Yazara Gore Listeleme

Ruhsal çözümleme, ünlü Rus yazarı Dosteyevski'nin hemen hemen tüm yapıtlarının ana eksenini oluşturur. Başkasının Karısı, Dosteyevski'nin "Kıskançlık" üzerine kurduğu ve onun, ruhsal çözümlemenin ustası olduğunu kanıtlayan uzun öykülerinden biridir. Dostoyevski, kitabın ikinci uzun öyküsü olan Dürüst Hırsız'da ise bir terziyle bir hırsızın insani dramını aktarıyor.

Üzülmeyin dostlarım ezbere bilirim latince sözcüklerini hayvanlar ansiklopedisinin adını bilmemiş olmaktan utanmayacağım asla tabutumun içine girecek ilk böceğin

Anne ve babasını köyde bir trafik kazasında kaybeden Hatice, ağabeyi, dedesi ve ninesiyle geldiği İzmir'de okumak, art arda uğradıkları sahtekârlıklardan, dolandırıcılıklardan kurtulmak, insanca bir yaşama kavuşmak için büyük bir mücadelenin içinde bulur kendini. Ağabeyiyle girdiği bu büyük savaşta, çok sevdiği ninesinin ölümü tam onu hayattan soğutmuşken, eski ve hiç görmedikleri bir akrabaları sayesinde hayata yeniden tutunurlar... Hatice ve ailesi için güzel günlerin başlangıcı, zorlu bir aşkın da habercisi olur. Bu aşk, Hatice'nin hayatında, teyze kızının dışında, en yakını ağabeyi Mahmut'un bile bilmediği bir SIRRI hayatı boyunca büyük bir yük, hem de bir LEKE olarak saklamak zorunda bırakır. O sır, evlendiği ve deli gibi sevdiği adamın, kızının babasının sonu olur. Biricik kızı Zeynep'in de hayatını karartır. Ömür boyu bu sırrı altında ezilen Hatice, iki sevda arasında kalır. Bir anda hayatına ilk giren ve yok olan Süha, öte yanda Dr. Yılmaz... Bir yanda herkesten sakladığı büyük SIRRI, öte yandan kızı ve geleceği. Ölüm ile yaşam arasında son karar Hatice'nindir... Mutlu günler, ensest bir ilişki, kanser, ölümler, ayrılıklar, aşklar, yaşam içinde ne gerçekler varsa İki Sevda Arasında yaşanacaktır ve yaşanır...

Meydandaki çay bahçelerinden birine oturmak geldi içimden sonra. Çünkü Erdek bir kitap olsaydı, bu çay bahçeleri ilk cümlesi olurdu onun. Gelindi mi oturulmalıydı. Bir çay, birkaç sigarayla, kıyıda kayığında ağ onaran, çapari kösteği hazırlayan balıkçıları seyretmek, bir tost isteyip, bacaklarıma sırnaşan kedilere atmak, yakın masalarda konuşulanları dinlemek, birini bekliyormuş gibi ikide bir saate bakmak iyi gelebilirdi. Gelmeliydi en azından.Yine yaz akşamları. Yaralı tekneler, küflü sesler. Erdek’te çay bahçeleri, bıkkın orkestra, tatsız garsonlar. Ezine, Susurluk, Bandırma, burası Ankara, orası Samsun! Yalandan bayılanlar, bilmezden gelinenler, kaybolan dayılar… Uykusunda ağlayan adamlar, pişmanlar, yorgunlar. Para için mırın kırın, laf dokunduran konuşmalar. Nerede bu Türkan Şoray? Mahir Ünsal Eriş, sokaktan gelen gürültüyü, bangır bangır Yıldız Tilbe dinleyen evleri resmediyor. Bi gevezeleşip bi susanları, “iyi olalım be ne olur” diyenleri, helallik isteyenleri anlatıyor. Olduğu Kadar Güzeldik, gazoza doğru çocuklaşan hikâyelerle çağlıyor, zamana dokunuyor. Eriş, hüzünlü mağlupların iyimser yazarı olmaya devam ediyor.