En Son Eklenenler

“Her şeyi yine unut ve yine iste; uslanmam, yine söz veririm. Neden mi? Çünkü gündüz geceye sadece güneş batana kadar karşı çıkabiliyor.” Prometheus’un şehirdeki cinayetleri artarken Minel Karaer ile Korel Erezli de ortak geçmişlerinde kaybolmaya başlarlar ve en büyük düşmanlarının Prometheus olduğunu görürler. Minel için en acısı, hafızasını kaybetmesinin ardından Korel’i yavaş yavaş hatırlamaya başlaması ve bu esnada aslında hiçbir şeyin düşündüğü gibi olmadığını fark etmesidir. Korel ise iki duygunun ortasında sıkışıp kalmıştır: merhamet ve intikam. Minel’in bir karar vermesi gerekir; ya geçmişini görmezlikten gelip yoluna devam edecek ya da geçmişiyle yüzleşip geçmişe koşacaktır. Savaşmayı bir kez kafasına koyan Minel, Korel’in de yol göstermesiyle Prometheus’un peşine düşer fakat bu ölüm dansında Prometheus’un ona hazırladığı sürpriz kimsenin tahmin edemeyeceği türdendir. “Her şeyi yine unut ve yine iste, uslanmam, yine söz veririm. Neden mi? Çünkü gündüz geceye sadece güneş batana kadar karşı çıkabiliyor.” “Benim kalbim pusulam. Ben pusulamı küçük bir kız için kaybettim ama yok etmedim. Fakat o boşluğu iyilik ya da kötülük için yine küçük bir kız uğruna hep var edeceğim, söz veriyorum.”

Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (AÖF) Bizans Tarihi Dersi Ünite Özetleridir.

İslami hareketin aksiyon adamı... 20. asırda Kur'an-ı Kerim'e ve çağın gereksinimine yepyeni yorumlar getiren, İslam ümmetine öncülük eden büyük bir lider... Her şeyden önemlisi Allah'ın davası uğruna Mısır firavunlarının zindanlarında en ağır çile ve işkencelere maruz kalan ve nihayetinde tertemiz ruhunu Allah'a teslim ederek onun yolunda şehit olan adanmış bir ruh... 20. yüzyılın önemli düşünürlerinden olan Kutub, davası uğruna bütün sıkıntı ve güçlüklere göğüs geren, hatta bu yolda canını vermekten dahi çekinmeyen, düşünce, fikir ve yaşantısıyla çevresine meşale tutan nadide önder şahsiyetlerden biridir. Kendisini hem dini hem de sosyal bilimlerde yetiştirmiş, inancı uğruna mücadele edip çeşitli eziyetlere maruz kalmasına rağmen üşüncelerinden biran olsun ödün vermeyen tavizsiz bir fikir adamıdır.

Kimsesizliğimin verdiği koca boşluğu dolduracak kadar genişti kalbi. Soğukta kalmış, üşüyen bedenimi ısıtacak kadar güzeldi gülüşleri. Tüm duygularımın yanına iliştirdiğim güvensizliğimi bertaraf edecek kadar cesurdu gözleri. Nereden bilebilirdim bir gelincik çiçeğini kalbimin üzerindeki vatan toprağına ektiğimde hasretle sulayacağımı, güneşine engel olmayayım diye gölgemden uzak tutacağımı? “Gitmek hiç bu kadar zor olmamıştı, hiç bu kadar ağır gelmemişti İnci." Her şey kendi ayaklarımın üzerinde özgürce durmak istememle başladı. İstedim ki parmağımdaki halka boynumda olmasın. Nereden bilebilirdim özgür olmak isterken aşka esir düşeceğimi? Belki de yaşayarak öğrenmeliydim âşık kalplerin esarete hasret gideceğini. “Bana bu son demiştin. Sözünde dur sevgilim, bu son olsun.”