En Son Eklenenler

Çalışmalarıyla sosyolojinin sınırlarını genişleten, yüzyılın en parlak sosyologları arasında sayılan Zygmunt Bauman'ın en önemli kitaplarından birini sunuyoruz:Modernlik ve Müphemlik. Bauman'a göre yaratıcılık, müphemlikle yakından ilişkilidir; müphemliğinse her zaman modernlikle ikircimli bir ilişkisi olmuştur. Modern proje bir yandan şeyleri adlandırmak, sınıflandırmak, düzenlemek ister; baş düşmanlarından biri bu sınırları ihlal eden, adlandırmalara direnen, kafa karıştıran müphem konumlanışlardır; öte yanda dönüp dolaşıp müphemliği tam da kendi üretir. Müphemlikse, moder projenin bu ''bahçecilik'' özlemleri karşısında, çeşitli stratejiler üreterek hayatta kalmaya çalışır; kimi zaman kraldan çok kralcı olur, Alman'dan çok Alman olmaya çalışan Yahudiler gibi en mülayim olmaya çalışırken farkında bile olmadan düzene karşı bir tehdit olur; Kafka'nın garip bir öyküsünde ifadesini bulur; Simmel'in, Freud'un kuramlarında ve hayatlarında ortaya çoıkar... Bir ucu Soykırım'a varabilir, öteki ucu ise modernliğin ürettiği en yaratıcı, en zengin edebiyatlara, fikirlere, eserlere ...Müphemlik modernliğin hem iflası hem başarısıdır. Bauman, anlattığı hikayenin bir parçasıdır aynı zamanda. O, Kızıl Ordu saflarında Faşist Almanlara karşı savaşmış bir komünistti. Savaştan sonra sosyalist ütopyanın sadık bir bürokratı olarak uzun yıllar çalıştı. Ancak Bauman, modernist toplum projeleri iflas etmeye başlamadan bu projelere olan inancını yitirdi, itirazını dillendirdi .Dolayısıyla ordudan va Varşova Üniversitesin'nden atıldı; sonra da Polonya'dan göç ederek, Batı Avrupa akademilerinde çalışmaya ve yazmaya başladı. Bu hayat hikayesinin izleri kaçınılmaz olarak düşünürün yapıtlarında ortaya çıkar. Doğu'dan Batı'ya; askerlikten sivilliğe; modernist sosyalist toplum projesinin neferliğinden, Batı akademilerinde düşünce ağırlıklı bir hayata geçiş, düşünürün düşünsel anlamda modernden postmodernde geçişin paralel izlekleridir...Şu da var: Bauman kendini bu günde sosyalist olarak tarif

Baş rollerinde Türkan Şoray ve Kadir İnanır'ın yer aldığı 1977 yapımı bir film. Barazoğlu İhsan Bey'in karısı Dila Hanım bir arazi anlaşmazlığı yüzünden kocasını vuran Karadağlı Rıza'yı öldürmeye yemin eder. Bir rastlantı sonucu, hiç tanımadığı Rıza ile karşılaşır. Onu büyük bir aşkla bağlanır. Rıza da Dila Hanım'a büyük bir aşk beslemektedir. Ancak onun kanlısı olduğunu öğrendiğinde Dila Hanımı zor bir karar beklemektedir. Mağrur ve güçlü Dila Hanım, gururlu ve kendine güvenen Karadağlı Rıza'ya karşı aşkını mı görevlerini mi tercih edecektir? Sevgi, kin ve düşmanlığa, geleneklerin, törelerin baskısına rağmen bu sevda var olabilecek midir?

Süha Oğuzertem, “Karakterin Sıfır Derecesi: Sodom ve Gomore’de Aşk, Ahlak ve Millîlik” başlıklı makalesinde Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun Sodom ve Gomore romanını metnin davetine uyarak psikanalitik, feminist, çevreci ve etik eleştiriler çerçevesinde inceliyor.