Yazara Gore Listeleme

Ahşap Konak: (3 Perde) Necip Fazıl'ın 1960 İhtilalinden sonra girdiği hapishanede yazdığı ikinci piyes olan Ahşap Konak, giderek yozlaşan ve ahlakî değerlerinden uzaklaşan bir toplumu, çekirdeğinden gösteren bir temsildir. Ahşap Konak, her katında üç neslin ayrı ayrı fakat birarada ve aralarındaki korkunç anlayış ve yaşayış uçurumu içinde yaşadığı bir mekânı temsil ederken, zaman boyutunda, 1950 sonrası Türk cemiyetinin tezatlar içindeki içler acısı halini sembolize etmektedir. (Tamamlandığı tarih: Eylül 1960, Balmumcu Garnizonu)

Kan... Kan emmeliydi... Bu ihtiyaçla titriyordu. Kana gereksinimi vardı... Bu tutku içini kapladığı zaman önüne geçmenin imkansızlığını biliyordu. Gözleri her zamanki gibi karanlığa uyum sağlamıştı. Etrafına bakındı. Oturma odasının mobilyaları cehennemin alevleri gibi etrafını sarmıştı. Soluk soluğa ve titreyerek koridordan geçip katın arka tarafındaki yatak odasında uyuyan karı kocayı uyandırmaması gerekliydi. Bu gece özellikle gürültü çıkarmaktan kaçınmalıydı. Bir gölge gibi koridorda kaydı. Cinayetler birbiri ardına işleniyordu. Ve seri cinayetler işleyen katil, sanki simgesel olarak her cinayet mahalinde bir de kedi leşi bırakıyordu arkasında... Şimdi koca İstanbul kentinde herkes bu sapık kedi katilinden söz ediyordu. Polisin bütün faaliyetleri sonuç almaya yetmemişti.Sapığın peşine bir deneyimli, diğeri ise mesleğe yeni girmiş iki genç gazeteci de düşmüştü. Osman Aysu'dan heyecanın doruklarda dolaştığı yeni bir gerilim romanı.

“Kitapçı Mendel”de Café Gluck’ın müdavimi kitap sihirbazı ve komisyoncusu Galiçyalı Yahudi Jacob Mendel’le tanışıyoruz. Her şeyi kartoteklere kaydeden kütüphanecilerin raflarını, kitapçıların depolarını onlardan çok daha iyi bilen Mendel, herhangi bir kitabın yazar, fiyat, yayınevi gibi bilgilerini ezberden söyleyebilen bir ayaklı kütüphane, bir bellek devi âdeta. Kahvehanenin tuvaletlerine bakan yaşlı Bayan Sporschil’den öğrendiğimize göre, güncel olaylarla ilgilenmeyen, gazete bile okumayan Kitapçı Mendel’in sonunu getiren Birinci Dünya Savaşı oluyor. Ajan olduğu sanısıyla gönderildiği toplama kampında iki yıl kalan Mendel, toplama kampından çıksa da akıl sağlığını ve bilincini geri kazanamıyor. Kahvehanenin el değiştirmesiyle de tüm hayatı boyunca yaşadığı, kitaplarını okuduğu mermer kaplı masasından kovuluyor ve ölmek için dönünceye kadar da bir daha geri gelemiyor. “Geçmişe Yolculuk”ta Birinci Dünya Sava şı’nın çıkmasıyla ayrı düşen ve yıllarca görüşemeyen iki eski sevgilinin geçmişe yolculuğu anlatılıyor. Ludwig kimya yükseköğrenimi bitirdikten sonra çalışmaya başladığı fabrikanın yöneticisinin eşine âşık oluyor. İşle ilgili önemli bir görev için iki yıllığına Meksika’ya gitmesi gerektiğinde ondan ayrılacağı için duyduğu büyük üzüntü uzun mektuplaşmalarıyla az da olsa diniyor. Uyuşmuşçasına çalışan ve sevgilisine kavuşma hayaliyle yaşayan Ludwig, Avrupa’da başlayan Birinci Dünya Savaşı nedeniyle uzun süre ülkesinden ve sevdiği kadından haber alamayınca Meksika’da evleniyor ve iki çocuğu oluyor. Almanya’nın yenilgisiyle sonuçlanan büyük savaş bittikten bir süre sonra, Berlin’e bir görev için gönderildiğinde buluşan iki eski sevgilinin konuşmalarında geçmişin küllenmiş anıları canlanıyor. Geçmişi anmak için gittikleri Heidelberg’de kafatasları, haçlar ve eski Reich işaretlerinin yer aldığı bayraklarla donanmış askeri bir grubun gösterisine tanık oluyorlar. Ludwig de, tı