Yazara Gore Listeleme

Hayata ve İnsana Dair Denemeler… Bu kitap, çok boyutlu bir sanatçının okuyarak, besteler yaparak, filmler çekerek, romanlar yazarak ve hepsini halkla iletişim halinde üreterek yaşarken birikmiş sözlerinin süzülmesinden oluşuyor. Ayrıca, bu ülkede yaşamanın; bu yollarda seyahat etmenin, bu televizyonları izlemenin, bu sokaklarda yürümenin izlerini taşıyor. Livaneli bu kez, yıllar boyunca biriktirdiği bilgiler, karşılaştığı gerçeklikler, tanık olduğu durumlar arasında ilgiler kurarak, kimi sorunlar üstünde düşünüyor. Her insanda olduğu gibi onda da dış dünya bu şekilde zihnine yansıyor.

Bu kitapta, körlerin toplumla sağlıksız şekilde yürüyen ilişkileri bütün yönleriyle sosyal psikolojinin en verimli çalışma alanlarından birisi olan tutumlar çerçevesinde ele alınmakta, körlerin toplumsal ilişkileri temel olarak "bilgelik-çaresizlik" ikilemi içinde sunulmaktadır. Kitapta gözlerin görmemesinin gelmiş-geçmiş en büyük Arap Edebiyat ustası, en büyük Arap Edebiyatı eleştirmeni olmaya ya da Nobel Fizik Ödülü almaya engel olmadığının öyküsünü okuyacak; Democritos, Bay Dühring, Ostrovski, Rodrigo, Borges, Ray Charles gibi pek çok kimseyi bir başka yönüyle tanıma olanağı bulacaksınız. Toplumu körler merkezinde görmeye ve tanımaya istekli, geniş ve zengin içerikli bir tarihsel inceleme olan kitap, eğitimciler, toplum bilimciler ve tarihçiler gibi birbirinden farklı ilgi alanları olan çevrelere hitap etmektedir.

Bellatin’den gizemli ve huzursuz edici bir hikâye Kendine has yazı dili “Bellatinesco tarzı” olarak nitelenen Meksikalı yazar Mario Bellatin’in Türkçedeki yayımlanan ikinci kitabı Çin Daması, gizemli ve huzursuz edici bir hikâye. Anlatıcı bir jinekolog. Elli sekiz yaşında, saçları seyrelmiş, kilosu artmış ve pek iyi görmüyor. Onun için gerçekten önemli tek konu, yaşlanmak. Karısıyla sıradan bir yaşamı, evliliğinden memnun olmayan bir kızı ve uyuşturucu kullanan bir oğlu var. Randevuevleri ve masaj salonlarında zaman geçiriyor. Sakin sakin dillendirdiği yaşamındaki belki de en tuhaf nokta, hastalarından birinin küçük oğlunun anlattığı hikâye. “Varlığımı hissettiğini sanmıyorum. O zaman kolayca çantamı açarak sakinleştirici bir iğne hazırladım. Koşullar göz önüne alındığında sakinleştirici ilacın alışıldık dozun üstünde olması uygun göründü. Oğlumun tepkisinin beklenenin tam tersi gelişmesi beni şaşırttı. Kaygı belirtileri göstermeye başladı. İğneyi yaptığım kolunu sertçe silkelemek istiyordu. Kuvvetle kavramam gerekti. Bir süre sonra kasılmalar başladı. Birkaç santim uzaklaştım, oğlumun bedeninin düzenli bir şekilde sarsılmaya başladığını gördüm. İlk işim şırıngayı ve boş ilaç şişelerini kâğıda sarmak oldu. Sonra çantama yerleştirdim.”