Yazara Gore Listeleme

Giderken Bıraktığım, Yılmaz Odabaşı'nın edebiyat, şiir, siyaset, hayat ve yaşadığımız dünyaya dair kendisine yöneltilmiş sorulara dolaysız, net yanıtlar verdiği seçilmiş söyleşilerden oluşuyor. Kimileri yıllar önce yapılmış ama hâlâ hayat ve edebiyatta bir karşılık içeren, kimileri yeni söyleşilerden oluşan bu kitap, aynı zamanda şair Yılmaz Odabaşı'nın yaşam ve yazın pratiğini doğru anlamak ve doğru okumak isteyeceklerin başvurabilecekleri bir kaynak... (Tanıtım Bülteninden)

Sürgün Çocuk Kitap Açıklaması Erol Erkılıç'ın şiirlerini okuduğumda Edip Cansever'in "İnsan yaşadığı yere benzer O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer" dizelerini anımsadım. Gerçekten de insanın şiiri doğduğu yere benziyor. Erol Erkılıç'ın şiirlerini anlamak için, Dersim'i tanımak gerek. Munzur Çayında alabalığın pırıltısını, gözelerde köpüren kaynak sularını görmek gerek. "Gözyaşını dökmemiştir oysa En çok sevdiği insanları Kavgaya uğurlamanın Ezikliğini yaşamamıştır Hala yaşıyor olmanın" O yöresininin insanı; toprağını, halkını, kavgasını hep sevmiş bir devrimcidir. Nasıl söcüklerini ilmik ilmik örmüşse onurlu ve namuslu bir yaşamı da öyle ilmik ilmik örmüştür. "Ama Kavganın kenarı köşesi yok Ortasında yumruğu sallamak Hakkımız olmalı" Bir yanına Enver Gökçe'nin çağlayan sesini katmış, bir yanında Kemel Burkay'ın engin ve derin söyleyişini, "Ey güneşim Hiç eksilmedi sana sevgim" nerede kavga görse şiirle koşuyor. "Heybemizde acılarımız" İşte Dağı taşı aştı geldi bu sevda Sarhoşluğuma sarılan ilhamdın Hüznüm oldun Sevincim oldun En çok Yüreğimdeki Ambargoyu delen Vefaydın sen... Edip Cansever'in dizeleriyle başladım madem yine onun dizelerine öykünerek bitireyim. Gülemiyorsun Erol, gülmek Bir halk gülüyorsa gülmektir Ne kadar benziyoruz Dersim'e... EMRE GÜMÜŞDOĞAN (ŞAİR-EMEKLİ ÖĞRETMEN)

Analar. Kendilerini çocuklarına adayanlar. Çocuklar. Ne mutlu sevilenlere! Hele farklı çocuklar. Yaygın kalıplar dışı gelişenler. Otistik ya da başka özellikli çocuklar. Kendi dünyalarıyla. Sevgi, bilgi, emek, sabır gerektiren süreçler. Beş kadın. Farklı coğrafyalardan, aile yapılarından. Umut verici hamleler. Yılmadan. Mücadele/ler. Buluşmaları… Olumlu, ufuk açıcı bir roman. Yalın, donanımlı, amaca dönük anlatım. Sağ olsun Muhsine Arda. Kararlı, verimli. Özenle yazmış, ilgiyle okudum, coşkuyla öneririm. Farklarla zenginiz. Ne mutlu farkına varanlara!

Şimdi bir rüya kadar uçucu, bir hayal kadar uzak, hatırlayış kadar tehlikeliyiz. Bir varlık kendisini başkasının elinde yaratabilir mi? Sekiz yüzyıl önce Artuklu sarayında El-Cezerî isimli mühendisin yaptığı karmaşık robotların can kazandığı büyülü bir masala yolculuk yapıyoruz Hatırla’da. Zulmün, adaletsizliğin hükmüne son vermek, şenliğin ve neşenin hüküm sürdüğü bir hayat kurmak düşündüğümüzden daha kolay olabilir mi? Sokaklarda dans eden bir kız çocuğu acımasız tiranların zulmünü yıkabilir mi? Evet, diyor Hatırla. Çünkü sokaklarda dans edilmediği zaman orada kan akıyor. Arka arkaya sıralanan sürprizlerle birbirine geçen, birbirine bağlanan sekiz yüz yıllık iki serüvenin şiirsel romanı Hatırla. Zamanın yalnızca bir hatırlama yolculuğu olduğunu fısıldıyor bize. Umudun son kırıntısı da tükendiği zaman kapımızı omuzlayıp ruhumuzu ele geçiren bir aşkı tarif ediyor. Cibeş İso, Zakir, Suzan, Samet, Kedi Şulbu... Her biri kendi aykırı dünyasından çıkıp hatıralarınıza ortak olacak. En umutsuz olduğunuz zaman, çok uzaklarda kaldığını, unutulup gittiğini zannettiğiniz o şifreli sözü fısıldayacaklar size: Hatırla... İsmail Güzelsoy Hatırla’da yine bizi bir anlatı şölenine davet ediyor.