Yazara Gore Listeleme

a yeterince iyi değilim. -İnsanlar ne düşünecek? -Herkes bana bakıyor, sakin olmalıyım. -Komik görünüyorum! Kendimi toparlamam lazım. -Eyvah rezil oldum, şimdi ne yapacağım? düşünceleri size tanıdık geliyor mu ? Tabii ki geliyor çünkü hepimizde olan düşünceler. Hikâyemize sahip çıkmamız zor olabilir ama bu, hayatlarımızı ondan kaçarak geçirmek kadar zor değildir. Savunmasızlıklarımızı kucaklamamız tehlikelidir ama sevgi ve keyiften vazgeçmek kadar tehlikeli değildir. Hangisi daha risklidir? İnsanların ne düşündüğünü bırakmak mı, yoksa gerçekten nasıl hissettiğimizi, neye inandığımızı ve kim olduğumu bırakmak mı? Bütün kalbimizle, kendimize dürüst olarak yaşamak hayatlarımıza inanılmaz bir değer katar. Sabah uyanmak ve "ne halledilmemiş ve ne kadarı tamamlanmamış olursa olsun, ben yeterliyim" diye düşünmek ne kadar rahatlatıcıdır. Gece yatağa, "evet hatalarım var ve bazen de korkuyorum ama bu benim özümde iyi kalpli bir insan olduğum gerçeğini değiştirmez" diye düşünerek girmemiz gerekir. Bu kitap bir kişisel gelişim kitabı değildir. Hayatı bütün kalbinle, kendine dürüst olarak yaşama devrimine katılmak için bir davettir. Her birimizin "Benim hikâyem önemli, çünkü ben önemliyim" demesiyle başlayan küçük, sessiz, temel bir harekettir. Dağınık, kusurlu, asi, hayatında bir sürü hatalar yapmış, ama aslında altın kalpli, zarafet dolu ve keyifli yaşamlarımızla sokaklara dökülebileceğimiz bir harekettir. Öyle değilken her şey yolundaymış gibi yapmayı bıraktığımızda gelen özgürlükle beslenen bir harekettir. Ve gerçek kişiliğimizle buluşmak için içimizden yükselen bir çağrıdır. "Bu önemli kitap İnsanlar ne düşünecek? demekten Yeterliyim demeye, ömür boyu süren bir yolculukla ilgilidir. Brownın asıl araştırmayı içten bir hikâyecilikle harmanlama konusunda benzersiz yeteneği Mükemmel Olmamanın Hediyelerini okumayı çok deneyimli bir dostla eşsiz bir sohbete dönüştürüyor."

"Hiç uykum yok. Hiç uyuyamıyorum. Domuz gibi içiyorum. Ama gözlerimi kapalı bile tutamıyorum. Sabaha beş saat var. Annemi düşünüyorum. Nerededir şimdi? Aynada kendime bakıyorum bazen. Ve tek kelime etmesem bile vücudum yaşadıklarımı, hayattan ne anladığımı anlatmaya yetiyor. Sağ omuzuma kendi çizdiğim kelebek, beğenmediğim için üzerine attığım çarpı işareti ve altında aynı kelebeğin bir Japon tarafından çok daha iyi işlenmişi. Sol dirseğimin iki parmak yukarısındaki kurşun yarası. Bileklerimdeki otuz dört dikiş. Medeniyeti bir aralar, herkes gibi yaladığımı kanıtlayan apandisit ameliyatımın izi. Ve sırtımı kaplayan, Tanrı'nın yüzü. Bilmiyorum... Hızlı yaşadım. Ama genç ölmekten çok, hızlı yaşlandım! Ama hayattayım. Kayra, bir gün bana 'Mutsuzluğuna hiçbir çare aramıyorsun' demişti."