını göreceksiniz.

Sirius Black adında azılı bir katil, tüyler ürpertici Azkaban kalesinde tam on iki yıl boyunca tutsak kalmıştır. Tek lanetle on üç kişiyi birden öldüren Black'in, karanlık Lord Voldemort'un hizmetkârı olduğuna kesin gözüyle bakılmaktadır. Bir yolunu bulup Azkaban'dan kaçan Black'in peşinde olduğu bir tek kişi vardır: Harry Potter. Harry, büyücülük okulunun sihirli duvarları arasındayken, arkadaşları ve öğretmenleriyle birlikteyken bile güvende değildir. Çünkü aralarında bir hain olabilir. Okuldaki üçüncü yılında Harry'yi, yeni bir Karanlık Sanatlara Karşı Savunma öğretmeni, ilk kez alacağı Kehanet dersi, heyecanlı Wuidditch maçları ve büyücülük köyü Hogsmeade bekliyor. Ama Harry'nin öncelikle Sirius Black'in elinden kurtulması gerek. Harry Potter ve Azkaban Tutsağı, beklenmedik gelişmelerle her sayfasında okuru biraz daha şaşırtan, biraz daha heyecanlandıran bir kitap.

" 'Mademoiselle Albertine gitti!' Istırap, insan psikolojisine, psikoloji biliminden çok daha derinlemesine nüfuz eder. Daha bir dakika önce, hislerini tahlil ederken, Albertine'le son bir kez görüşmeden, bu şekilde ayrılmanın, en çok istediğim şey olduğuna kanaat getirmiş, Albertine'in bana verdiği hazların vasatlığıyla beni mahrum ettiği hazların bolluğunu karşılaştırıp kendimi çok zeki bulmuş, onu artık görmek istemediğim, sevmediğim sonucuna varmıştım. Oysa, 'Mademoiselle Albertine gitti' sözleri, kalbime öyle bir acı saplamıştı ki, bu acıya pek uzun süre dayanamayacağımı hissediyordum. Benim nazarımda bir hiç olduğunu zannettiğim şey, demek ki aslında bütün hayatım, her şeyimdi." Marcel Proust'un dev yapıtının altıncı cildi Albertine Kayıp, tam da Mahpus'un gittiği yerden başlıyor: "Mademoiselle Albertine gitti!" Hizmetçi Françoise'ın bu ünleminin yankısı, romanı genişleyen halkalarla kuşatıyor: Andree'yle yüzleşme, birbirini izleyen telgraflar, Boulogne Ormanı'ndaki sarışın, birbirini yankılayan Combray ve Venedik... Gelgitin ardından, bir gondol gezintisinde ağır ağır açılan yeni ufuklar.

ÇEVİRENİN ÖNSÖZÜ Bir giriş ders kitabı olarak bu kitap sosyal psikolojide bir açığı kapatmaya katkıda bulunmak için Türkçeye çevrilmiştir. Şimdiye kadar Türkiye'de yazılan ve çevrilen ders kitabı niteliğindeki giriş kitaplarından her biri (ki, sayıları yalnızca beştir) sosyal psikolojide geleneksel olarak öğretilen konuların yaklaşık yalnızca yarısını içermektedir. Bu kitap kanımca ülkemiz dışında yazılan kitapların en iyisi ve konulan açısından eksiği en az olanıdır. Bu hale gelmesinde eleştiri ve önerileriyle büyük katkıları ve yardımları olan meslektaş ve arkadaşlarım Prof. Dr. İpek Gürkay- nak. Prof. Dr. Bekir Onur, Doç. Dr. Nizamettin Koç, Doç. Dr. Uğur öner. Doç. Dr. Selim Hovardaoğlu, Dr. Figen Çok ve Dr. Metin Piş- kin'e teşekkürü bir borç bilirim. Bağışlanamaz bazı yanlışlar yapılmışsa bağışlanmasını dilerim.

Bu sözlük, PDR alanında büyük bir boşluğu doldurmaktadır. Yıllarca İngilizce kavramların karşılıkları tartışıla gelmiştir. Bu sözlükte, tartışmalı kavramlara karşılık, gerek Farsça ve Arapça köken açısından gerekse Türkçe makaleler kaynak gösterilerek en uygun olan Türkçe kavramlar önerilmiştir. Bu açıdan bu sözlük önemli bir yer tutmaktadır.

Kemalettin Tuğcu'dan Seçmeler 1- Ana Hakkı 2- Ceylanlı Bahçe 3- Çifte Kumrular 4- Çingene Kızı 5- Çocuk Hırsızları 6- Dede ile Torun 7- Deniz Kızı 8- Eski Bir Masal 9- Gece Kuşları 10- Gülçin Abla 11- Hırdavatçı Dede 12- İçler Acısı 13- Kolsuz Bebek 14- Mercan Kolye 15- Mine'nin Arkadaşı 16- Ninelerin Ninesi 17- Sakat Çocuk 18- Son Çocuk 19- Şehir Çocuğu 20- Uğurlu Çocuk

"Bilimkurgu"nun en önemli iki ödülü olan Hugo ve Nebulayı kazanarak kısa zamanda türünün klasikleri arasına giren Karanlığın Sol Eli, dünyamıza çok benzeyen Kış adlı bir gezegende geçer. Bu gezegende yılın en sıcak zamanlarında bile yarı-kutup iklimi yaşanır ve tüm sakinleri çift cinsiyetlidir (androjen). Cinsel kimliğin bir statü ya da güç aracı olarak kullanılmadığı bu gezegende kişiler yılın belli bir döneminde o anki hormonal durumlarına göre erkek ya da kadın olmaktadırlar. Öyle ki, birkaç çocuk doğurmuş bir ana daha sonra başka çocukların babası olabilmektedir. "Arkadaşlık" ve "sevgililik" arasındaki "boşluk" anlamsızlaşmış; insan düşüncesini belirleyen düalizm eğilimi azalmış; insanlığın güçlü/zayıf, koruyucu/korunan, hükmeden/hükmedilen, sahip olan/sahip olunan... ve benzeri ikiliklerini oluşturan temeller zayıflamış gibidir. Cehaletin, şimdinin, mevcudiyetin ilerlemeden daha gözde olduğu bir gezegendir Kış. Bir gün Kışa uzaydan bir erkek elçi gelir ve onların da katılmasını istediği bir gezegenler birliğinden söz eder... Elçinin gelişiyle birlikte yerli ile yabancı, erkek ile dişi, benzerlik ve benzemezlik, parça ile bütün arasındaki ilişki ve çelişkiler insanlardaki karşılıklarını bulup yaşamaya başlar... Zihni kapasitesini zorlayan hayaller kurmayı hâlâ sevenler için...

Geçmişin ihyası ya da tarihin ‘şimdi’ keşfi... Türk Tarih Tezi’nin iktidarın siyasî tasarruflarına bağlı olarak yaratıldığı ve geliştirildiği ‘altın çağ’ı ele alan İktidar ve Tarih; Türkiye’de “Resmî Tarih” Tezinin Oluşumu (1929-1937), Birinci ve İkinci Tarih Kongreleri’nden başlayarak hem tarih tartışmalarını hem de bu tartışmaların ders kitaplarına nasıl yansıdığını inceliyor.

“Rica etsem saçımı okşar mısınız?” bizi anlatıyor... Kalabalıkların arasında kaybolanları, kendi değerlerine tutunarak yaşamaya çalışanları, sessizce direnenleri anlatıyor. Yürekleri büyük insanları... Yedi günaha, iffetsizliğe, tamaha, öfkeye, acımasızlığa, kıskançlığa, gurura, doymazlığa her şeye rağmen elveda diyecek gücü olanları anlatıyor... Her “cambaz” dediğinde babası itiraz eder, “Cambaz değil, canbaz” diye düzeltirdi. “Canıyla oynayan manasında... İp canbazına ise rismanbaz denir.” İp, durmadan kayıyordu ayaklarının altından... İlerlemek de zordu, dönmek de... Tam ortasındaydı halatın. İlerlemekten, ipin sonuna ulaşmaktan çoktan vazgeçmişti de... Keşke orada kalabilseydi en azından. Elindeki denge çubuğu, değerleriydi bir bakıma... Hayat ise ipin kendisiydi, sallanıp duran. Kendisi gibi, tüm dikkatini ellerine tutuşturulan “denge çubuğuna” verenler ise düşmeye mahkûmdu... “Şu anda elinizde bir gazetecinin kitabını tutuyorsunuz. Mustafa Mutlu kardeşimin kitabını... Arthur Miller, ‘Bir terzi için kumaş ne ise bir yazar için de gerçek odur’ demişti. Bu söz belki de en çok Mustafa’ya yaraşır. Bu kitapta tepkili bir yüreğin fısıltılarına ve çığlıklarına tanık olacaksınız.” Zülfü Livaneli

Risale Okumaları ikinci kitap, birincisi için sözkonusu olduğu gibi, ciddi nazarların ciddiyetle Risale'ye yönelmelerine; keza, onu zaten okuyor olanların daha bir dikkatle Risale-i Nur'a bakmalarına vesile olabilirse, maksadına ulaşmış olacaktır. Yoksa, bu kitap Risale'ye hakkını veren bir çalışma değildir. Dahası, Risale-i Nur'la şu veya bu derece ilgili sair çalışmaların dahi Risale-i Nur'a hakkını layıkınca verdiğini söylemek de mümkün değildir. Bu yolun sonuna ulaşılmış değil; daha henüz başına gelinmiştir. Risale-i Nur, birilerinin zannettiği gibi 'aşılmayı' değil, 'açılmayı' beklemektedir.

Modernite, insanlığın geleceği son nokta değildir, ‘tarihin sonu’nu Batı temsil ediyor değildir, dünyaya bundan sonra hep Batılı anlayış, düşünce ve değerlerin hükmetmesi diye bir alınyazısı sözkonusu değildir, İslâm dünde kalmış bir din değildir, Asr-ı Saadet ‘düne ait’ bir hatıra değildir. Bilakis Asr-ı Saadet, giderek uzaklaştığımız ‘geçmişimiz’ değil, örnek alınmak üzere önümüzde duran ‘geleceğimiz’dir. Gelecek, onu geçmişin dehlizlerine atarak kurulacak değildir. Aksine, yıllar ilerledikçe, Asr-ı Saadetle insanlığa miras bırakılan değerlere olan ihtiyaç daha bir görülür hale gelmektedir. O yüzden, yarına yolculuk, bir açıdan, ‘geleceğe dönüş’ niteliğindedir! Geleceğe Dönüş, Risale Okumaları dizisinin son kitabı olarak, ismini ve ana çerçevesini Bediüzzaman’ın Muhakemat’ının “Sekizinci Mukaddime”sinde dile getirilen bu temel yaklaşımdan alıyor. Modernitenin de sonuna gelinen bir zamanda İslâm’ın insanlığa sunduğu cevaplara dikkat çekerken, yarının dünyasına bir Kur’ânî medeniyet ikram etmenin imkânlarını da gösteriyor.”

Sevgili çocuk, Bugün hava çok yağmurlu, arkadaşlarım ve akrabalarımla birlikte toprağın altındaki yuvamıza girdik. Atom bombası bile vız gelir, tırıs gider bize. Fakat yağmur hayatımızı zorlaştırıyor. Hepimiz yağmurun dinmesini bekliyoruz Karınca İşte böyle çocuk Kim kazanmak istemez ki. Anneme ve babama bir sürpriz yapıp son anda yaptığım bir atakla bu yarışı kazanacağım. Ne dersin, iyi fikir değil mi?

Ulusal süreli yayın

Ulusal aylık süreli yayın

Ulusal aylık süreli yayın

Aylık Sesli Dergi

Görme Engelliler için, aylık kültür edebiyat dergisi