En Son Eklenenler

Aşk bazen gün gibi ortadadır. Bazen de… Şehrin en büyülü mekânında gerçekleşecek düğüne hiç beklenmedik bir davetiye almıştım. Fakat ufak bir sorun vardı: Davetiye benim değil, gecenin köründe iki aylık kirasını ödemeden kaçan eski ev arkadaşımın adınaydı. Ben de fırsatı değerlendirip en sevdiğim yerde şık bir davete katılmak, dertlerimi unutup eğlenmek istemiştim sadece. İşte Hudson Rothschild’la da orada tanıştım. O gördüğüm en etkileyici adamdı ve aramızdaki elektrik elle tutulabilecek kadar yoğundu. Ancak Hudson kim olduğumu –daha doğrusu olmadığımı– çözdüğünde benimle biraz eğlenmeye karar verdi ve gecem böylece sona erdi. O kadar utandım ki arkama bile bakmadan oradan kaçtım. Ya da kaçabildiğimi sandım. Oysa hikâyemiz daha yeni başlıyordu. “Davetiye, romans okumayı neden sevdiğimin mükemmel bir örneği.” —Kindle Crack Book Reviews “Karakterler arasındaki kimya çok yoğun, tutkuları ateşli ve laf dalaşları zekice.” —Thelma and Louise Book Blog “Sanırım yeni favori kadın karakterimi buldum çünkü Stella kesinlikle muhteşem. Güçlü, korkusuz, zeki ve harika bir kadın.” —TJ Loves To Read “Vi Keeland’ın en sevdiğim yazar olmasının bir sebebi var. Kitapları ASLA hayal kırıklığına uğratmıyor.” —HEA Bookshelf Blog “Hem gülmekten gözümden yaş geldi hem kalbim kırıldı ama kendimi sayfalardan bir türlü ayıramadım.” —Keri Loves Books “BU KİTABI AKLIMDAN ÇIKARAMIYORUM. Hatta hemen şimdi yeniden okuyacağım.” —Anne’s Corner Book Blog “Resmen yalayıp yuttum, şimdi de bittiği için üzgünüm.” —The Smuthbrarians “Kesinlikle beş yıldız vereceğim bir kitap.” —Bookaholic Shay “Tam bir Vi Keeland kitabı.” —Bookgasms Book Blog

Debreli Hasan, 22 yılı aşkın bir süre dağlarda yaşadı. Hükümet kuvvetleri ve Balkanlar’daki milletlere mensup komitacı ve çeteler fellik fellik onu aramalarına rağmen, ne yakalayabildiler ne de öldürebildiler… Eşkıyalık tarihinde başka bir örnek yoktur. Debreli dışında, hakkında sayısız türkü yakılan ve maniler düzülen başka bir eşkıya da yoktur. Debreli’nin tek bir kızanı vardı. Yani, çetesi iki kişilikti! Bunun da başka bir örneği yoktur. Farklı milletlere mensup pek çok bey ve zengini soydu, altınları ve paraları yoksullara dağıttı. Bu ona, halk nezdinde büyük bir şöhret ve koruma kalkanı sağladı. Yaşamı destanlaştırıldı… 20. yüzyılın başlarında Rumeli’den bir Debreli Hasan geçti; destansı ve şaşırtıcı yaşamıyla…

“Musa, açlığın, karnında yarattığı fırtına yüzünden hiç uyuya­mıyor, uyuyakalıp da yemeği kaçırır korkusuyla kendine işkence ederek uyanık kalmaya çalışıyordu. Eski Ermeni mahallesinin derin sessizliği, gecenin bir vaktinde, bir zafer çığlığıyla parçala­nıyor, bu top gibi patlayan gürültü, dakikalarca sürüyordu. “Ek­mek geldi, ekmek” sözleri bu kulakları sağır eden uğultu içinde sık sık bir ateşleyici öğe olarak işitiliyordu. Ermeni mahallesinin üzerinden bayağı ürkütücü bir kasırga gibi geçen bu sevinçli hay­kırışlara belki uykularından sıçrayan birçok kişi anlam veremi­yordu. Bunlar, birkaç ay daha sürecek, sonra, sonrasız susacaktı. Şundan ki devlet, artık o çamurdan ayırtsız ekmek parçacığıyla bulaşık suyundan çorbayı da veremeyecek duruma düşecek, bü­tün bu açlığı yenme umudunun şarkılarını söyleyen yavrucuklar, bir kez daha geldikleri yere, sokağa düşecekler, ölüm onları birer köşede kıstırıp birer çekirge yavrusu gibi çerez diye yiyecekti. An­cak, o günlere biraz daha vardı.” Öksüz Musa, Savaş ve Açlar'ın devamı niteliğinde olan ve Ulusal Kurtuluş Savaşı'nın son yılları ve sonrasına denk gelen süreçte, şehit çocuklarının memleket sathına yayılmış çeşitli öksüz yurtlarında geçen açlık, yokluk ve yalnızlıklarıyla baş etme çabalarını anlatan, edebiyat tarihimizin başyapıtlarından biridir.

Hunter Delucia ile ilişkim tersten başlamıştı. Bir düğünde tanışmıştık; o damat, ben ise gelin tarafındaydım. Gece boyunca bakışmıştık, aramızdaki yoğun çekimi inkâr etmek mümkün değildi. O gece kendimizi otel odamda bulmuştuk. Ertesi sabah, yanlış bir telefon numarası vererek onu Kaliforniya'da bırakıp New York'a dönmüştüm. Onu aklımdan çıkaramıyordum ama son ilişkimden sonra çekici, ukala ve günah kadar yakıcı erkeklerden uzak durmaya yemin etmiştim. Fakat bu çılgın ve muhteşem adam, bir şekilde hayatıma yeniden girmiş ve yaşadığım şehirde sekiz haftalık bir iş almıştı. Üstelik bu süreyi birbirimizi tatmin ederek geçirmemizi önermişti. Sekiz hafta boyunca hiçbir şarta bağlı olmadan, akıllara durgunluk veren bir seks… Kaybedecek neyim vardı ki? Hiçbir şey, diye düşündüm. Bu sadece seksti, aşk değildi. Ama harika planlar hakkında ne derler bilirsiniz…