Eserlere Göre Listeleme

Bir vakitler, erkeklerle kadınlar madenî kanatlar üstünde göklerde uçar iken, ördek ayakları takıp denizlerin dibinde yürür iken, balinaların konuşmalarını, yunusların şarkılarını dinler iken... bütün bunlarla büyük ölçüde ilgisiz, dolayısıyla mutlu bir kadın yaşar idi. Bu kadının işi öykü anlatmaktı," diye başlıyor Bülbülün Gözündeki Cin. Ancak hiç de eskilere ait bir masal anlatmıyor A.S. Byatt. Hikâyenin kahramanı, bir konferansa katılmak için İstanbul'a gelen orta yaşlı, akıllı uslu bir edebiyatçıdır. Kapalıçarşı'daki bir dükkândan eski püskü, toz içinde bir çeşmibülbül satın alır. Gelgelelim çeşmibülbülün içinde bir cin vardır. Ve hiç de "akıllı uslu" olmayan bu Cin, kadının hayallerini bir bir gerçekleştirecek, ona yaşamının en güzel anlarını, hayatının en büyük sürprizini yaşatacaktır. Masallarda kahramanların masumiyeti sınanır; uzun yolculuklara çıkar, zorlu görevler başarırlar. Ancak nedir bütün bunların sonunda elde edilen? A.S. Byatt, Bülbülün Gözündeki Cin'de yer alan her biri birbirinden güzel beş hikâyede, o kadim anlatıları yeniden kurgulayarak gizilgücünü ortaya çıkarıyor ve rengi solmuş günümüze, yani "şimdi"ye taşıyor. Masalların, bilinçaltımıza, cinsel arzularımıza ve aşmakta zorlandığımız güçlüklere paralel dünyalarını kullanıyor. Doğal ile doğaüstü, gerçek ile hayal gücü arasındaki etkileşiminin, mümkün olmakla kalmadığını, kaçınılmaz olduğunu gösteriyor.

Selamlar ki, şeker dudaklıların vuslatı gibi içtendir, elbette onadır. Hasretler ki, âşıkların avazı kadar yanıktır, elbette onadır. Övgüler ki, özlem sözlerince füzûn ve arzular ki sevgililerin saçları misali uzun, ona, hep ona, hep onadır. O ki güldür, o ki sevgilidir, bütün mecburiyetler onadır. Çölde alevlerle küfürler kavururken insanlığı ve bir gün ortasında kızıl kayalara çarparken vahşetlerin tutuşturduğu dalga dalga nefesler, bir melek adını andı onun. Sözcükler henüz yetim, sevgiler hançer sokumlarına mahkûmdu. Goncalardan kan damlıyordu gülistanlara ve çırçır böceklerinin rüya aralığında cinayetler işleniyor; babalar kızlarını toprağa diri diri gömüyordu. Cinnet karargâhına dönen yüreklerde hep aynı boşluk vardı ve masum kelebekler çarmıha geriliyordu, yalnızca masum oldukları için... Zaman öyle bir zaman, mekân öyle bir mekândı… Ebabiller kara yere kararken Ebrehe'nin fillerini, gonca ana rahminde yetim kalıverdi. Kâbe'nin duvarını bir kırlangıç kucaklamıştı oysa, çığlık çığlığa… Ardından bir şair kollarını açıp haykırmıştı: "Yaklaşıyor yaklaşmakta olan!.. Yaklaşıyor yaklaşmakta olan!.. Yaklaşıyor yaklaş…" Avizesi cevzâ, ışığı dolunay idi gecenin... Yaklaşmakta olan, bir gül olup açtı ve yeminler edildi ömrüne. Gül açınca taşırdı insanlığın sevinç ırmaklarını ve dünya ilk kez dünya olduğunu hissetti. Bir bülbül gülün aşkına yanmış, yanmaktan kana boyanmıştı. Anlatıyordu: Zamân o gül gibi gül görmedi zamân olalı Gülün güzelliği dillerde dâsitân olalı Peygamber Efendimizin hayat hikâyesi… İskender Pala'nın güçlü kaleminden… (Tanıtım Bülteninden)

Müzik dünyamızın önemli sanatçılarından Bülent Ortaçgil'in hayatı.... "Şık Latife"den "Benimle Oynar mısın"a "Suna Abla"dan "Kediler"e, "Çığlık Çığlığa"dan "Beni Kategerize Etme"ye, "Sensiz Olmaz"dan, "Bu İş Çok Zor Yonca"ya açılan ve eskimek bilmeyen parıltılı şarkılarıyla pop müziğimizin en önemli yaratıcılarından biri Bülent Ortaçgil. Orhan Kahyaoğlu, elinizdeki kitapta, ülkemizin müzik yazarlığı serüveninde örneğine az rastlanan araştırmacı yaklaşımla, Ortaçgil şarkılarının ve Türk Pop Müziği'nin derinliklerine iniyor, bir senteze ulaşıyor. Sanatçının özel yaşamına dair ilginç notlarla birlikte Türkiye'nin siyasi-kültürel tarihinin Ortaçgil'in çalışmalarına yansımalarını da ele alan Ayrı Düşmüşüz Yan Yana, müzik dünyamızın önemli sanatçılarından birine odaklanan temel bir kitap.

Büyük usta Cengiz Aytmatov; Türk okuru ile ilk kez buluşan bu öykülerinde küçük insanların büyük toplumsal kırılmalarda yaşadığı yıkıcı savrulmayı, keskin bir yalınlıkla gözler önüne seriyor. Bulgar Kızı’nda, tüm dünyayı kasıp kavuran büyük savaşın hayatını altüst ettiği genç bir kızın kendisine sığınak arayışını anlatan Aytmatov; eski dünyanın un ufak olduğu, acı ve ölümün yok edici bir gölge olarak insanlığın üzerine çöktüğü bir dünyada var olmanın anlamını sorgularken yitirdiklerimiz ve muhafaza edebileceklerimize dair bir arayış teklif ediyor. Talas’ın Kıyısında’da ise okurunu hüznün öfke, pişmanlığın ise taze umutlar ile iç içe geçtiği, tanıdık ancak bir o kadar da kendine has bir baba oğul hikâyesine ortak ediyor. İnsanın doğa ile sürüp giden mücadelesindeki değişimi, modernleşmenin hayatlarımıza sinen o cüretkâr tavrını Beknazar’ın oğlu Alımbek ile yaşadığı çatışmayla anlatan Aytmatov, tüm bu mücadeleye rağmen hiç yitirmediğimiz doğa ile uyumlu olma becerimizin ona hükmetmeye, zarar vermeye ve yok etmeye evrilişine yaktığı ağıtı Beknazar’ın gözyaşlarında okuruna sunuyor.