Eserlere Göre Listeleme

-Yalsa En İyi Gençlik Edebiyatı Romanı -Buzzfeed Yılın En İyi Gençlik Edebiyatı Romanı -Ccbc Şeçkisi Elise Dembowski için zorlu işler korkutucu değildi. Aslına bakarsanız zorlu işleri tercih ediyordu. Hayatı boyunca büyük işler, tüm enerjisinin gerektiği projeler üstlenmişti. On beş yaşına geldiğinde hayatının en önemli, en büyük projesine atılmıştı: Havalı olacaktı. Ama ne yazık ki başarısız olmuştu. Feci halde. Ve etrafındaki her şey hızla paramparça oluyordu. Artık Elise'in sosyal hayatı eskisinden de berbat durumdaydı, tabii bu mümkündüyse. Ve bir gece sokaklarda başı boş dolanırken bir gece kulübüne rastladığında, varlığından haberdar bile olmadığı bir dünyanın kapılarını aralamıştı. Âdeta bir gecede her şey değişmiş ve okulun ezik lise ikinci sınıf öğrencisi en popüler DJ'e dönüşmüştü. Elise nihayet her zaman istediği şeylere sahipti: Arkadaşlar, popülerlik ve hatta belki aşk… Ta ki gerçek hayat tüm bunları elinden almaya kalkana kadar. Şaşırtıcı derecede keyifli ve farklı bir anlatıma sahip Leila Sales'tan kişilik, ilişkiler ve müziğin birleştirici gücü hakkında hayat dolu bir roman. "Tüm uyumsuzlar için umut dolu bir roman." -Kirkus Reviews, Starred Review- "Sales'in romanı tek kelimeyle mükemmel." -MTV.com- "Elise'in kendi ağzından anlattığı bu hikâyeyle yetişkin okurlar büyülenecek ve duygulanacak... Genç okurlar, Elise ile duygusal olarak bir bağ kuracaklar." -Booklist, Starred Review- "Heyecanlı ve karşı konulmaz. Bu kitap bir şarkı olsaydı yüksek sesle tekrar tekrar dinlerdim.." -Sarah Mlynowski, Tam Ayağıma Göre romanının yazarı- (Tanıtım Bülteninden)

Bu Sefer Lila Olsun Saçlarım’ın ortaya çıkışında Suavi Kemal Yazgıç’ın beni sıklıkla arayıp hikâye yazmamı telkin etmesinin büyük rolü var. Yavaşlamamıza, ülke olarak başımızdan geçenler üzerine düşünmemize izin vermeyen ortamı göğüsleyerek her telefondan sonra akıp gelen hikâyeler... Ortada hiçbir not ve yazılı iz yokken muhayyilenin bahçesinde doğaçlama boy veren babalar, oğullar ve türlü çeşit kadınlar. Hatırlamanın büyüsü, hikâye sağanağının altına el tutmanın tecrübesi...   “Günlüğüm varlığımın eviydi bir bakıma. Kaybolan tarihimdi. Kısa gibi görünen ama içine yeryüzünün bütün kaygıları, altüst oluşları, heyecanları, acıları, sevinçleri sığmış olan esaslı bir tarih. O yaşta sıradanlığın farkına varamıyor insan, fevkalade geliyor her yaşanan. Hayatlarımızın karartıldığı anlar da, cüce dünyaya karşı koyan küçük yüce sevinçlerimiz de, ödediğimiz bedeller de kaydedilmişti. İnsanın başına gelenlerden daha değerli bir hazinesi olamayacağına göre bir hayat, giden defterle yok olmak üzereydi demek ki. Kendiliğime ait binanın inşa edilişinde kullanılacak harç, kayıt altına aldığım ayrıntılardan ibaret olduğuna göre varlığım dağılıp giderdi artık. Artık kim olduğumuzu söyleyecek bir şahit bile yoktu. Birden Avrupa şehirlerinde turist ruhuyla oradan oraya sürüklenen temelsiz, iskeletsiz, her an yere yığılacak bir bedene dönüşmüştüm. Karşılıklı olarak birbirimizin aynasına bakacak gücümüz olduğunda, işte o zaman başkasıyla ilişkide hakiki bir alışveriş olabilir. Evvelim olmayınca üzerine yeni şeyler koymak mümkün mü? Her şey kâğıt üzerindeyse zaten yoksun der, bilmenin erbabı ama…”

Radyo Tiyatrosu

Bebe Tavşan ile Bebe Porsuk ormanın derinliklerinden gelen, gürlemeyi andıran bir ses duydular ama bunun ne olduğunu bir türlü anlayamadılar. Bebe Tavşan korkuya kapılıp aklına bir sürü dehşet verici şey getirdi ama cesur Bebe Porsuk sesin kaynağını keşfetmeye kararlıydı. Ne dersiniz? Sesin kaynağına ulaşabilecekler mi?