En Son Eklenenler

Töreler uygulanırken kararları erkeklerden oluşturulan aile meclisleri alır, infazları erkekler yapar... Töre genç kızları öldürür, anaları ise yaralar... Kadınlar şiddetin hem önünde hem arkasında mağdur olarak bekletilir! Arkada bekleyen kadınlar analardır... Onlar, çocukları gözlerinin önünde öldürüldüğünde karşı gelemez, direnemez ve ağlamaktan başka hiçbir şey yapamazlar. Çünkü namlular kızların kafasındayken bağnaz gelenekler Demokles'in kılıcı gibi her zaman anaların boynundadır! Her töre cinayetinde genç kızların kanları, anaların acısına karışır... Bu kitap kanları dökülen kızlarla gözyaşları akıtılan anaların kitabıdır... Her töresel ölümün öncesinde kurbanlara, bir ihtimal son sözleri sorulduğunda, hepsinin söyleyeceği bir tek şey vardır:

Türkiye'nin en kapsamlı davası, ülkenin üzerindeki darbe gölgesinin kaldırılması ve ülkenin demokratikleştirilmesi için bir umut olarak başlamıştı. Bu dava ile ilgili bir kitap yazan gazeteci durumun hiç de böyle olmadığını, dalga dalga gelen operasyonların gölgesinde derin devleti ele geçirme savaşının yaşandığını farketti. Yaşananlar, anlatıldığı gibi düne değil bugüne ait bir hesaplaşmaydı. Yaratılanın sivilleşme ve demokratikleşme illüzyonundan öte bir şey olmadığını gösterecek yeni bir kitap yazmaya karar verdi. Bir cemaatin 12 Eylül darbesinden sonra devlet içinde nasıl örgütlendiğini, polis teşkilatını nasıl ele geçirdiğini, karşı çıkanların komplolarla nasıl tasfiye edildiğini, kapalı kapılar ardında birilerinin nasıl "delil yarattığını" yazmaya başladı. Ama kısa süre sonra kurulan bir pusu, hayata geçirilen bir komployla kitabında anlattığı akıl almaz oyunlardan birinin içinde buluverdi kendini. Gazeteci Ahmet Şık Silivri Cezaevi’nde yazmaya devam etti ve PUSU'yu anlattı: "İmamın Ordusu”nu yazmaya nasıl ve neden karar verdi? "Örgüt arkadaşlarımla emniyette ve cezaevi ring araçlarında nasıl tanıştı? Gözaltında, Metris ve Silivri Cezaevi’nde neler yaşadı? Özel yetkili gazeteciler nasıl ve neden saldırdı? AKP ve cemaatin yeni medyası nasıl dizayn edildi? Ergenekon operasyonları konusunda ne düşünüyor? "İmamın Ordusu"nu yazarken hangi belgenin peşindeydi? Bu belge onu neden hedef yaptı? Onu bu belgeyi bulup yayınlamaktan vazgeçirebildiler mi?

"Bundan sonra Seferis - anasıyla babasını kaybetmiş bu Rum- gelip kolumun üzerindeki bu korkunç yaraya uzun uzun baktı. Kaşlarını kaldırarak baktı. Gözlerini kısarak baktı. Ucunda ışıkların çokuştuğu kirpikleriyle baktı. Sararmış benziyle, kıvrışmış saçlarıyla, bakır ibrikleri anımsatan burnuyla baktı. Öyle çok, öyle acımasızca baktı ki bana Seferis, hayır, diyordum içimden ben, bu düzenbaz da işe yaramayacak. Ölüyorum ben, ölüyorum. Ben ki, kurnaz bir hançerin yarasıyla ölecektim. Ne akıl almaz bir belaydı bu. Ne tuhaftı, bir haftadır kanıyordu ve kandı, tazeliğini yitirmemişti. Pıhtı yoktu. Ümit yoktu." Piri, Osmanlı Paşası Yusuf'un komutasındaki gemiyle görevlendirildiği bir kuşatmaya giderken bir düşün peşine takılıp 'Karanlık Deniz'de yaptığı gerçeküstü yolculuğu anlatıyor. Bu masalsı, fantastik roman Yusuf'un dışında üç kişinin daha çevresinde dönüyor: Seyyid, Azat ve Seferis. Bir eski zaman teknesinde dört kişinin gerçek/hayal ilişkileri çerçevesinde gelişen romanda, Yusuf'un bilinci, annesiyle ve ilk aşkıyla, denizle, uzaklarla, haritalarla, kayıp noktalarla, karanlıklarla sarmalanıyor. Efsunlu bir atmosfer içinde süzülen tekne, buğulu denizlerde, sonsuzluğun sessizliğinde dolaşıp, Çıplak Kadınlar Adası'nda demir atıyor. Genç öykücü Faruk Duman bu ilk romanıyla, edebiyat serüveninde yeni bir sayfa açıyor.

‘Namuscular’, Kemal Tahir’in cezaevinde kaldığı yıllarda yazdığı ve cezaevine "namus meselesi" yüzünden düşmüş sıradan insanların dramını derinlikli ve çözümleyici bilgilerle aktardığı romanıdır. Olumsuz koşullar, cezaevlerindeki sömürü, cahillik, yoksulluk, geri kalmışlık ve boyun eğmişlik bu insanların belini bükse de onlar için başkaldırı söz konusu değildir. "Kemal Tahir, Türk tarihi ve toplumu hakkındaki orijinal ve sağlam görüşlerinden hareket ettiği için hem ‘mahalli ağızları’, hem Türkçe’nin küçümsenmiş ve unutulmuş nesir dilini hem de yeni imkanlarını kaynaştırarak ve aşarak kullanabilmiştir. Eserlerindeki eşsiz dil ve üslup güzelliğinin kaynağı bu davranışlardır... Türkçe’nin unutulmuş olan dehası bütün boyutları, zenginliği ve haslığıyla ilk olarak Kemal Tahir’in eserlerinde kendini göstermektedir." Selahattin Hilav