En Son Eklenenler

En mahrem bir gecenin, en matemli anında akıyordu gözyaşları. Sırların habercileri, hızına yetişemiyordu gözyaşlarının. Çok konuştuk, biraz da susalım. Susalım ve ağlaşalım. Aşkın Gözyaşları sağanağında, yitik cennetimize yol bulalım."5 Aralık 1273; Mevlâna gördüğü rüya ile kan ter içinde uyanır.Şems'in seneler önce kaldığı odaya girer.Taş duvarlar, tahta sedir, acem kilimi, odada her ne varsa hepsi Şems kokmaktadır.Bakışları duvarda gezinir.Senelerdir, hiçbir şeyin asılı olmadığı duvarda, bir levhayı fark eder.Okur yazıyı, kopar çığlık, atar kendini avluya.Karla kaplı taş zemine, yüzüstü düşüp bayılmıştır. "Ömrüm boyunca kaç kitap okudum bilmiyorum, lakin 'Aşkın Gözyaşları'nı okuduktan sonra anladım ki, meğerse ben hiç kitap okumamışım ve kara cahilmişim, "Şems ve Mevlana" hakkında...Teşekkürler Sinan hocam..." Murat Göğebakan

Müjde ile Şener birbirlerine âşıklar... mış. Çok eskiden. Aslında bütün mahalle biliyormuş ama şimdiye kadar susmuşlar. Hatta Şener'in karısı Hümeyra da biliyormuş ama... Sonra Serra, Lale ve Ayşenil hep buluşuyorlar da, Suzan'la Lale küs ya... Ama o da başka bir hikâye. Tabii onun da aslı ortaya çıkıyor zaten. Hiçbir şey gizli kalmaz ki Cihangir'de. Özgü ile Oktay da yolda karşılaştıklarında... Tabii Oktay da bir garip çocuk, babası bir âlem, annesi başka. Kız kardeş dersen hepten... Kremler de kremler, illa daha güzel, illa daha genç olacak. Cihangir bambaşka bir dünya. Çocukluğumuzun mahallesi ya da çocukluğumuzda öyle olmuş olmasını dilediğimiz masum bir İstanbul ara sokağı. Hiç olmuş muydu böyle masumiyetlerimiz, yoksa hepsi, siyah-beyaz bir filmin çiziklerle dolu, koptukça makiniste ıslık çaldığımız, tamir edilip oynatılmaya devam eden yıpranmış bir kopyası mıydı? Kimbilir, Gizli Aşk Bu, kim söyleyebilir, kim anlatabilir? Zeynettin Maraş'ın bu nihavent eserini Mediha Demirkıran hepimiz için seslendiriyor...

"Hayat işte bunlardan ibaretti. Küçük bir kızın hasreti, bir kadının uyanışı, onun annesini gömdüğü gece ölümün gözlerine bakıp orada hayatı görmesi. Bunlar dışında hiçbir sır, hiçbir kehanet yoktu. İnsanın kendini bir nehrin akışına cesaretle teslim etmesi vardı. Genç kızlığının odasındaki karyolaya uzandı. O kadar bilinçliydi ki, usulca yaklaşan uykunun ayak seslerini bile duyabiliyordu. Ama uykuya izin vermeden telefonu aldı eline, Ertuğrula yollanacak mesajı yazdı: "Şehirden ayrılma, konuşmamız gerekiyor." Bir yıkımın, bir kaybın ardından Eskişehirdeki baba evine sığınmıştır Arda. Eşi Aliyi İstanbulda bırakmış, onunla, hatta hayatla bağını koparmıştır. Bir yıl sonra İstanbula, yanında kendisine emanet edilen bir çocukla dönmeye karar verdiğinde nelerle karşılaşacağından habersizdir. Ali farklı bir boyuta geçmiş, hayatında yeni bir sayfa açmıştır. Ardayı şaşırtan, bu değişimden çok, Alinin hayatına giren ötekinin kimliği olur. Arda mu?cadele mi edecek yoksa kendi yalnızlığını geçmişten çıkıp gelen bir başka erkekte dindirmeyi mi seçecektir?"

Temeli aile olan yakın ilişki sistemlerini oluşturan biz, kadın ve erkekler, toplumca belirlenmiş cinsel rollerimiz, rol kalıplarımız içinde tutsak olup benlik kaybına uğrarız. Özgün düşünce ve duygu dünyalarımıza yabancılaşır, toplumun belirlediği rol ve yaşam biçimlerini sorgusuzca benimser, sisteme uyum sağlama adına benliğimizden uzaklaşırız. Böylelikle ilişkide oluşan sorunlarımızla ne denli işbirliğinde bulunduğumuzu da gözden kaçırırız. Bu kitabı yazmaya başlamamın en önemli nedeni, çalışmalarımla içinde yoğrulmakta olduğum insan ilişkileri, evlilik, birliktelik, aile gibi yakın ilişki sistemlerinin sancılı ve çetrefil yollarında öğrendiklerimi paylaşabilmek...Sahnede görülenlerle sahne arkası yaşananların oldukça farklı olduğuna tanık olma ayrıcalığına sahip bir kulis işçisi sıfatıyla, inandıklarımız, öğrendiklerimiz ve sahnede sergilenen davranışlarımızın arkasındaki yerleşik toplumsal koşullanmaları, sistemin bizi ne denli yoğurduğunu, bunların içinde kültürel ve ailevi mirasımızın etkilerini paylaşmayı arzu ediyorum.Çünkü kulisten bakıldığında, Tapınağın Öbür Yüzü oldukça farklı gözüküyor.